Κυριακή, Ιανουαρίου 20, 2008

Τ.ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ: ΑΠΑΝΘΙΣΜΑ

Αφού, κατά λάθος, ο κόσμος είναι μια ποίηση.
(Η ώρα των αχθοφόρων)

σαν την ποίηση που είναι ένας άλλος τρόπος να πεθαίνει κανείς.
(Άγνωστα χρέη)

Φτωχοί που περνάνε στους δρόμους, κρύβοντας στα φαρδιά ξεχειλωμένα πανωφόρια τους κάποιον ποιητή, που τον αρνήθηκε η τύχη ή τον ξεγέλασαν οι περιστάσεις.
Αλλά που τους χαρίζει καμιά φορά τα πιο ωραία τους δάκρυα.
(Οι ποιητές γυρίζουν ανάμεσά μας)

Και η ποίηση είναι σα ν΄ ανεβαίνεις μια φανταστική σκάλα
για να κόψεις ένα ρόδο αληθινό.
( Σελήνη 20 ημερών)

Και μόνο η ποίηση δεν είναι το ταξίδι
αλλά ο πικρός γυρισμός.
(Ταξίδια)

Και ίσως ολόκληρη η ποίηση να είναι αυτή η απάντηση που δεν ακούστηκε και τη συμπληρώνει ο στεναγμός του αγέρα κι η απαλή ερημιά του φεγγαριού.
(Η ποίηση είναι για δύο)

κι η ποίηση ένα παιχνίδι που τα χάνεις όλα
για να κερδίσεις ίσως ένα άπιαστο αστέρι.
(Θανάσιμο παιχνίδι)

Όλα τελειώνουν κάποτε. Λοιπόν, αντίο. Τα πιο ωραία ποιήματα δεν θα γραφτούν ποτέ.
(Αντίο)


(Απάντηση στην πρόσκληση της "Ελληνίδας" αν η ποίηση κάνει τον κόσμο καλύτερο)

7 σχόλια:

Τη 22/1/08, 12:46 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ellinida είπε...

Σ'ευχαριστώ βαθειά απ'την ψυχή μου ξεχωριστέ μου φίλε. Και σου αφήνω αυτό, έτσι επειδή μου το θύμισες.

Αλλά κάτι πιό γλυκό απ'τα γέλια και πιό υψηλό απ'τους πόθους μ'άγγιξε.
Εκείνο το απεριόριστο που μέσα του έχει ο καθένας.
Ο αχανής άνθρωπος, που μέσα του δεν είστε παρά κύτταρο και ιστοί.
Εκείνος που μέσα του όλα σας τα τραγούδια δεν είναι παρά χτύπος βουβός.
Είναι ο αχανής άνθρωπος που σας κάνει κι'εσάς αχανείς.
Στο αντίκρυσμα του έβλεπα εσάς και σας αγάπησα.
Γιατί ποιές αποστάσεις μπορεί η αγάπη να διανύσει που να μην ανήκουν σε τούτη την αχανή σφαίρα;
Τι οράματα, τι προσδοκίες και τι προορισμούς μπορεί να ξεπεράσει τούτη η πτήση;
Σαν μιά τεράστια βαλανιδιά σκεπασμένη με άνθη μηλιάς είναι ο αχανής άνθρωπος μέσα σας.
Η δύναμη του σας δεσμεύει στην γη, το άρωμα του σας υψώνει στο διάστημα και με την αντοχή του είστε αθάνατοι.
Σαν αλυσσίδα είστε κι'εσείς. Είστε τόσο αδύναμοι όσο ο πιό αδύναμος κρίκος της.
Τούτη είναι η μισή αλήθεια, καθώς είστε επίσης τόσο δυνατοί όσο ο πιό ισχυρός κρίκος της.

Από την προφήρη του Χαλίλ Γκιμπράν

φιλιά

 
Τη 22/1/08, 12:47 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger ellinida είπε...

Προφήτη όχι προφήρη. Καταραμένη πρεσβυωπεία! :)

 
Τη 23/1/08, 5:24 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Κλειώ Νικολάου είπε...

Με πόση λίγη αθανασία γράφεται ένα αθάνατο ποίημα
Μεταξύ άλλων και αυτό είπε ο αγαπημένος Λειβαδίτης.
Εξαιρετικα τα αποσπάσματά σου από τα κείμενά του.
Να έχεις ένα όμορφο απόγευμα

 
Τη 23/1/08, 7:05 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger giannisrigopoulos είπε...

Και πόσα άλλα ωραία έχει πει ο Λειβαδίτης!
Ευχαριστώ για το όμορφο απόγευμα.
Και εσένς Ελληνίδα σε ευχαριστώ για το απόσπασμα και για την αγάπη σου

 
Τη 26/1/08, 6:49 π.μ. , Ο χρήστης Blogger karas είπε...

Καλημέρα φίλε Γιάννη. Να που βρεθήκαμε και πάλι μετά από τόσα χρόνια. Πολύ καλή δουλειά. Συγχαρητήρια.

 
Τη 29/1/08, 8:24 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Maria_Adouaneta (Δε με λενε Μαρία) είπε...

Πόσο παρεξηγημένος είναι ο Λειβαδίτης. Μάλλον είναι πολύ μπροστά απο όλους και δε φαίνεται...Φοβάμαι να πω οτι όλοι οι υπόλοιποι είναι πίσω.

 
Τη 6/2/08, 5:20 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Churchwarden είπε...

Κατευθείαν στην καρδιά της ποίησης, η φανταστική σκάλα που οδηγεί στο αληθινό ρόδο. Αν το έθετα ο ίδιος, θα έλεγα ότι

ποίηση είναι το νόημα που εκκινά
από την αύρα της εκφοράς του.

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα