Κυριακή, Αυγούστου 27, 2006

ΕΤΣΙ ΣΕ ΟΝΟΜΑΣΑ ΚΥΡΑ

ΕΤΣΙ ΣΕ ΟΝΟΜΑΣΑ ΚΥΡΑ


Νύχτα σαν σίδερα
Σε ανήλιαγο μπουντρούμι
Ούτε όνειρο δεν περνά.

Οι φύλακες τέρατα και μιζέρια
Της περασμένης μου ζωής
Για να μην έχω αύριο
Έκαναν όρκους στη βασίλισσα
Της ασχήμιας και του μίσους
Φουμάρουν
Κι ούτε ένα τσιγάρο δεν κερνούν.

Μόνο όταν τους πέφτει
Από την τρύπια τσέπη
Ένα από τα’ ασημικά
Που μαζεύουν από τις μασχάλες των πεθαμένων
Ένα φως τρεμοσβήνει στην άκρη του μυαλού μου
Και σε βλέπω
Αποκομμένη από τη χορωδία των αγγέλων
Να στέκεσαι σαν άγαλμα
Που το λευκό του μάρμαρο
Με καλεί
Να βάλω φωτιά στη νύχτα
Και να δραπετεύσω.
Έτσι σε ονόμασα ΚΥΡΑ.

5 σχόλια:

Τη 27/8/06, 6:44 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Rodia είπε...

"Ούτε όνειρο δεν περνά."

Πολύ μου αρέσει αυτός ο στίχος! :-)

 
Τη 28/8/06, 4:41 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Theodosis Volkof είπε...

Πολύ πολύ ωραίο... ολόκληρο το ποίημα... Να 'σαι καλά, Γιάννη...

Βολκώφ

 
Τη 30/8/06, 4:30 μ.μ. , Ο χρήστης Anonymous Ανώνυμος είπε...

...κυβερνοναύτης εκ Ναυπλίου υποθέτω .....

Νάσαι καλά Γιάννη

voas

 
Τη 30/8/06, 6:34 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger Jo-Anna είπε...

γιατι εσυ Εισαι ενας Κυριος .




Ιωαννα

 
Τη 30/8/06, 9:01 μ.μ. , Ο χρήστης Blogger giannisrigopoulos είπε...

VOAS: Εξ Άργους. Κοντά

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα