tag:blogger.com,1999:blog-226714972012-01-19T22:53:26.078+02:00Ποιήματα και άλλα κείμεναgiannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.comBlogger2471100tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-37967703456731521712012-01-13T18:31:00.002+02:002012-01-13T18:33:24.159+02:00<span style="font-weight:bold;"><br />Η Ελλάδα μπορεί να επικαλεσθεί “δημοσιονομική αδυναμία” (State of Necessity) και να σωθεί<br /></span><br /><br /><br /><br /><br />Πέρα από την τρομοκρατία που ασκείται στους Έλληνες για το ενδεχόμενο «χρεωκοπίας» της Ελλάδας, επιστροφής στη δραχμή κλπ., η ουσία είναι ότι ενώ η στάση πληρωμών αποτελεί ρεαλιστικό ενδεχόμενο, δεν φαίνεται να υπάρχει καμία σοβαρή προετοιμασία της Ελλάδας για να την αντιμετωπίσει, εάν χρειαστεί. Η γενική παραπληροφόρηση – τηλεοπτική και μη – συσκοτίζει την κατάσταση ακόμη περισσότερο. Ο κόσμος ακούει «στάση πληρωμών» ή «χρεωκοπία» και φαντάζεται τα χειρότερα.<br /><br />Η αλήθεια είναι όμως, ότι ακόμη και εάν ένα κράτος κηρύξει στάση πληρωμών προς τους δανειστές του (αυτό εννοεί ο όρος «χρεωκοπία» κράτους), το κράτος εξακολουθεί να έχει στη διάθεσή του χρήματα από φόρους για πληρωμές των βασικών του λειτουργιών. «Στάση πληρωμών» ή «χρεωκοπία» κράτους στη διεθνή οικονομική αργκό δεν σημαίνει ότι το κράτος δεν έχει καθόλου χρήματα, αλλά ότι το κράτος παύει να εξυπηρετεί τα δάνειά του. Άσχετα από το επιθυμητό ή μη μιας στάσης πληρωμών των ελληνικών δανείων, η Ελλάδα πρέπει να προετοιμαστεί για μια τέτοια περίπτωση, για τον πολύ απλό λόγο ότι το ενδεχόμενο αυτό γίνεται όλο και πιο πιθανό. Πώς όμως θα πρέπει να χειριστεί μια τέτοια κατάσταση;<br /><br />Αυτό που δεν μας λένε: State of Necessity<br /><br />Επιμελώς αποκρύπτεται στην Ελλάδα από όλους ότι το διεθνές δίκαιο αναγνωρίζει σε ένα κράτος που βρίσκεται σε κατάσταση δημοσιονομικής αδυναμίας (αγγλ.: State of Necessity) το δικαίωμα να αναστείλει την πληρωμή των δανείων του. Αυτό δεν είναι η γνώμη του ανώνυμου Επώνυμου, αλλά όσα κωδικοποίησε η Διεθνής Νομική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών (International Law Commission) από εφαρμογή αυτού του κανόνα για πάνω από έναν αιώνα στο διεθνές δίκαιο. Δείτε στο ILC-Yearbook του 1980 πόσα ενδιαφέροντα επιχειρήματα μπορεί να χρησιμοποιήσει η Ελλάδα έναντι των δανειστών της (από τη σελίδα 14 και μετά, ειδικά από το σημείο 25 και έπειτα) και αφήστε το ΣΥ.ΡΙ.Ζ.Α. να ζητάει «λογιστικό έλεγχο του χρέους», ενώ η Ελλάδα έχει στο χέρι της τη δυνατότητα να πει ένα νομιμότατο «ελάτε όταν έχω» στους δανειστές της.<br /><br />Αυτό που αποκρύπτεται ακόμη πιο επιμελώς είναι ότι υπάρχει σήμερα όλο και πιο έντονη διεθνής αμφισβήτηση της δυνατότητας αναστολής των πληρωμών όταν τα δάνεια οφείλονται σε ιδιώτες δανειστές (όχι κράτη) και υπάγονται σε αλλοδαπό δίκαιο. Η σημαντικότερη αμφισβήτηση αυτού του είδους τα τελευταία χρόνια προήλθε από το γερμανικό συνταγματικό δικαστήριο το 2007, σε σχέση με τα χρέη της Αργεντινής, τη στιγμή που άλλα ανώτατα δικαστήρια (όπως της Ιταλίας το 2005) είχαν αναγνωρίσει ότι η Αργεντινή δικαιούται να αναστείλει τις πληρωμές των δανείων προς ιδιώτες πιστωτές, ακόμη και εάν αυτά υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο.<br /><br />Αυτός είναι λοιπόν ο λόγος, για τον οποίο υπάρχει τέτοια πίεση για το αγγλικό δίκαιο και ταυτόχρονα (κάτι που δεν λέγεται τόσο πολύ δημοσίως) για το δικαστήριο που θα κρίνει α) αν η Ελλάδα είναι πράγματι σε state of necessity και β) αν δικαιούται να αναστείλει τις πληρωμές προς ιδιώτες. Είναι η μόνη ελπίδα που έχουν σήμερα οι ιδιώτες πιστωτές να ξεπεράσουν το σημαντικότατο νομικό εμπόδιο της State of Necessity.<br /><br />Οι δυνατότητες της Ελλάδας σε καθεστώς State of Necessity<br /><br />Η δυνατότητα να επικαλεστεί η Ελλάδα State of Necessity σε περίπτωση χρηματοδοτικού αδιεξόδου είναι το βασικό της όπλο, που κινδυνεύει με το αγγλικό δίκαιο. Το ελληνικό δίκαιο (άρθρο 31 ν. 1914/1990) προβλέπει ότι οι όροι των ομολόγων (επιτόκιο, χρόνος αποπληρωμής κλπ.) ρυθμίζονται με απλές υπουργικές αποφάσεις. Αυτό σημαίνει ότι, όταν η Ελλάδα επικαλεστεί State of Necessity, μπορεί την άλλη στιγμή με μια απλή υπουργική απόφαση να σταματήσει την τοκογονία των ομολόγων (0% επιτόκιο) και να αναστείλει την πληρωμή τους για όσο διαρκεί η State of Necessity. Με τον τρόπο αυτό, ρίχνει το έλλειμμά της κατά 6% ή περισσότερο (όσο είναι η δαπάνη των τόκων ως ποσοστό του ΑΕΠ) και σταματάει να έχει την πίεση της αποπληρωμής του χρέους. Το σημαντικότερο: Η νομιμότητα μιας τέτοιας ενέργειας θα κριθεί (πλην περιπτώσεων όπου ενεργοποιούνται ρήτρες διεθνούς διαιτησίας) από τα ελληνικά δικαστήρια.<br /><br />Το ίδιο ακριβώς μπορεί να κάνει και με τα δάνεια του Μνημονίου, με τη διαφορά ότι εδώ θα χρειαστεί νόμος της Βουλής και όχι απλή υπουργική απόφαση. Εδώ η επίκληση της State of Necessity θα είναι όμως πιο ασφαλής, διότι η εφαρμογή της State of Necessity δεν αμφισβητείται έναντι άλλων κρατών ή διεθνών οργανισμών – ασχέτως του ότι η δανειακή σύμβαση του Μνημονίου προβλέπει παραίτηση της Ελλάδας από ασυλίες εθνικής κυριαρχίας: Αυτά δεν ισχύουν όταν υπάρχει State of Necessity, που αποτελεί αναγκαστικό διεθνές δίκαιο. Εδώ η νομιμότητα της State of Necessity θα κριθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δύσκολα θα αρνηθεί ότι η Ελλάδα βρίσκεται πράγματι σε State of Necessity.<br /><br />Σε απλή αριθμητική, η επίκληση της State of Necessity σημαίνει για την Ελλάδα αυτόματη μείωση του ελλείμματός της στο 3-4%, το οποίο μπορεί να καλυφθεί (εντός του ευρώ και χωρίς καμία ανάγκη για μετάβαση στη δραχμή) είτε με εσωτερικό δανεισμό, είτε με στοχευμένες περικοπές δαπανών, είτε με δανεισμό από τρίτα κράτη, που θα είχαν ενδιαφέρον ή συμφέρον να δανείσουν την Ελλάδα. Για τους δανειστές της Ελλάδας σημαίνει ότι κρατούν όλο το κεφάλαιό τους, αλλά θα ξεκινήσουν ξανά να εισπράττουν τόκους και να μπορούν να ζητήσουν αποπληρωμή του κεφαλαίου τους, όταν η Ελλάδα δηλώσει ότι έχει ξεπεράσει τη State of Necessity. Αυτό θα συμβεί από τη στιγμή που θα επιτευχθούν τα πρώτα πλεονάσματα και βελτιωθεί η διεθνής χρηματοπιστωτική εικόνα της Ελλάδας, ώστε να μπορεί να απευθυνθεί ξανά στις αγορές χρήματος.<br /><br />Θεωρίες συνωμοσίας<br /><br />Εδώ τίθεται το ερώτημα: Αν είναι τόσο απλό και τόσο εύκολο, γιατί δεν θέλουν όλοι να ακολουθήσει η Ελλάδα αυτή την λύση, που αφήνει ευχαριστημένους και την Ελλάδα, που θα ξεφύγει από το Μνημόνιο, και τους δανειστές, που δεν θα πρέπει να υποστούν κανένα haircut;<br /><br />Πρώτον, διότι από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά η ηγεσία της Ελλάδας υπηρετεί οποιαδήποτε άλλα συμφέροντα, εκτός από τα ελληνικά.<br /><br />Δεύτερον, διότι η ελληνική κρίση προκλήθηκε στα πλαίσια ευρύτερου νομισματικού πολέμου και συντηρείται στα πλαίσια του ίδιου νομισματικού πολέμου.<br /><br />Τρίτον, διότι η ελληνική κρίση είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για πλιάτσικο στην ελληνική δημόσια περιουσία και στο ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και αυτοί που κινούν τα νήματα δεν θέλουν να αφήσουν τέτοια ευκαιρία να πάει χαμένη.<br /><br />Αυτά όλα μπορεί να είναι θεωρίες συνωμοσίας, όμως είναι και η μόνη λογική εξήγηση γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει διερευνηθεί η προφανής (και νόμιμη) λύση για την Ελλάδα, που είναι η, σε διαπραγμάτευση με τους εταίρους, κήρυξη της Ελλάδας σε προσωρινή State of Necessity (δημοσιονομική αδυναμία), ζητώντας από τους πιστωτές να μην χάσουν κεφάλαιο (όπως στο PSI), αλλά μόνον τόκους για κάποιο χρονικό διάστημα, μέχρι να στρώσει η Ελλάδα τα οικονομικά της.<br /><br />Κάθε αντίλογος είναι ευχαρίστως δεκτός. Δεδομένα είναι όμως ότι α) η State of Necessity ως κανόνας του διεθνούς δικαίου είναι εκεί και ήταν εκεί πάντα και β) κανείς δεν μιλάει για αυτή τη ρεαλιστικότατη εκδοχή, ενώ διαδεδομένες είναι οι μη ρεαλιστικές συζητήσεις για λογιστικό έλεγχο του χρέους κλπ.<br /><br />Αν αυτά από μόνα τους δεν μας υποψιάζουν ότι οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν κάποια βάση, ας δούμε τουλάχιστον κατάματα την πραγματικότητα μιας ενδεχόμενης ελληνικής χρεωκοπίας: Η Ελλάδα πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί μια τέτοια κατάσταση προς το συμφέρον της. Και το καθαρό συμφέρον της είναι, αν χρειαστεί να επικαλεστεί State of Necessity, όπως είναι όλο και πιθανότερο, να το κάνει αυτό με τα ελληνικά ομόλογα υπό το υπάρχον καθεστώς τους.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3796770345673152171?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-73892209749733326102011-10-25T18:15:00.000+03:002011-10-25T18:16:32.305+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/-mt2g-S1fDkY/TqbSimeLUUI/AAAAAAAAAbA/E3mh6NQ15Zk/s1600/%25CE%259D%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 153px;" src="http://2.bp.blogspot.com/-mt2g-S1fDkY/TqbSimeLUUI/AAAAAAAAAbA/E3mh6NQ15Zk/s320/%25CE%259D%25CE%25AC%25CE%25BD%25CF%2584%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5667448672976851266" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7389220974973332610?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-1958655096388503732011-10-14T18:31:00.000+03:002011-10-14T18:33:26.468+03:00Μπήκαν στη χώρα οι ληστές!<br /><br />Φαρ Ουέστ έχει κάνει τη χώρα η κυβέρνηση του αμερικανοθρεμμένου «γερμανοτσολιά» Γιώργου Παπανδρέου! Όπως στα γουέστερν συμμορίες ληστών έπεφταν σε μικρές πόλεις και έμπαιναν στα σπίτια, άρπαζαν, σκότωναν, λεηλατούσαν, βίαζαν και έφευγαν, έτσι και η πολιτική συμμορία της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ρημάζει τον ελληνικό λαό και την Ελλάδα. Δεν έχουν σκοπό να αφήσουν λίθο επί λίθου μέχρι να εκδιωχθούν από την εξουσία. Υπουργοί και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ είναι πλέον εξαιρετικά επικίνδυνοι για το λαό και τη χώρα, καθώς έχουν πια συνειδητοποιήσει ότι θα περάσουν πολλά πολλά χρόνια πριν ξανακυβερνήσουν.<br /><br />του Γιώργου Δελαστίκ<br /><br /><br /><br />Η εμπέδωση του γεγονότος αυτού οξύνει στο έπακρο τη ληστρικότητα της πολιτικής τους. Ο υπουργός Οικονομικών, Βαγγέλης Βενιζέλος, έχει καταληφθεί από αμόκ φορομπηξίας και αρπάζει οτιδήποτε βρεθεί μπροστά του, με όλο και πιο εκβιαστικές μεθόδους. Δεν του έφτασε το ότι αποφάσισε να βάλει όλους ανεξαιρέτως τους έλληνες ιδιοκτήτες σπιτιών να πληρώνουν ...νοίκι στην κυβέρνηση (!) για το σπίτι που κατέχουν υπό την απειλή ότι θα κόβει το ηλεκτρικό ρεύμα σε όποιον δεν πληρώνει το χαράτσι ακινήτων, ώστε να μην έχει φως, να μην μπορεί να μαγειρέψει, να μην έχει ψυγείο, να μην έχει ζεστό νερό να κάνει μπάνιο. Αποφάσισε επιπλέον να επιβάλει ...«φόρο τσιγκουνιάς» σε όποιον θα ξοδεύει τα λεφτά του μέχρι δεκάρας και δεν πηγαίνει στον Βενιζέλο αποδείξεις εξόδων ίσων με το 50% ή 60% του εισοδήματός τους! Όποιος δεν παρουσιάζει από του χρόνου (αρχικά είπε από φέτος, αλλά το άλλαξε μετά από την άγρια γιούχα που έφαγε) αποδείξεις αυτού του ύψους, θα φορολογείται για να μάθει να ξοδεύει όσα του λέει το ΠΑΣΟΚ και όχι όσα θέλει ή μπορεί αυτός! Υπάρχει βέβαια ένα προβληματάκι με τον πρωθυπουργό που είναι γνωστός σπαγκοραμμένος, αλλά όλο και κάποιο τρόπο θα βρουν οι Πασόκοι να τον εξαιρέσουν – γιατί να του ξεκολλήσουν λεφτά, αποκλείεται!<br /><br />Δεν σταμάτησε όμως εδώ η κυβέρνηση Παπανδρέου. Ο διακαής πόθος της είναι να βάλει χέρι στις καταθέσεις του κοσμάκη. Λεφτά σίγουρα που μαζεύονται εν ριπή οφθαλμού, καθώς η κυβέρνηση αφενός δεν ρωτάει κανέναν αν θέλει να τα δώσει και αφετέρου τα αρπάζει μόνη της από την πηγή, τους τραπεζικούς λογαριασμούς καταθέσεων του κάθε πολίτη! Γι’ αυτό και ο Βενιζέλος είπε ότι από του χρόνου οι φορολογούμενοι θα δηλώνουν υποχρεωτικά στη φορολογική τους δήλωση και τις αποταμιεύσεις τους – για να ξέρει το ΠΑΣΟΚ πόσα θα τους αρπάξει! Παραμύθια για αφελείς είναι οι κυβερνητικοί ισχυρισμοί ότι δήθεν έτσι θα εντοπίσει τους μεγαλοκαταθέτες που τα εισοδήματα που δηλώνουν δεν δικαιολογούν το ύψος των καταθέσεών τους. Αν αυτός ήταν ο στόχος της κυβέρνησης, δεν θα ζήταγε από δέκα εκατομμύρια μικροκαταθέτες να δηλώσουν τις καταθέσεις τους. Θα έκανε το αντίστροφο. Θα έπαιρνε από τις τράπεζες τις λίστες όσων έχουν π.χ. πάνω από 200.000-300.000 ευρώ καταθέσεις και θα έλεγχε δέκα-είκοσι χιλιάδες άτομα όλα κι όλα και όχι δέκα εκατομμύρια! Το κόλπο είναι άλλο. Μόλις δηλωθούν οι καταθέσεις, ο Παπανδρέου θα πει: «Εισφορά σωτηρίας της πατρίδας» 1% σε όποιον έχει καταθέσεις μέχρι 10.000 ευρώ, «εισφορά» 2% από 10.001 ευρώ ως τις 20.000 και πάει λέγοντας.<br /><br />Η σκέψη των «πολιτικών ληστών» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι απλούστατη και πρακτική. Στις ελληνικές τράπεζες υπάρχουν καταθέσεις ύψους περίπου 180 δισεκατομμυρίων ευρώ. Αν ο Παπανδρέου πάρει το 1% αυτού του ποσού, μαζεύει 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν πάρει το 3% συγκεντρώνει 5,4 δισεκατομμύρια χωρίς τον παραμικρό κόπο. Γερή μπάζα! Ο κοσμάκης ρωτά εναγωνίως τι μπορεί να κάνει για να μη χάσει τις μικροκαταθέσεις του σε περίπτωση χρεωκοπίας της χώρας. Δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι η πραγματική απειλή για τις αποταμιεύσεις του είναι πολύ περισσότερο η κυβέρνηση Παπανδρέου και πολύ λιγότερο η χρεωκοπία. Με τη διαρκή μείωση των μισθών και συντάξεων και με το κλιμακούμενο φορολογικό «γδάρσιμο», οι καταθέσεις των εργαζομένων και των συνταξιούχων θα εξανεμιστούν ταχύτατα για να διασφαλιστεί η επιβίωση και η ικανοποίηση των θεμελιωδών αναγκών –πόσω μάλλον αν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αρχίσει να βάζει χέρι και στις καταθέσεις του ελληνικού λαού που αποτελούν μαζεμένο χρήμα και πανεύκολο να λεηλατηθεί– το όνειρο κάθε συμμορίας ληστών στα γουέστερν! Η κυβέρνηση Παπανδρέου πάντως άρχισε να ...προπονείται στο σπορ της αρπαγής καταθέσεων, στο πλαίσιο του νόμου. Πολίτες που χρωστούν στο Δημόσιο, διαπίστωσαν εμβρόντητοι ότι οι καταθέσεις τους πάνω από 1.000 ευρώ είχαν κάνει φτερά κατά το ποσό που χρωστούσαν, καθώς η κυβέρνηση είχε κατασχέσει εν αγνοία τους τις οφειλές και τα πρόστιμα από τις καταθέσεις τους! Η κυβέρνηση Παπανδρέου τους είχε κατασχέσει ακόμη τους μισθούς και τις συντάξεις τους πάνω από το ποσό των 1.000 ευρώ!<br />Είδαν την κυβέρνηση να βουτάει νομίμως τις καταθέσεις, τη μιμήθηκαν παρανόμως και οι τράπεζες, αρπάζοντας από τις καταθέσεις καθυστερούμενες δόσεις δανείων ή πιστωτικών καρτών! Όποιος προλαβαίνει, βουτάει πρώτος! «Εμφανίστηκαν Πασόκοι, προσοχή μη σας βουτήξουν τα πορτοφόλια σας!» είναι το νέο σύνθημα που διαπερνά την ελληνική κοινωνία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-195865509638850373?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-65648007598037722952011-10-09T19:58:00.002+03:002011-10-09T20:06:28.617+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-ctVmD0A34vg/TpHUfv6zzDI/AAAAAAAAAa4/lNwiD79azpQ/s1600/antonakatou.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 300px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-ctVmD0A34vg/TpHUfv6zzDI/AAAAAAAAAa4/lNwiD79azpQ/s320/antonakatou.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5661539848485588018" /></a><br /> Εφυγε η Ντιάνα Αντωνακάτου<br /> <br />ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ!<br /><br /><br /> <br /> Εφυγε χθες το βράδυ σε ηλικία 92 ετών η μεγάλη Κεφαλονίτισσα ζωγράφος, Ντιάνα Αντωνακάτου.<br /><br /> <br /> H τελευταία φορά που άνοιξε το σπίτι της η ζωγράφος ήταν εφέτος τον Αύγουστο. Αγαπημένοι και φίλοι, γεύτηκαν μια βραδιά αρμονίας, ομορφιάς και "κοινωνίας", με μια μεγάλη ψυχή.<br /> Ας είναι φωτεινό και γεμάτο χρώματα αγάπης το ταξίδι της.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6564800759803772295?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-18406487196462622402011-09-26T19:33:00.002+03:002011-09-26T19:44:52.763+03:00http://www.youtube.com/watch?v=4rmi6gyoDl8<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1840648719646262240?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-41084869228437131392011-08-28T15:38:00.000+03:002011-08-28T15:39:38.625+03:00 <br /> <br /> <br />Έφυγε ο Λεωνίδας <br /> <br /> <br />Σε ηλικία 87 ετών πέθανε τα ξημερώματα της Κυριακής ο Λεωνίδας Κύρκος, ιστορικός ηγέτης της αριστεράς. Θα ταφεί την τετάρτη στις 5μμ στο α' νεκροταφείο με πολιτική κηδεία... <br /> <br />Για τον θάνατο του Λεωνίδα Κύρκου εξέδωσε ανακοινώσεις σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος: <br /> <br /> <br /> <br />Ο Φ.Κουβέλης, Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς: <br /> <br />Έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή ο αγαπημένος μας σύντροφος Λεωνίδας Κύρκος. <br /> <br />Ιστορικός ηγέτης της Αριστεράς, σπουδαίος Έλληνας, ξεχωριστός άνθρωπος. Με την πολιτική του δράση, την αγωνιστική του διαδρομή, την τολμηρή πολιτική του σκέψη και το προσωπικό παράδειγμα ζωής, σημάδεψε για δεκαετίες την ελληνική πολιτική σκηνή και την ιστορία της Αριστεράς στην πατρίδα μας. Το πάθος του για την ανανέωση του Αριστερού κινήματος υπήρξε για όλους μας ένα μόνιμο και συνεχές μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας. <br /> <br />Αντίο ακριβέ μας σύντροφε. <br /> <br /> <br /> <br />Ο Πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων, Αλέξης Τσίπρας: <br /> <br />Με συγκίνηση και οδύνη πληροφορήθηκα την είδηση του θανάτου του Λεωνίδα Κύρκου. <br /> <br />Η Ελλάδα σιγά - σιγά αδειάζει από την δρακογενιά της. <br /> <br />Τη γενιά που δεν λύγισε μπροστά στις θανατικές καταδίκες και έδωσε την μεγάλη μάχη για ελευθερία, ανεξαρτησία και κοινωνική απελευθέρωση. <br /> <br />Ο Λεωνίδας Κύρκος εκπροσώπησε επάξια αυτή τη γενιά, περπάτησε μαζί της στον πολυτάραχο 20ο αιώνα, δίνοντας όλο του το είναι για τη προκοπή αυτού του τόπου, τη κοινωνική δικαιοσύνη, το δημοκρατικό σοσιαλισμό. <br /> <br />Στάθηκε με θάρρος και όρθιος μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα και στα στρατοδικεία, μετατρέποντας την απολογία του σε κατηγορητήριο, εκπροσωπώντας όλους και όλες που έδιναν την μάχη ενάντια σε κατακτητές, φασιστικά καθεστώτα και ξενοκίνητες δικτατορίες. <br /> <br />Μετά την μεταπολίτευση ο Λεωνίδας έβαλε ένα μεγάλο στοίχημα: την ενότητα και την κοινή δράση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς. Η επιτυχία της δημιουργίας της Ενωμένης Αριστεράς το 1974 και του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου το 1989, ήταν και δικό του έργο. <br /> <br />Οι νεότερες γενιές, όλη η αριστερά και ο δημοκρατικός κόσμος, αποχαιρετάμε τον ακούραστο αγωνιστή, τον μαχητή του δημοκρατικού σοσιαλισμού, με την δέσμευση για νέους, μεγάλους και μικρούς αγώνες, στις δύσκολες εποχές που ζούμε. <br /> <br />Καλό ταξίδι σύντροφε Λεωνίδα. <br /> <br />Τα θερμά μου συλληπτήρια στην οικογένειά του και στους αγαπημένους του συντρόφους. <br /> <br /> <br /> <br />Η ΚΠΕ του ΣΥΝ: <br /> <br />Ο Λεωνίδας Κύρκος στην πολυτάραχη διαδρομή του υπήρξε ένας πρωτοπόρος, ακαταμάχητος, διορατικός και ασυμβίβαστος ηγέτης της αριστεράς. Ο λόγος του κατόρθωνε να διευρύνει το ακροατήριο της αριστεράς και η συμβολή του στην υπόθεση της δημοκρατίας και στην ανύψωση του πολιτικού διαλόγου και της αντιπαράθεσης αναγνωρίζεται από όλο το πολιτικό φάσμα. Αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της ανανεωτικής αριστεράς και της δημοκρατίας, στην υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων για ένα σοσιαλισμό με δημοκρατία και ελευθερία. Δεν υπολόγιζε το πολιτικό κόστος και διατύπωνε πάντα τις απόψεις του με ευθύτητα και ειλικρίνεια. Επίμονος σε όσα υποστήριζε, γλυκός στην ανθρώπινη επαφή, υπήρξε από τους ηγέτες που σου επέτρεπαν να τον αποκαλείς με το μικρό του όνομα γιατί έτσι αισθανόταν και ο ίδιος καλύτερα. Όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν έμαθαν να συνδυάζουν την ανθρωπιά την ηθική, τη δικαιοσύνη και την ανιδιοτέλεια, με την μαχητικότητα και τη πολιτική αντιπαράθεση. Ο Λεωνίδας Κύρκος, μαζί με τον Χαρίλαο Φλωράκη, κατόρθωσαν να ανταποκριθούν στον αίτημα της εποχής τους για την ενότητα της αριστεράς συγκροτώντας τον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Το μήνυμά τους αυτό παραμένει επίκαιρο πολύ περισσότερο στις μέρες μας, που ο τόπος μας δοκιμάζεται από την σκληρή πολιτική του μνημονίου. <br /> <br />Στους δυο γιούς του εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια, ενώ όλοι εμείς υποκλινόμαστε μπροστά στον ηγέτη, τον σύντροφο, τον άνθρωπο, κρατώντας στο νου μας και την ψυχή μας την ανάμνησή του. <br /> <br /> <br /> <br />Ανακοίνωση του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής: <br /> <br />"Από τα νεανικά του χρόνια μέχρι τα βαθιά γεράματα ο Λεωνίδας Κύρκος υπήρξε ηγετικό στέλεχος και διακριτή παρουσία σε όλη αυτή την "εποχή των άκρων" για την αριστερά. <br /> <br />Στον ηρωικό αγώνα ένάντια στους γερμανούς, τον εμφύλιο, τη μάχη εναντια σε αμερικανοκρατία και δικτατορία, τη μεταπολίτευση αλλά και και στις δραματικές εσωτερικές αντιπαραθέσεις μέσα στο αριστερό κίνημα. <br /> <br />Θα θυμόμαστε πάντα από αυτόν την ετοιμότητά του να προσφέρει και τη ζωή του για τις ιδέες και αξίες που πίστευε, τη κοινοβουλευτική και ρητορική του δεινότητα, τη βιωματικότητά του, τη δυνατότητα να επικοινωνεί προοδευτικές ιδέες σε ένα πολύ ευρύτερο ακροατήριο. <br />Το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής εκφράζει τα συλλυπητήριά του προς τα παιδιά του και το κόμμα της "Δημοκρατικής Αριστεράς". <br /> <br /> <br /> <br />Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων <br /> <br />Η Εκτελεστική Γραμματεία των Οικολόγων Πράσινων εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του Λεωνίδα Κύρκου. Ο Λεωνίδας Κύρκος υπήρξε υπόδειγμα εντιμότητας και συνέπειας και σηματοδότησε με τη στάση του τη γενιά του. Άνθρωποι σαν τον εκλιπόντα, που θυσίασαν το ατομικό τους συμφέρον για καλό του κοινωνικού συνόλου, δείχνουν την αναγκαία στάση για να ξεφύγει η χώρα μας από το φαύλο κύκλο της διαφθοράς και της κρίσης. <br /> <br /> <br /> <br />Η Πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη: <br /> <br />«Ο Λεωνίδας Κύρκος ως ιστορικός ηγέτης της Αριστεράς στην Ελλάδα έγραψε ιστορία στον τόπο. Οικοδόμησε μια Αριστερά πιο σύγχρονη, πιο δημοκρατική, πιο ανοικτή στα νέα ρεύματα και μπόρεσε να την οδηγήσει να παρακολουθήσει τις αλλαγές στην Ενωμένη Ευρώπη», δήλωσε η πρόεδρος της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρα Μπακογιάννη, για το θάνατο του Λεωνίδα Κύρκου. <br /> <br />«Ήταν άνθρωπος δημιουργικός και ανεξάρτητος, πνεύμα ελεύθερο και γνήσια δημοκρατικό. Ο Λεωνίδας Κύρκος με την εντιμότητα και το ήθος που τον διέκρινε, την ανθρωπιά και την καλοσύνη του, τη μαχητικότητα και την πίστη στις ιδέες του, είναι ένα παράδειγμα πολιτικού προς μίμηση όχι μόνο από την Αριστερά, αλλά απ’ όλον τον πολιτικό κόσμο. Για μένα υπήρξε πολύτιμη η προσωπική σχέση που είχαμε, τον αποχαιρετώ με αγάπη και εκφράζω στην οικογένεια του, στους οικείους και φίλους του θερμά συλλυπητήρια». <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4108486922843713139?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-63822609709844844172011-07-29T13:23:00.002+03:002011-07-29T13:29:53.136+03:00Δεν θα μας λυγίσουνε. Έχουμε μάθει στη φτωχεια. Και κρατάμε την αξιοπρέπεια μας. Το αίμα μας τόχουμε για να το χαρίσουμε και όχι να μας το πιούν οι υαινες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6382260970984484417?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-82098851015439758372011-07-12T14:44:00.000+03:002011-07-12T14:45:38.929+03:00Ν Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ<br /><br /><br />Το κείμενο αυτό είναι το πρώτο μιας σειράς κειμένων που σχεδιάζεται να κορυφωθούν με ένα πλαίσιο πολιτικών προτάσεων.<br /><br />Ποιο είναι τα θεμελιώδη δεδομένα της κατάστασης;<br /><br />Πρώτον ∙ έχουμε μια κυβέρνηση η οποία έχει καταπατήσει και αντιστρέψει τελείως τις υποσχέσεις και το πρόγραμμα με το οποίο έχει εκλεγεί. Αυτό είναι μια παραβίαση των θεμελίων της δημοκρατίας και του δημοκρατικού συμβολαίου. Είναι δηλ. μια παραβίαση των θεμελίων της δημοκρατικής ζωής. Σε ότι αφορά το σύνταγμα της χώρας έχουμε παραβίαση του θεμελιώδους πρώτου άρθρου περί «λαϊκής κυριαρχίας». Αυτά δεν είναι κατηγορίες διατυπωμένες με ρητορικό τρόπο: Δηλώνουν ότι δεν μπορεί να συνεχισθεί με κανονικό τρόπο η πολιτική ζωή όταν τα θεμέλια της κοινωνικής πολιτικής συμφωνίας έχουν συντριβεί με τον χειρότερο τρόπο και με ευθύνη της κυβέρνησης. Με βάση τα παραπάνω, η κυβέρνηση δεν είναι απλώς αντιδημοκρατική, είναι πραξικοπηματική και στερούμενη νομιμοποίησης. Είναι με μία λέξη παράνομη*1.<br /><br />Δεύτερον ∙ αυτή η παράνομη κυβέρνηση, με την παράνομη συναίνεση της πλειοψηφίας του κυβερνώντος κόμματος, έχει περάσει (επομένως) παράνομο νομοθετικό έργο, το οποίο εξαθλιώνει μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Αυτό την καθιστά διπλά παράνομη: Η κοινωνία και η δημοκρατία δεσμεύονται από το κοινωνικό συμβόλαιο και δεν έχουν δικαίωμα να εξαθλιώνουν πολίτες ή ομάδες πολιτών. Αυτή η δέσμευση από το κοινωνικό συμβόλαιο, περιγράφεται και από το σύνταγμα της χώρας σε διάφορα άρθρα του (δείτε ενδεικτικά τα 4, 5, 16, 21, 22, 25 άρθρα του συντάγματος). Επομένως, ακόμη και αν υπήρχε συγκατάθεση της πλειοψηφίας, δεν μπορούν να θίγονται θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών στο όνομα οποιασδήποτε πλειοψηφίας. Η δημοκρατία δεν είναι πολίτευμα της πλειοψηφίας, είναι πολίτευμα που ισχύει η αρχή της πλειοψηφίας στο βαθμό που αυτή δεν θίγει θεμελιώδη δικαιώματα πολιτών, έστω και ενός. Και είναι θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε πολίτη η μη εξαθλίωση του. Θα κάνουμε εδώ μια ακόμη παρατήρηση: Για οποιαδήποτε κυβέρνηση που θέλει να ενεργεί νόμιμα και ηθικά, προηγείται το δικαίωμα των πολιτών της στη μη εξαθλίωση από τα όποια δικαιώματα των πιστωτών της.<br /><br />Οι δύο περιπτώσεις κυβερνητικής συμπεριφοράς που περιγράψαμε πιο πάνω καθιστούν τη κυβέρνηση παράνομη και υπόλογη για βαρύτατα αδικήματα.<br /><br />Απέναντι στις μεγάλες και θεμελιώδεις αυτές παρανομίες της κυβέρνησης, ποια είναι η συμπεριφορά των άλλων πολιτικών δυνάμεων που συμμετέχουν στο πολιτικό καθεστώς της μεταπολίτευσης;<br /><br />Η Ν.Δ. είναι ο άλλος μεγάλος πυλώνας αυτού του καθεστώτος. Υπόλογη για παρόμοιες παρανομίες σαν αυτές που αναλύθηκαν πιο πάνω είναι και η ίδια. Είναι συνυπεύθυνη για το κτίσιμο του καθεστώτος της κομματοκρατίας καισαρικού τύπου (όπου καίσαρας ο εκάστοτε αρχηγός κόμματος). Αυτό το καθεστώς, το καθεστώς δηλαδή της μεταπολίτευσης, εμφανώς δεν είναι δημοκρατία. Η μόνη διαφορά είναι ότι αυτές οι θεμελιώδεις παρανομίες πρώτη φορά συνδυάσθηκαν με τέτοια μαζική επίθεση του καθεστώτος εναντίον του λαού (ειδεχθή εγκλήματα). Μια επίθεση που έθεσε το καθεστώς στην απόλυτη υπηρεσία των ξένων και ντόπιων τραπεζιτών και διεθνών κέντρων εξουσίας που αυτή τη στιγμή ηγεμονεύονται από τη γερμανική οικονομικοπολιτική ελίτ. Η απόλυτη υποταγή του καθεστώτος στα άφρονα ξένα κελεύσματα μπορεί να αποδειχθεί μοιραία τόσο για το καθεστώς, όσο και για την νικηφόρα (μέχρι τώρα) προέλαση της παγκοσμιοποίησης. Η απαίτηση για εθνική αξιοπρέπεια και κυριαρχία (και όχι τόσο η απαίτηση για ένταση της ταξικής πάλης) μπορεί λοιπόν, στη περίπτωση της Ελλάδας, να αποδειχθεί ένας σημαντικός αστάθμητος παράγοντας που θα οδηγήσει τις δυνάμεις του καθεστώτος και της παγκοσμιοποίησης στην ήττα.<br /><br />Πάμε τώρα στον τρίτο πυλώνα του καθεστώτος της μεταπολίτευσης: στα κόμματα της Αριστεράς. Τα κόμματα της Αριστεράς έχουν αποτύχει να κατανοήσουν την ουσία της σημερινής κυβέρνησης. Ότι δηλ. πρόκειται για μια πραξικοπηματική, παράνομη και θεμελιωδώς απάνθρωπη κυβέρνηση. Την αντιμετωπίζουν σαν μια ακόμα καπιταλιστική κυβέρνηση η οποία παίρνει (παραδέχονται τα χειρότερα) άδικα και αντιλαϊκά μέτρα. Και πιστεύουν ότι απλώς έχει «έλλειμμα δημοκρατικής νομιμοποίησης» (ανακοίνωση ΣΥΝ). Δεν πρόκειται όμως για έλλειμμα νομιμότητας και δημοκρατικότητας. Πρόκειται για τον ορισμό του πραξικοπήματος και για πλεονασμό παρανομίας.<br /><br />Η Αριστερά στο βαθμό που ήθελε να υπερασπίσει τη δημοκρατία και τα θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών όφειλε να καταγγείλει τη κυβέρνηση σαν παράνομη και να την αντιμετωπίζει ολοκληρωτικά σαν παράνομη. Ο πρωθυπουργός, στη Βουλή και οπουδήποτε, έπρεπε να αντιμετωπίζεται σαν πραξικοπηματίας, παράνομος και υπόδικος πρωθυπουργός. Η Αριστερά όφειλε να μην νομιμοποιεί μια παράνομη κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό της με συμμετοχή της σε happenings τύπου συμβούλιο αρχηγών των κομμάτων. Αν αυτά τα είχε κάνει, αν είχε αναπτύξει ένα πραγματικά καταγγελτικό λόγο και λόγο ταυτόχρονα υπέρ της δημοκρατίας και της ουσιαστικής νομιμότητας, η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να σταθεί. Η κυβέρνηση θα είχε πέσει ή θα έπρεπε να προχωρήσει σε άλλου τύπου πραξικοπήματα όπως έχουν υπονοήσει ο Ψυχάρης (εκδότης του ΒΗΜΑΤΟΣ) και ο Πάγκαλος. Πέρα από το γεγονός ότι οι ξένοι επικυρίαρχοι δεν θέλουν μια τέτοια λύση στο βαθμό που οι προσπάθειες τους για νομιμοποίηση των μνημονίων θα κατέρρεαν με πάταγο, είναι πιθανό το καθεστώς να βρισκόταν προ μεγάλων εκπλήξεων, αφού στους κόλπους των ενόπλων δυνάμεων και των Σ.Α. υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις που αντιλαμβάνονται σαν νόμιμο καθήκον τους την αποτροπή της κατοχής της χώρας από ξένα κέντρα εξουσίας.<br /><br />Γιατί όμως η Αριστερά «απέτυχε να κατανοήσει την ουσία της σημερινής διακυβέρνησης» ;<br /><br />- Θα έλεγε κανείς ότι καταρχήν υπάρχει η δύναμη της αδράνειας. Όταν το καθεστώς σχεδόν 40 χρόνων της μεταπολίτευσης είναι, πάνω απ’ όλα, ένα καθεστώς όπου τα κόμματα εξουσίας επιβάλλουν τη κυριαρχία τους πάνω στην κοινωνία και χρησιμοποιούν τη «δημοκρατία» σαν πρόφαση, όταν η παραβίαση των προεκλογικών υποσχέσεων και προγραμμάτων είναι συστηματική, φαίνεται ότι το μυαλό, υπνωτισμένο πλέον, κάθεται και παρακολουθεί χωρίς δύναμη ξεχωριστής αντίδρασης το τέλειο σοκ και τη τέλεια καταστροφή. Ακόμη και το μυαλό των στελεχών της Αριστεράς.<br /><br />- Τα κόμματα της Αριστεράς έκριναν ότι μια τόσο απόλυτη καταγγελία θα δυναμίτιζε το πολιτικό κλίμα και φοβήθηκαν για τις συνέπειες της. Έκριναν εξαρχής ότι μια τόσο ριζική κριτική θα είχε τελικά σαν συνέπεια και το κάλεσμα σε εξέγερση. Και σε μια τέτοια σκέψη πανικοβλήθηκαν*2. Η επίσημη δικαιολογία είναι ασφαλώς ότι ο κόσμος δεν είναι ώριμος για τέτοια πράγματα και καταστάσεις. Η συνέχεια βέβαια με το ξέσπασμα του κινήματος των «αγανακτισμένων» τα διέψευσε. Αποδεικνύεται ότι αυτό που δεν θέλουν πάνω απ’ όλα να χάσουν, είναι η κανονικότητα της προβλέψιμης καθημερινής ζωής τους. Γιατί η μεγάλη αλήθεια είναι ότι τα κόμματα της Αριστεράς, όπως όλα τα κόμματα παντού και πάντα, «νέου» και παλαιού τύπο, επαναστατικά και μη, κρίνουν και αποφασίζουν με βασικό κριτήριο το κομματικό συμφέρον. Τα κόμματα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που ενδιαφέρεται, πάνω απ’ όλα, να αναπαράγεται και μάλιστα με σίγουρο και εάν είναι δυνατό με διευρυμένο τρόπο. Η δημοκρατία των πολιτών και τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι μεν το πεδίο που ενεργεί αυτός ο οργανισμός, αλλά εκείνο για το οποίο ενδιαφέρεται κυρίως είναι ο εαυτός του – τους ανθρώπους (και τα δικαιώματα τους) τους (τα) χρησιμοποιεί. Απ’ αυτή την άποψη η παθολογία των κομμάτων δεν μπορεί να ανιχνευθεί στο Κεφάλαιο του Μαρξ, που έζησε πολύ νωρίς ώστε να μην προλάβει να αναλύσει το φαινόμενο της κυριαρχίας και αναπαραγωγής του πολιτικού κεφαλαίου που ήλθε με εκκωφαντικό τρόπο στην επιφάνεια με τα σύγχρονα μαζικά κόμματα. Θεμελιώδης κριτικός, αντίθετα, της πολιτικής μορφής κυριαρχίας και των μαζικών και γραφειοκρατικών κομμάτων, αποδείχθηκε λίγο αργότερα ο Μαξ Βέμπερ. Το κείμενο του «Η πολιτική ως επάγγελμα» (1918) είναι αρχετυπικό αυτού του είδους της κριτικής. Τελικά, τα αριστερά και τα επαναστατικά κόμματα στηρίζουν την ιδεολογική ασυλία που θέλουν να υπάρχει στην ουσία της ύπαρξης τους, στο γεγονός ότι στο μαρξιστικό Κεφάλαιο υπάρχει μελέτη μόνο της οικονομικής εκμετάλλευσης και όχι (και) της διαδικασίας της πολιτικής εκμετάλλευσης .<br /><br />- Επομένως η βαθύτερη αιτία της λάθος διάγνωσης της Αριστεράς είναι μάλλον ότι τα κόμματα της δεν εμπνέονται πραγματικά από την δημοκρατία, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και το ηθικό καθήκον. Αντίθετα όλα αυτά υπολογίζονται και ξαναυπολογίζονται, μέχρι που χάνουν την αυθεντικότητα τους και τη θεμελιώδη ισχύ τους, υπό το πρίσμα «τακτικών» και πάλι «τακτικών», που στη βάση τους έχουν μόνο αυτό: Το συμφέρον του κόμματος ∙ που τελικά παρουσιάζεται, εννοείται, σαν το συμφέρον του λαού και των κινημάτων του.<br /><br />Δεν είναι να απορεί κανείς επομένως που το κίνημα των Αγανακτισμένων στράφηκε και εναντίον των κομμάτων. Οι πολίτες αισθάνονται και αντιλαμβάνονται πολύ καλά τα παραπάνω, ακόμη και αν δεν τα εκφράζουν με επεξεργασμένο λόγο, και τελικά εξεγείρονται εναντίον οποιασδήποτε μορφής κυριαρχίας τους ταλαιπώρησε τα προηγούμενα χρόνια και συνεχίζει να τους ταλαιπωρεί και τώρα. Όπως γράφτηκε σε ένα άλλο κείμενο:<br /><br />«Τα κόμματα παρέδωσαν τον λαό στα ΜΑΤ!» (http://wp.me/pPn6Y-9n2)<br /><br />*1 Παράνομη είναι η κυβερνητική ελίτ και ως προς το ίδιο της το κόμμα. Να τι λέει η Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ σε δελτίο τύπου της (7-7-11):<br /><br />«Οι ευθύνες είναι τεράστιες για τους υποστηρικτές αυτών των πολιτικών. Αυτές οι πολιτικές δεν έχουν καμία κομματική νομιμοποίηση. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ ούτε τις συζήτησε, ούτε τις συμφώνησε. Επειδή τα «απόνερα» αυτών των επιλογών το ΠΑ.ΣΟ.Κ θα τα χρεωθεί, πρέπει το κίνημα να αποκτήσει λόγο. Πρέπει να αποφασίσει και για όλα αυτά, που λίγοι αποφασίζουν για αυτό, αλλά και για το μέλλον του»<br /><br />*2 Είναι εκκωφαντική η σιωπή της Αριστεράς απέναντι στη θέση συνταγματολόγων ότι έχει ενεργοποιηθεί το άρθρο 120 του συντάγματος.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8209885101543975837?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-62694898286591516282011-06-21T21:49:00.002+03:002011-06-21T21:53:02.049+03:00Η τέχνη της εξέγερσης<br /><br />Ο ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ<br /><br />“Η εξέγερση, για να πετύχει, δεν πρέπει να στηρίζεται σε συνωμοσία, ούτε σ’ ένα κόμμα, αλλά στην πρωτοπόρα τάξη, αυτό είναι το πρώτο. Η εξέγερση πρέπει να στηρίζεται στην επαναστατική άνοδο του λαού. Αυτό είναι το δεύτερο. Η εξέγερση πρέπει να στηρίζεται σε τέτοιο σημείο στροφής στην ιστορία της αναπτυσσόμενης επανάστασης, όταν στις πρωτοπόρες γραμμές του λαού παρατηρείται η μεγαλύτερη δραστηριότητα, όταν οι ταλαντεύσεις στις γραμμές των εχθρών και στις γραμμές των αδυνάτων, μεσοβέζικων, αναποφάσιστων φίλων της επανάστασης είναι μεγαλύτερες από κάθε άλλη φορά. Αυτό είναι το τρίτο.”<br /><br /><br /><br />Γράμμα του Λένιν προς την Κεντρική Επιτροπή του ΣΔΕΚΡ(μπ)<br /><br /><br /><br /><br />Μια από τις πιο κακόβουλες και ίσως τις πιο διαδομένες διαστρεβλώσεις του μαρξισμού, που γίνονται από τα κυρίαρχα «σοσιαλιστικά» κόμματα, είναι και το οπορτουνιστικό ψέμα ότι τάχα η προετοιμασία της εξέγερσης και γενικά το αντίκρισμα της εξέγερσης σαν τέχνης είναι «μπλανκισμός».<br /><br />Ο αρχηγός του οπορτουνισμού Μπέρνσταϊν, έχει ήδη αποκτήσει θλιβερή φήμη, κατηγορώντας το μαρξισμό για μπλανκισμό, και οι σημερινοί οπορτουνιστές, φωνασκώντας για μπλανκισμό ουσιαστικά δεν ανακαινίζουν και δεν «πλουτίζουν» ούτε κατά ένα γιώτα τις πενιχρές «ιδέες» του Μπέρνσταϊν.<br /><br />Να κατηγορείς τους μαρξιστές για μπλανκισμό, επειδή βλέπουν την εξέγερση σαν τέχνη! Μπορεί άραγε να υπάρξει πιο κατάφωρη διαστρέβλωση της αλήθειας, τη στιγμή που κανένας μαρξιστής δεν θ’ αρνηθεί ότι ακριβώς ο Μαρξ εκφράστηκε με τον πιο συγκεκριμένο, ακριβολογημένο και κατηγορηματικό τρόπο πάνω σ’ αυτό το ζήτημα, ονομάζοντας την εξέγερση ακριβώς τέχνη, λέγοντας, ότι πρέπει να κατακτήσουμε την πρώτη επιτυχία και να βαδίσουμε από επιτυχία σε επιτυχία, χωρίς να σταματάμε την επίθεση ενάντια στον εχθρό, εκμεταλλευόμενοι τη σύγχισή του κ.τ.λ. κ.τ.λ.<br /><br />Η εξέγερση, για να πετύχει, δεν πρέπει να στηρίζεται σε συνωμοσία, ούτε σ’ ένα κόμμα, αλλά στην πρωτοπόρα τάξη, αυτό είναι το πρώτο. Η εξέγερση πρέπει να στηρίζεται στην επαναστατική άνοδο του λαού. Αυτό είναι το δεύτερο. Η εξέγερση πρέπει να στηρίζεται σε τέτοιο σημείο στροφής στην ιστορία της αναπτυσσόμενης επανάστασης, όταν στις πρωτοπόρες γραμμές του λαού παρατηρείται η μεγαλύτερη δραστηριότητα, όταν οι ταλαντεύσεις στις γραμμές των εχθρών και στις γραμμές των αδυνάτων, μεσοβέζικων, αναποφάσιστων φίλων της επανάστασης είναι μεγαλύτερες από κάθε άλλη φορά. Αυτό είναι το τρίτο. Και μ’ αυτούς ακριβώς τους τρεις όρους στην τοποθέτηση του ζητήματος της εξέγερσης ξεχωρίζει ο μαρξισμός από τον μπλανκισμό.<br /><br />Μια όμως κι υπάρχουν αυτοί οι όροι, το ν’ αρνείσαι να βλέπεις την εξέγερση σαν τέχνη, σημαίνει να προδίνεις το μαρξισμό, να προδίνεις την επανάσταση.<br /><br />Για να αποδείξουμε για ποιον ακριβώς λόγο η στιγμή που ζούμε είναι στιγμή που το Κόμμα πρέπει υποχρεωτικά να παραδεχτεί ότι η πορεία των αντικειμενικών γεγονότων έβαλε την εξέγερση στην ημερήσια διάταξη και να βλέπει την εξέγερση σαν τέχνη, για να το αποδείξουμε αυτό, το καλύτερο απ’ όλα θα είναι ίσως να χρησιμοποιήσουμε τη μέθοδο της σύγκρισης και να αντιπαραθέσουμε τις 3 και 4 του Ιούλη στις μέρες του Σεπτέμβρη.<br /><br />Στις 3 και 4 του Ιούλη θα μπορούσαμε, χωρίς να αμαρτήσουμε απέναντι στην αλήθεια, να βάλουμε το ζήτημα έτσι: πιο σωστό θα ήταν να πάρουμε την εξουσία, γιατί διαφορετικά οι εχθροί θα μας κατηγορήσουν οπωσδήποτε για εξέγερση και θα μας χτυπήσουν σαν στασιαστές. Απ’ αυτό όμως δεν μπορούσαμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως έπρεπε τότε να πάρουμε την εξουσία, γιατί οι αντικειμενικοί όροι για τη νίκη της εξέγερσης δεν υπήρχαν τότε.<br /><br />1) Δεν μας ακολουθούσε ακόμη η τάξη που αποτελεί την πρωτοπορία της επανάστασης.<br /><br />Δεν είχαμε ακόμη την πλειοψηφία μέσα στους εργάτες και στους στρατιώτες στις δυο πρωτεύουσες. Τώρα την έχουμε και στα δυο Σοβιέτ. Δημιουργήθηκε μόνο με την ιστορία του Ιούλη και του Αυγούστου, με την πείρα των «άγριων διωγμών» κατά των μπολσεβίκων και την πείρα του κορνιλοφισμού.<br /><br />2) Δεν υπήρχε τότε παλλαϊκή επαναστατική άνοδος. Τώρα, μετά τον κορνιλοφισμό, υπάρχει. Η επαρχία και η αντίληψη της εξουσίας από τα Σοβιέτ σε πολλά μέρη το αποδείχνουν.<br /><br />3) Δεν υπήρχαν τότε ταλαντεύσεις σε σοβαρή γενική πολιτική κλίμακα στους εχθρούς μας και στη μεσοβέζικη μικροαστική τάξη. Τώρα υπάρχουν τεράστιες ταλαντεύσεις: ο κύριος εχθρός μας, ο συμμαχικός και ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός –γιατί οι «σύμμαχοι» βρίσκονται επικεφαλής του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού– ταλαντεύτηκε ανάμεσα στη συνέχιση του πολέμου ως τη νίκη και στη χωριστή ειρήνη ενάντια στη Ρωσία. Οι μικροαστοί δημοκράτες μας, χάνοντας ολοφάνερα την πλειοψηφία στο λαό, ταλαντεύτηκαν σε τεράστιο βαθμό, παραιτήθηκαν από το μπλοκ, δηλ. από το συνασπισμό με τους καντέτους.<br /><br />4) Γι’ αυτό στις 3 και 4 του Ιούλη η εξέγερση θα ήταν λάθος: δεν θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την εξουσία ούτε υλικά, ούτε πολιτικά. Υλικά, παρά το ότι υπήρχαν στιγμές που η Πετρούπολη ήταν στα χέρια μας, γιατί οι εργάτες και οι στρατιώτες μας δεν θα πολεμούσαν, δεν θα πέθαιναν τότε για την Πετρούπολη: δεν υπήρχε τέτοια «μανία», τέτοιο άσβεστο μίσος ούτε απέναντι στον Κερένσκι, ούτε απέναντι στους Τσερετέλι-Τσερνόφ, οι άνθρωποί μας δεν είχαν ακόμη ατσαλωθεί με την πείρα των διωγμών ενάντια στους μπολσεβίκους, διωγμών όπου συμμετείχαν οι εσέροι και οι μενσεβίκοι.<br /><br />Πολιτικά δεν θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την εξουσία στις 3 και 4 του Ιούλη, γιατί ο στρατός και η επαρχία, πριν από τον κορνιλοφισμό μπορούσαν να βαδίσουν και θα βάδιζαν ενάντια στην Πετρούπολη.<br /><br />Τώρα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.<br /><br />Μας ακολουθεί η πλειοψηφία της τάξης που είναι η εμπροσθοφυλακή της επανάστασης, η εμπροσθοφυλακή του λαού, που είναι ικανή να συναρπάσει τις μάζες.<br /><br />Μας ακολουθεί η πλειοψηφία του λαού, γιατί η παραίτηση του Τσερνόφ δεν είναι καθόλου η μοναδική, είναι όμως η πιο φανερή, η πιο χειροπιαστή ένδειξη ότι από το συνασπισμό των εσέρων (και από τους ίδιους τους εσέρους) η αγροτιά δεν θα πάρει τη γη. Κι αυτό είναι το ουσιαστικότερο σημείο του παλλαϊκού χαρακτήρα της επανάστασης.<br /><br />Βρισκόμαστε στην ευνοϊκή θέση ενός κόμματος που ξέρει σταθερά το δρόμο του, σε στιγμές που ολόκληρος ο ιμπεριαλισμός και ολόκληρος ο συνασπισμός των μενσεβίκων με τους εσέρους έχουν πρωτάκουστες ταλαντεύσεις.<br /><br />Η νίκη μας είναι σίγουρη, γιατί ο λαός έχει πια φτάσει πολύ κοντά στην απόγνωση, κι εμείς προσφέρουμε σ’ όλο το λαό μια σίγουρη διέξοδο, γιατί του δείξαμε «στις κορνιλοφικές μέρες» τι αξίζει η καθοδήγησή μας, κι έπειτα προτείναμε συμβιβασμό στους ανθρώπους του συνασπισμού, που αρνήθηκαν να τον δεχτούν, χωρίς να έχουν καθόλου σταματήσει οι ταλαντεύσεις τους.<br /><br />Θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος να νομίζει κανείς ότι η πρότασή μας για συμβιβασμό δεν έχει ακόμη απορριφθεί, ότι η Δημοκρατική σύσκεψη μπορεί ακόμη να τον δεχτεί. Ο συμβιβασμός προτάθηκε από κόμμα προς κόμματα. Δεν μπορούσε να προταθεί διαφορετικά. Τα κόμματα τον απέρριψαν. Η Δημοκρατική σύσκεψη είναι μόνο μια σύσκεψη και τίποτε παραπάνω. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ένα πράγμα: στη σύσκεψη δεν αντιπροσωπεύεται η πλειοψηφία του επαναστατημένου λαού, η φτωχή και αγανακτισμένη αγροτιά. Είναι σύσκεψη της μειοψηφίας του λαού –δεν πρέπει να ξεχνάμε αυτή την ολοφάνερη αλήθεια. Θα ήταν το μεγαλύτερο λάθος, ο μεγαλύτερος κοινοβουλευτικός κρετινισμός από την πλευρά μας να θεωρούμε τη Δημοκρατική σύσκεψη Βουλή, γιατί κι αν ακόμη αυτοανακηρυσσόταν Βουλή και κυρίαρχη Βουλή της επανάστασης, πάλι δεν θα έλυνε τίποτε: η λύση βρίσκεται έξω απ’ αυτή, στις εργατικές συνοικίες της Πετρούπολης και της Μόσχας.<br /><br />Έχουμε μπροστά μας όλες τις αντικειμενικές προϋποθέσεις για μια νικηφόρα εξέγερση. Έχουμε μπροστά μας μια εξαιρετικά ευνοϊκή κατάσταση, όπου μόνο η νίκη μας στην εξέγερση θα βάλει τέλος στις ταλαντεύσεις που καταβασάνισαν το λαό, στις ταλαντεύσεις που είναι το πιο βασανιστικό πράγμα στον κόσμο· όπου μόνο η δική μας νίκη στην εξέγερση θα ματαιώσει το παιχνίδι για χωριστή ειρήνη ενάντια στην επανάσταση, θα το ματαιώσει, προτείνοντας ανοιχτή ειρήνη πιο ολοκληρωμένη, πιο δίκαιη, πιο κοντινή, ειρήνη προς όφελος της επανάστασης.<br /><br />Τέλος, μόνο το Κόμμα μας, νικώντας στην εξέγερση, μπορεί να σώσει την Πετρούπολη, γιατί αν η πρότασή μας απορριφθεί και δεν πετύχουμε ούτε ανακωχή, τότε εμείς θα γίνουμε «αμυνίτες», τότε θα μπούμε επικεφαλής των πολεμικών κομμάτων, θα είμαστε το πιο «πολεμικό» κόμμα, θα κάνουμε τον πόλεμο κατά τρόπο πραγματικά επαναστατικό. Θα πάρουμε όλο το ψωμί κι όλες τις μπότες από τους καπιταλιστές. Θα τους αφήσουμε τα ξεροκόμματα, θα τους φορέσουμε τσαρούχια. Θα δόσουμε όλο το ψωμί κι όλη την υπόδηση στο μέτωπο.<br /><br />Και τότε θα υπερασπίσουμε με επιτυχία την Πετρούπολη.<br /><br />Στη Ρωσία υπάρχουν ακόμη άπειρες εφεδρείες, τόσο υλικές, όσο και ηθικές, για έναν πραγματικά επαναστατικό πόλεμο. Οι πιθανότητες είναι 99 στα 100 ότι οι γερμανοί θα μας δόσουν τουλάχιστον την ανακωχή. Και να πετύχεις ανακωχή τώρα, σημαίνει πια να νικήσεις όλο τον κόσμο.<br /><br />Έχοντας επίγνωση πως είναι απόλυτα αναγκαία η εξέγερση των εργατών της Πετρούπολης και της Μόσχας για να σωθεί η επανάσταση και για να σωθεί η Ρωσία από ένα «χωριστό» μοίρασμά της ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και των δυο συνασπισμών, πρέπει, πρώτο, να προσαρμόσουμε τις συνθήκες της αναπτυσσόμενης εξέγερσης την πολιτική τακτική μας στη Σύσκεψη· δεύτερο, πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν παραδεχόμαστε μόνο στα λόγια τη σκέψη του Μαρξ ότι πρέπει να θεωρούμε την εξέγερση τέχνη.<br /><br />Στη Σύσκεψη πρέπει να συσπειρώσουμε αμέσως την ομάδα των μπολσεβίκων, χωρίς να κυνηγάμε τον αριθμό, χωρίς να φοβόμαστε ν’ αφήσουμε τους ταλαντευόμενους στο στρατόπεδο των ταλαντευομένων: για την υπόθεση της επανάστασης αυτοί είναι πιο ωφέλιμοι εκεί, παρά στο στρατόπεδο των αποφασιστικών και αφοσιωμένων αγωνιστών.<br /><br />Πρέπει να συντάξουμε μια σύντομη δήλωση των μπολσεβίκων, υπογραμμίζοντας με τον πιο έντονο τρόπο ότι δεν έχουν θέση οι μακροσκελείς λόγοι, δεν έχουν θέση οι «λόγοι» γενικά, ότι χρειάζεται άμεση δράση για τη σωτηρία της επανάστασης, ότι είναι απόλυτη ανάγκη ολοκληρωτικής ρήξης με την αστική τάξη, ολοκληρωτικής αντικατάστασης όλης της σημερινής κυβέρνησης, ολοκληρωτικής ρήξης με τους αγγλογάλλους ιμπεριαλιστές, που ετοιμάζουν το «χωριστό» μοίρασμα της Ρωσίας, ότι χρειάζεται να περάσει αμέσως όλη η εξουσία στα χέρια της επαναστατικής δημοκρατίας, μ’ επικεφαλής το επαναστατικό προλεταριάτο.<br /><br />Η δήλωσή μας πρέπει να διατυπώνει αυτό το συμπέρασμα όσο το δυνατό πιο σύντομα και πιο έντονα, σε συνδυασμό με τα σχέδια του προγράμματός μας: ειρήνη στους λαούς, γη στους αγρότες, κατάσχεση των σκανδαλωδών κερδών και χαλιναγώγηση του σκανδαλώδους σαμποταρίσματος της παραγωγής από τους καπιταλιστές.<br /><br />Όσο πιο σύντομη, όσο πιο έντονη θα είναι η δήλωση, τόσο το καλύτερο. Μόνο πρέπει να τονίζει καθαρά ακόμη δυο σπουδαιότατα σημεία: ο λαός βαρέθηκε τις ταλαντεύσεις, ο λαός βασανίστηκε από την αναποφασιστικότητα των εσέρων και των μενσεβίκων· εμείς ξεκόβουμε οριστικά απ’ αυτά τα κόμματα, γιατί πρόδοσαν την επανάσταση.<br /><br />Και το άλλο: προτείνοντας αμέσως ειρήνη χωρίς προσαρτήσεις, ξεκόβοντας αμέσως από τους συμμάχους ιμπεριαλιστές και από όλους τους ιμπεριαλιστές, θα πετύχουμε αμέσως ή την ανακωχή, ή το πέρασμα όλου του επαναστατικού προλεταριάτου με το μέρος της άμυνας και τη διεξαγωγή ενός πραγματικά δίκαιου, πραγματικά επαναστατικού πολέμου από την επαναστατική δημοκρατία και κάτω από την καθοδήγηση του προλεταριάτου.<br /><br />Αφού διαβάσουμε αυτή τη δήλωση, αφού τους καλέσουμε να αποφασίζουν κι όχι να βγάζουν λόγους, να δρουν κι όχι να γράφουν αποφάσεις, πρέπει να κινήσουμε όλη την ομάδα μας προς τα εργοστάσια και προς τους στρατώνες: εκεί είναι η θέση της, εκεί είναι το νεύρο τής ζωής, εκεί η πηγή σωτηρίας τής επανάστασης, εκεί ο κινητήρας της Δημοκρατικής σύσκεψης.<br /><br />Εκεί πρέπει να εξηγούμε το πρόγραμμά μας με λόγους γεμάτους θέρμη και πάθος και να βάλουμε το ζήτημα έτσι: είτε πλήρης αποδοχή του προγράμματος από τη Σύσκεψη, είτε εξέγερση. Μέση λύση δεν υπάρχει. Δεν μπορούμε να περιμένουμε. Η επανάσταση χάνεται.<br /><br />Αφού βάλουμε έτσι το ζήτημα, και αφού συγκεντρώσουμε όλη την ομάδα στα εργοστάσια και στους στρατώνες, θα υπολογίσουμε σωστά τη στιγμή για την έναρξη της εξέγερσης.<br /><br />Και για να αντικρίσουμε την εξέγερση μαρξιστικά, δηλαδή σαν τέχνη, πρέπει ταυτόχρονα, χωρίς να χάνουμε ούτε λεπτό, να οργανώσουμε το επιτελείο των εξεγερμένων τμημάτων, να κατανείμουμε τις δυνάμεις, να κινήσουμε τα πιστά συντάγματα στα πιο σπουδαία σημεία, να κυκλώσουμε την Αλεξαντρίνκα, να καταλάβουμε την Πετροπάβλοβκα, να συλλάβουμε το Γενικό Επιτελείο και την κυβέρνηση, να στείλουμε ενάντια στους ευέλπιδες και στην άγρια μεραρχία τμήματα έτοιμα να πέσουν, παρά να αφήσουν τον εχθρό να κινηθεί προς τα κέντρα της πόλης. Πρέπει να κινητοποιήσουμε τους ένοπλους εργάτες, να τους καλέσουμε σε αποφασιστική, ύστατη μάχη, να καταλάβουμε αμέσως το τηλεγραφικό και τηλεφωνικό κέντρο, να εγκαταστήσουμε το δικό μας επιτελείο της εξέγερσης κοντά στο τηλεφωνικό κέντρο, να συνδέσουμε τηλεφωνικά το επιτελείο με όλα τα εργοστάσια, με όλα τα συντάγματα, με όλα τα σημεία του ένοπλου αγώνα κ.τ.λ.<br /><br />Αυτά όλα τα λέμε, φυσικά, σαν παράδειγμα, μόνο για να δείξουμε παραστατικά, ότι στις στιγμές που ζούμε δεν μπορεί να μείνει κανείς πιστός στο μαρξισμό, να μείνει πιστός στην επανάσταση χωρίς να βλέπει την εξέγερση σαν τέχνη.<br /><br />Ν. Λένιν.<br /><br />Γράφτηκε στις 13-14 (26-27) του Σεπτέμβρη 1917 Πρωτοδημοσιεύτηκε το 1921 στο περιοδικό «Προλετάρσκαγια Ρεβολιούτσιγια», τεύχ. 2 (Περιέχεται στον τόμ. 34 των «Aπάντων» του Λένιν)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6269489828659151628?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-74385023032501833732011-05-30T18:03:00.001+03:002011-05-30T18:08:36.808+03:00Ρόδου Mοσκοβόλημα Παλαμάς Kωστής<br /><br />Eφέτος άγρια μ' έδειρεν η βαρυχειμωνιά<br />που μ' έπιασε χωρίς φωτιά και μ' ηύρε χωρίς νιάτα,<br />κι ώρα την ώρα πρόσμενα να σωριαστώ βαριά<br />στη χιονισμένη στράτα.<br /><br />Mα χτες καθώς με θάρρεψε το γέλιο του Mαρτιού<br />και τράβηξα να ξαναβρώ τ' αρχαία τα μονοπάτια,<br />στο πρώτο μοσκοβόλημα ενός ρόδου μακρινού<br />μού δάκρισαν τα μάτια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7438502303250183373?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-15139661534070174592011-05-22T15:35:00.004+03:002011-05-22T15:40:28.140+03:00<span style="font-weight:bold;">ἔρως ἄπειρος</span><br /><br />Τόν ἐμαζέψανε σηκωτό ἀπό τήν κλίνη γιά τό νιβορό<br /><br />Ἄλογο μαῦρο καί βαρβάτο ἔστεκε ‘κεῖ<br /><br />καί κίνησαν<br /><br /><br />Δαδί λαμπάδιαζε γενναία στά σωθικά του<br /><br />Ἥλιος μεσουρανίς καί πυρκαγιά ἀνηφορίζανε στό στέρνο<br /><br />Σιγόκαιγε χλωμό κερί στή σωθική σπηλιά<br /><br />κατάτρωγε τό μέλι<br /><br />τό πού εἶχαν ἀποθέσει οἱ εὔμορφες<br /><br />Ὅσες χαράξανε τό παρελθόν στά μέσα του<br /><br />Ὅσες ἐφέρνανε τήν κούπα τό γυαλί<br /><br />ἀπό τήν ἄλλην ἄμμο τή βουβή μέ τό πολύ νερό<br /><br />καί μέ τήν προφητεία<br /><br /><br />Θά τόν πηγαίνανε κατόπιν γιά γιατρειά<br /><br />Στούς νεκρομάντεις θά τόν ἐπαρέδιδαν<br /><br />Νά ἰδεῖ τοῦ Ἅδη ὁ ὀφθαλμός ὁ μόνος<br /><br />Ἄν εἶναι ἀπό τά μέσα ἡ ἀρρώστια<br /><br />ὁπού ὠθεῖ χολή καί πίκρα<br /><br />ἤ μήπως σήμανε ἑσπερινό ἡ Ἄνοιξη κι εὐθύς<br /><br />ἐκίνησε ὁ Χιονιᾶς<br /><br /><br />Μήπως ἀδράττει ἡ ρίζα τό φαρμάκι μήπως<br /><br />καί σέπεται ὁ μονόποδος σακάτης κόσμος<br /><br />ὅταν ριζά ἀναδύεται Ἀμαρυλλίς πολύπους<br /><br />μέ ἔρωτες<br /><br />μέ τά τσαλίμια<br /><br />καί μέ καθρέφτη στή θάλασσα τοῦ Μούρτου<br /><br />Καί τά ξωκλήσια ὅλα ἀπό κοντά σάν ὄνειρο<br /><br />σάν τούλι<br /><br />ὀκτώ ἀντεστραμμένο - σιαμαῖα μηδενικά<br /><br />πού πάει νά ὁμοιάσει τό ἑπόμενό του σύμπαν<br /><br />Ὅταν ριζά τῆς λογικῆς ἡ κορασίς<br /><br />τινάζει ἀπ΄ τό κορμί της θάλασσα<br /><br />Μήπως<br /><br /><br />Ἁπλώνανε τά γένια τους ὥς κάτω<br /><br />σοφοί τε ἱερεῖς καί μάντεις<br /><br />λίγο πρίν ἀναδέψει ἡ χθόνια φωτιά<br /><br />Κι ἀναρριχοῦνταν λυγερές ψυχές<br /><br />τρίχα τήν τρίχα πρίν νά καοῦν στή φλόγα<br /><br />πού ἀνάδευε ἀπό τά κάτω ὁ κόσμος<br /><br />πρίν λιανιστεῖ τοῦ νεκρομάντη ἡ πέτρα<br /><br />σέ πεφταστέρια πρίν<br /><br /><br />Καί ἔδωσαν περισσά ἀπ’ ὅ,τι λάβανε<br /><br />Καί χαϊμαλιά ἀργυρά καί συμβουλές χρυσές<br /><br /><br />Εἶχε διαβεῖ ἀγκάθι ἀπό ρόδο τήν καρδιά του<br /><br />Κι εἶχε κακοφορμίσει ὁ ἔρωτας ἀγιάτρευτα<br /><br /><br />Ἀπάνω σέ λιθάρια ἀποσταμένα<br /><br />ἕνα γύρω<br /><br />ἐσπάραζαν φλογέρες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1513966153407017459?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-86779544473145471102011-04-30T17:49:00.003+03:002011-04-30T17:57:56.525+03:00΄Τοιμάζονται νά σφάξουν τό βαθύ τό αἷμα<br />Νά λαξοπελεκήσουν τά πλευρά τοῦ ὄρους <br />Νά τ΄ἀποθέσουνε στήν πύρα ἐπάνω τῆς ψυχῆς τους<br />καθώς ἀπ΄τό ἡφαίστειο ἀναδεύουνε ίσκιοι λαμπροί<br />γιά ν΄ἀνασάνουν λαγαρόν αὐγερινό<br />τοῦ ἀποθαμένου τήν ἀνάσα<br /><br />Ἐκεῖθε τά λιγνά πλευρά τῶν πεθαμένων<br />Ὅσων ἀκόμα ἀλυχτᾶν στό Σούλι<br />Ὅσων πηδᾶνε ἀϊσκιωτα ἀπό πηγάδι σέ πηγάδι<br />Στίβουν τό ἀναπάντεχο νερό<br />Δένουν στόν κόμπο τῆς Ἤπειρος τά σπλάχνα<br />Σβῶλο τά κάνουν<br />Bίγλα στό φρύδι τοῦ ὁρίζοντα<br /><br />Σωρός τά ξύλα στήν αὐλή <br />Mέ τόν σαπίτη μέ τή δεντρογαλιά καί τό κονάκι<br />στόν λήθαργο στήν τσέπη τοῦ χειμώνα<br /><br />Χιόνι μεγάλο ἔρχεται ἀσήκωτο<br />Κιόλας ἀκούγεται ἀπό τά μακρινά<br />τραχύ τό βογγητό τῆς ἀγκαλιᾶς πού πάει νά σμίξει<br />Γυρνᾶν στή ρίζα τους τά δέντρα<br />Χορεύουνε τόν γύρο τῆς καρδιᾶς τους <br />Τόν θάνατο ἀναπαριστοῦν χαρούμενα<br />μέ ρίζα ἀπ’ τόν λυγμό κομμένη <br /><br />Σφιχταγκαλιάζουν αἷμα τά κλαριά <br />ἀνάβουν τά δαδιά τους ὅλα<br />Φυσᾶνε στό κλαρίνο χέρια δάχτυλα λυγμοί ἀνήφορος<br />Φυσᾶνε σ’ ὅλα τά μεριά ὁλοῦθε<br />γιά νά διαβεί το ψίκι μέ τόν χάρο<br /><br />Ἔρχονται τότες φίλοι κι΄ ἄλλοι<br />νά ΄μολογήσουν τήν καλή κουβέντα <br />νά πιοῦνε τό ρακί<br />Καί ἱστοροῦν τόν ἔρωτα<br />Ὅ,τι δέν ἔχει ἀρχή<br />καί πέρας οὔτε<br />Ὡσάν ζωνάρι τοῦ θεοῦ<br /><br />Φτύνουν στή χούφτα ροζιασμένη τήν εὐχή <br />Καί φτύνουν τρίς πρός ὅλες τίς μεριές<br />τοῦ κόρφου τους<br />να μήν μᾶς ἀνταμώσει ἐδώ πάνω ὁ Ἄδης<br />Και το ξορκίζουνε μέ τοῦ στανιοῦ τόν λόγο<br />μέ τά καμώματα τῆς μυγδαλιᾶς<br />στά ἄσπρα της φουστάνια καί στά ρόδινα<br /><br />Ἄγαρμποι ἀφτιασίδωτοι <br />Μόλις ροβολημένοι ἀπό τίς λίπες<br />Φουμάρουν τά μουστάκια τοῦ καλαμποκιοῦ<br />Φουμάρουνε τῆς γῆς ὁλάκερης τον ἴλιγγο<br />Σέ κάθε χῶμα Σ΄ ὅλα της τά βάθη ἀναρριγούν<br />Σφαδάζουνε στόν κάθε στεναγμό της<br />γιά ν΄ ἀκουμπήσουν ὕστερα ἀέρινα στό χῶμα<br />σέ γῆ πού ντύθηκε στ’ ἀνθρώπινα καί σεργιανᾶ<br />τρελλή χορευταρού στή σερνική τή νιότη ἔμπροσθεν<br /> <br />Καιρός χειμώνας Ἄπειρος<br /><br />Ἐκειός<br />μέ κοντομάνικη φανέλα<br />Τό στῆθος δάσος κουμαριές ἀλλοπαρμένες<br />νά αἱμορραγοῦν ἀπ’ τόν καρπό κόκκινη μέθη<br />Δάχτυλα ἴσαμε τό σπυρί τοῦ ἀφαλοῦ τῆς γῆς<br />καί πρόσωπο ἄφοβο στόν ἥλιο<br />σταχυολογοῦσε τῆς μέρας τά καμώματα<br />Ἄρμεγε βροχές ἀπ’ τό πολύ ἀψηλά τό σύγνεφο<br />Μετροῦσε τίς ξερακιανές ρωγμές στόν πάτο στό πηγάδι<br />ὅπου εἶχε λέει κατηφορίσει φάρες καί φάρες<br />ὥσπου νά ΄βρεῖ τό ἄκριντο νερό τό ἀμίλητο<br />τό πετρωμένο αγερικό<br />γιά νά τό πιεῖ νά γιάνει ὁ ἔρωτας<br /><br />Καί ἦταν πάλι<br />μέσα σέ τούτη τήν ἀχλή ὀρθός<br />Στό διάβα τῶν ψυχῶν ξανά ὁλόρθος <br />Ἐλαφροπετάει τή μιά ἀπό βουνό σέ ράχη<br />Ὕστερα ἐρωτοφιλεῖ τόν ἥλιο<br />Ἐνδύεται κατάσαρκα τούς δρόλαπες<br />Ποδένεται ὅλης τῆς θάλασσας τό ρίγος<br />καί δράμει νά κουρνιάσει<br />στ΄ ἀντραλεμένα γένεια τοῦ θεοῦ<br /><br />Στούς ἴσκιους πού χαράζει ἀνάμεσο<br />τά φτερωτά τά ἄλογα στά κυριακάτικά τους<br />καί ἡ βηματισιά ἀπ΄τίς ψυχές<br />ὅσων ὁ Ἀχέροντας ἀρνήθηκε νά βρέξει<br /><br />Ψηλόλιγνες γυναῖκες κυπαρίσσια γνέφανέ του<br />Ἄλλες καμώνονταν τό δέντρο<br />Τή στιβαρή δεσιά στά ἄσπρα καί μέ τά φτερά<br />στό ἀπανώχειλο τοῦ λάκκου<br />Ἄλλες ἦσαν ἰτιές ἦταν ἀνθοί<br />καθώς ὁδεῦαν ἄδουσες στήν κρήνη<br />καί ἴσα πού φύσαγε στό διάβα τους<br />ὁ ψίθυρος <br /> <br />Θώπευση τρυφερή κρυφό φιλί<br />καλοστρωμένη ἀτσάλα<br /><br />Στά πόδια του λησμονημένος ὕπνος<br />ἀνάδινε ἐρωτικά τριφύλλια<br /><br />Ἄ! πῶς εἶν΄ ὁ θάνατος ὅμοια ἡ ζωή<br />Πῶς εἶναι ἡ ζωή θανάσιμη ἐδῶ πέρα<br /><br />Τό βλέμμα της<br />ἀράγιστο ἴσαμε τώρα<br />λές<br />τῆς μάνας πού τόν ἔκλαιγε ἀκόμα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8677954447314547110?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-37339045191530143292011-04-22T15:49:00.001+03:002011-04-22T15:49:58.235+03:00Νεκρός<br />Το πρόσωπό του ένα κλαρί χλωρό<br />πίσω απ’ τη φλούδα<br /><br />Τραγούδαγε<br />όταν οι άλλοι τον μοιρολογούσαν<br /><br />Σάλευαν μόνο τα χείλη του<br /><br />Κάποιο φιλί τα κράταγε ακόμα στη ζωή<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3733904519153014329?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-75150614685908991132011-04-22T15:43:00.000+03:002011-04-22T15:44:19.786+03:00Τελειώνουν κάποτε όλα.<br />Μια μικρή βάρκα χάνεται στο πέλαγος.<br /> Μια ξεχασμένη λεπτομέρεια έρχεται ξαφνικά.<br />Όλο και πιο αργά ξημερώνουν οι νύχτες.<br />Η τρέλα των ατέρμονων ερώτων.<br />Το αγαπημένο βάσανο της αγάπης.<br />Όλο και λιγότερο φοβόμαστε σ’ αυτή την έρημο,<br />γιατί ξέρουμε πως δεν θα προλάβουμε<br /> γιατί αγγίξαμε την ομορφιά και κατεβαίνουμε ήσυχοι πια<br />στο τραπέζι των έντεκα πληγωμένων.<br />Τελειώνουν κάποτε όλα<br />με το γλυκό χαμόγελο του χωρισμού<br />με τη σιγουριά της αντάμωσης.<br />Όλο και λιγότερο διακρίνεται το άσπρο πανί<br /> στο απέραντο μπλε της ψυχής μας.<br /> ---<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7515061468590899113?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-46144426341185773552011-02-17T19:13:00.000+02:002011-02-17T19:14:29.510+02:00Οικιακός κομποστοποιητής<br /><br />Λοιπόν,ορίστε ένας ωραίος και εύκολος τρόπος για να διαχειριζόμαστε καλύτερα τα οικιακά απορρίμματα και να κάνουμε ανακύκλωση στο σπίτι. Βρήκα κάποιες πληροφορίες στο διαδίκτυο και είπα να γράψω δύο λόγια για την οικιακή κομποστοποίηση.<br /><br />Ένα μεγάλο ποσοστό των οικιακών απορριμάτων είναι τέτοια που μπορούν να κομποστοποιηθούν, δηλαδή να αποσυντεθούν με τον πιο φυσικό τρόπο από τους ‘’κατοίκους’’ του εδάφους.<br /><br />Αναλυτικά:<br /><br />Η κομποστοποίηση ακολουθεί τον βιολογικό κύκλο της Γής: ανάπτυξη<br /><br />και φθορά. Τα κλαδέματα του κήπου και τα φυτικά υπολείμματα από<br /><br />τις τροφές μας που αποτελούν τον σωρό του κόμποστ γίνονται η<br /><br />τροφή για μικροοργανισμούς, μύκητες, βακτηρίδια, έντομα και ζωύφια<br /><br />τα οποία χρησιμοποιούν τον άνθρακα (C) από τα ξερά φυτά για την<br /><br />ανάπτυξή τους. Ο άνθρακας οξειδώνεται μετατρεπόμενος σε διοξείδιο<br /><br />του άνθρακος (CO2) με αποτέλεσμα να μειώνεται η μάζα και να<br /><br />εκλύεται θερμότητα κατά την διάρκεια της κομποστοποίησης. Το<br /><br />άζωτο (Ν) είναι το βασικό συστατικό για τον πολλαπλασιασμό των<br /><br />μικροοργανισμών. Με αυτό τον τρόπο ανακυκλώνουν στον δικό τους<br /><br />οργανισμό τα θρεπτικά συστατικά από τα φυτά που αποσυντίθενται<br /><br />και τα επιστρέφουν με το κόμποστ πίσω στο έδαφος.<br /><br />Γιατί να το κάνεις; γιατι είναι εύκολο,έχει πλάκα και τα φυτά σου θα σε ευγνωμονούν..<br /><br />Πέρα απο αυτά,θα μειώσεις τα οικιακά απορρίματα που καταλήγουν τώρα στον κάδο και στην συνέχεια στους ΧΥΤΑ και ύστερα απο κάποιους μήνες θα έχεις ένα ωραιότατο φυσικό λίπασμα για τις γλάστρες σου ή τον κήπο σου..Ακόμα και αν δεν έχεις τι να το κάνεις το φυσικό λίπασμα,μην απελπίζεσαι,δώστο σε ένα φίλο.Εμένα πάντως μου αρκεί που μπορώ να κάνω ανακύκλωση των απορριμάτων μου στο σπίτι..Αν παρ’ ολα αυτά έχεις αμφιβολίες ορίστε τα πλεονεκτήματα του:<br /><br />Ωφελεί το περιβάλλον – εξοικονομεί ενέργεια<br /><br />Τα φυτικά κατάλοιπα των κήπων και της κουζίνας συνιστούν το 30% του<br /><br />όγκου των σκουπιδιών που στέλνουμε στις χωματερές. Τα κατάλοιπα αυτά,<br /><br />επειδή περιέχουν υψηλό ποσοστό υγρασίας, δυσχεραίνουν την<br /><br />αποδοτικότητα των συστημάτων καύσεως. Με την κομποστοποίηση<br /><br />καταναλίσκεται λιγότερη ενέργεια και για την αποκομιδή των απορριμμάτων<br /><br />αλλά και για την καύση.<br /><br />- Χρησιμοποιώντας το δικό μας κόμποστ περιορίζουμε τη συλλογή<br /><br />τύρφης , η οποία επιβαρύνει ευαίσθητα οικοσυστήματα και έχουμε ένα<br /><br />ασύγκριτα ανώτερο προϊόν.<br /><br />-Αποφεύγοντας τα ανόργανα υδατοδιαλυτά λιπάσματα, προστατεύουμε<br /><br />τον υδροφόρο ορίζοντα από την ρύπανση και τις λίμνες και τις θάλασσες<br /><br />από το φαινόμενο του ευτροφισμού ( υπερανάπτυξη της χλωρίδας με<br /><br />αποτέλεσμα την εξάντληση του οξυγόνου των υδάτων και την συνακόλουθη<br /><br />θνησιμότητα της πανίδας ).<br /><br />-Χρησιμοποιώντας το δικό μας κόμποστ αποφεύγουμε την χρήση<br /><br />πετροχημικών λιπασμάτων, η παραγωγή των οποίων ρυπαίνει την<br /><br />ατμόσφαιρα, ενώ η χρήση τους επιμολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα και<br /><br />εξαντλεί τους φυσικούς πόρους της γης.<br /><br />Εξοικονομεί χρήματα<br /><br />- Εξοικονομεί χρήματα από την αγορά χώματος και λιπασμάτων.<br /><br />-Μειώνει την κατανάλωση νερού διότι το κόμποστ βελτιώνει την<br /><br />ικανότητα του χώματος να συγκρατεί το νερό.<br /><br />-Λιγότερα απορρίμματα σημαίνουν λιγότερα δημοτικά τέλη για την<br /><br />αποκομιδή τους.<br /><br />-Βελτιώνει τον κήπο και τα φυτά<br /><br />Το κόμποστ είναι φυσική οργανική ουσία η οποία επιστρέφοντας στο<br /><br />έδαφος το κάνει πιο εύφορο.<br /><br />- Βελτιώνει την σύσταση του χώματος. Χαλαρώνει το σμικτό αργιλώδες<br /><br />χώμα και έτσι οι ρίζες εισχωρούν ευκολότερα στο έδαφος, ενώ βελτιώνει<br /><br />το αμμώδες έδαφος αυξάνοντας την απορροφητικότητά του.<br /><br />- Βοηθάει την ανάπτυξη νέων φυτών.<br /><br />- Αναπληρώνει τα οργανικά θρεπτικά συστατικά του εδάφους<br /><br />τροφοδοτώντας το με ενεργό χούμους.<br /><br />- Αυξάνει τη ικανότητα του εδάφους να συγκρατεί το νερό.<br /><br />-Προστατεύει από την παγωνιά.<br /><br />Η διαδικασία είναι εξαιρετικά απλή και κοστίζει απο λίγο εως τίποτα..<br /><br />Για όσους έχουν κήπο,ή έστω λίγα τετραγωνικά με χώμα τα πράγματα είναι ακόμα πιο εύκολα.Με μερικές ξύλινες παλέτες κατασκευάστε ένα ‘’κουτί’’ ανοιχτό απο πάνω και κάτω και έχετε έτοιμο τον κομποστοποιητή σας (σαν και αυτόν στην φωτογραφία). Ναι τόσο απλά και το βασικό τελείως τζάμπα (για αυτό το τζάμπα κανείς δεν θα σας πεί τίποτα..)<br /><br />Όσοι δεν έχετε κήπο ή έστω λίγα μέτρα με χώμα, σίγουρα θα έχετε μπαλκόνι..Τι μπορείτε να κάνετε; Ένα ωράιο βαρέλι ή κάδος θα κάνει την δουλειά του,αλλιώς υπάρχουν και οι ‘’ειδικοί’’ κάδοι του εμπορίου..<br /><br />Ωραία,τώρα έχεις τον κομποστοποιητή αλλά δεν ξέρεις πως να αρχίσεις..Μην ανυσηχείς σου έχω τις απαντήσεις..<br /><br />Το βσικότερο είναι να ξέρουμε ποια υλικά μπορούμε να ρίξουμε στον κομποστοποιητή. Ορίστε:<br /><br />Μπορούμε να ρίξουμε μέσα στον κομποστοποιητή<br /><br />Φλούδια και κοτσάνια από λαχανικά ή χορταρικά (π.χ. πατάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, ντομάτες, κολοκυθάκια, κρεμμύδια, χόρτα κ.λπ.)<br /><br />Υπολείμματα από σαλάτες, αφού στραγγιστούν από υγρά<br /><br />Φλούδες ή υπολείμματα από διάφορα φρούτα (π.χ. καρπούζια, πεπόνια, κατά προτίμηση κομμένα σε μικρά κομματάκια κ.α.)<br /><br />Φυτικά υπολείμματα όπως κλαδέματα των φυτών μας, ξερά φύλλα, βλαστοί από γλάστρες, κομμένο γκαζόν κ.λ.π.<br /><br />Οργανικά λιπάσματα: κοπριές, καστανόχωμα, φυλλόχωμα κ.λ.π.<br /><br />Στάχτη π.χ. από τζάκι (ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο)<br /><br />Τσόφλια αβγών κατά προτίμηση θρυμματισμένα (ασβέστιο)<br /><br />Χαρτιά της κουζίνας (π.χ. χαρτοπετσέτες, ρολό κουζίνας, σκισμένες μαλακές σακούλες) σε μικρές ποσότητες ή σε μεγαλύτερες ποσότητες εάν είναι υγρό το μίγμα<br /><br />Πριονίδι, ιδιαίτερα αν έχουμε πολύ υγρό κομπόστ και θέλουμε ένα μίγμα πιο ισορροπημένο και με καλύτερο αερισμό<br /><br />Υπολείμματα βοτάνων από ροφήματα και κατακάθια καφέ ή και φίλτρα γαλλικού καφέ<br /><br />Δεν μπορούμε να ρίξουμε στον κομποστοποιητή<br /><br />Ανακυκλώσιμα υλικά όπως: Μεταλλικά αντικείμενα ή συσκευασίες, αλουμινόχαρτο, γυαλιά, πλαστικά, χαρτιά (εφημερίδες περιοδικά ιδίως χρωματιστά), χοντρά κομμάτια ξύλου, κ.λ.π.<br /><br />Κρέατα – τυριά: Προσελκύουν τρωκτικά (ποντίκια)<br /><br />Μαγειρεμένα φαγητά δηλαδή οτιδήποτε περιέχει λάδια ή σάλτσες, (προκαλούν ανεπιθύμητες ζυμώσεις, ενώ το λάδι θανατώνει κάποιους μικροοργανισμούς και αποικοδομείται πολύ δύσκολα)<br /><br />Ζυμαρικά ή ψωμιά (φραντζόλες): Δημιουργούν συμπαγείς όγκους, δεν διαλύονται εύκολα, προκαλούν ανεπιθύμητες ζυμώσεις (μπλε μύκητες) και προσελκύουν τρωκτικά<br /><br />Αφού ξεκαθαρίσαμε τι πετάμε και τι όχι ώρα και για μερικές άλλες συμβουλές.<br /><br />Όσο πιο μεγάλη ποικιλία απορριμάτων ρίχνουμε τόσο περισσότερα θρεπτικά συστατικά τόσο το καλύτερο για τους γεωσκόλυκες που θα κάνουν την δουλειά και τόσο πιο θρεπτικό θα είναι το κομπόστ. Το περιεχόμενο του κάδου,πρέπει να είναι συνδυασμός των απορριμάτων της κουζίνας μας αλλά και φύλλων, κλαριών απο τυχόν φυτά ,λουλούδια ή δέντρα που έχουμε.<br /><br />Τα κλαριά και τα φύλλα βοηθούν στην ρύθμιση της υγρασίας του μείγματος.<br /><br />Στον κήπο ο κάδος (ιδιοκατασκευής ή οχι) πρέπει να τοποθετηθεί σε σχετικά σκιερό μέρος προφυλαγμένος απο τον βοριά..<br /><br />Όσοι φτιάξουν δικό τους κάδο να μεριμνήσουν για κάποιο ‘’καπάκι’’ ώστε να τον σκεπάσουν σε περίπτωση βροχής.<br /><br />Το μείγμα πρέπει να έχει μια σχετική υγρασία,το καλοκαίρι μπορεί να χρειαστεί να το βρέξουμε με νερό.<br /><br />Για ταχύτερη αποσύνθεση πρέπει να ανακατεύουμε το μείγμα ανα τακτά χρονικά διαστήματα ώστε να αερίζεται.<br /><br />Τροφοδοτούμε συχνά τον κομποστοποιητή.<br /><br />Αν το μείγμα σας μυρίζει, τότε μάλλον περιέχει μεγάλη ποσότητα απορριμάτων κουζίνας σε σχέση με τα ξερα φύλλα και κλαριά.Οπότε πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Θα έλεγα οτι 2 προς 1 ξερα φύλλα και κλαδια με τα απορρίματα της κουζίνας είναι μια καλή αναλογία. Άλλος λόγος είναι οτι δεν αερίζεται σωστά..<br /><br />Επίσης τα απορρίματα κουζίνας δεν πρέπει να είναι εκτεθειμένα αλλά σκεπασμένα απο τα φύλλα-κλαριά και χώμα για να μην προσελκύουν διάφορα περίεργα ζωάκια (γάτες-ποντικάκια).<br /><br />Και τώρα τα υπόλοιπα τα αναλαμβάνει η φύση.<br /><br />Αυτό ήταν, σε περίπου 5-6 μήνες το πρώτο κομπόστ θα είναι έτοιμο. Με υγεία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4614442634118577355?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-14674461037910000562011-01-10T21:35:00.006+02:002011-01-10T21:51:01.707+02:00 Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "ΕΛΛΕΒΟΡΟΣ" το δεύτερο βιβλίο με ποιηματα της Νάντιας Δανιήλ. <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TStf1B0OwnI/AAAAAAAAAao/arSNfcXuLJQ/s1600/%25CE%25B5%25CE%25BE%25CF%258E%25CF%2586%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25BF%2B1.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 184px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TStf1B0OwnI/AAAAAAAAAao/arSNfcXuLJQ/s320/%25CE%25B5%25CE%25BE%25CF%258E%25CF%2586%25CF%2585%25CE%25BB%25CE%25BB%25CE%25BF%2B1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560643529544221298 <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1467446103791000056?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-39153550088352422072010-12-26T17:19:00.002+02:002010-12-26T17:24:36.592+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TRdd_2MjYSI/AAAAAAAAAaM/UVw-ZR0grNs/s1600/%25CE%25A0%25CE%25A5%25CE%2593%25CE%259F%25CE%259B%25CE%2591%25CE%259C%25CE%25A0%25CE%2599%25CE%2599%25CE%2594%25CE%2595%25CE%25A3%2B-%2B%25CE%2595%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A6%25CE%25A5%25CE%259B%25CE%259B%25CE%259F.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 226px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TRdd_2MjYSI/AAAAAAAAAaM/UVw-ZR0grNs/s320/%25CE%25A0%25CE%25A5%25CE%2593%25CE%259F%25CE%259B%25CE%2591%25CE%259C%25CE%25A0%25CE%2599%25CE%2599%25CE%2594%25CE%2595%25CE%25A3%2B-%2B%25CE%2595%25CE%259E%25CE%25A9%25CE%25A6%25CE%25A5%25CE%259B%25CE%259B%25CE%259F.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5555012016846102818" /></a><br />Θοδωρής Βοριάς - "ΠΥΓΟΛΑΜΠΙΔΕΣ" [33 χαϊκού] - Εκδόσεις Μπιλιέτο<br /><br /><br /><br />Κυκλοφόρησε τὸ νέο του βιβλίο μὲ τίτλο «Πυγολαμπίδες» [33 Χαϊκού] ἀπὸ τὴ σειρὰ Ὀκτασέλιδο τοῦ Μπιλιέτου τχ. 67 Ἰανουάριος-Φεβρουάριος 2011, τῶν ἐκδόσεων Μπιλιέτο.<br /><br />[Τὴν καλλιτεχνικὴ ἐπιμέλεια τοῦ ἐξώφυλλου εἶχε ὁ ζωγράφος Γιάννης Δημητράκης]<br /><br /><br /><br /><br />[Πυγολαμπίδες]<br /><br />Δράκοι τῆς νύχτας<br />καταπίνουν ἀστέρια<br />καὶ σκόρπιους στίχους<br /><br /> <br />₪<br /><br /> <br />Ὅταν νυχτώνει<br />τὰ μολύβια δὲ γράφουν,<br />γίνονται σφαῖρες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3915355008835242207?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-84576497578824073872010-11-03T15:34:00.000+02:002010-11-03T15:39:01.890+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TNFlxLZc6oI/AAAAAAAAAaA/_Taa0uUKJH8/s1600/IMG_0004.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 244px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TNFlxLZc6oI/AAAAAAAAAaA/_Taa0uUKJH8/s320/IMG_0004.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5535317312562588290" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8457649757882407387?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-67318601442997222672010-10-24T14:52:00.001+03:002010-10-24T14:55:07.158+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TMQeIdE2vSI/AAAAAAAAAZ4/mn6CxyDgBmE/s1600/rex.png"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 228px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TMQeIdE2vSI/AAAAAAAAAZ4/mn6CxyDgBmE/s320/rex.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5531579372910591266" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6731860144299722267?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-65860069666352227042010-10-13T16:31:00.000+03:002010-10-13T16:32:03.863+03:00ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ<br /><br />Φτάνουν πια και οι εκλογές με τον «Καλλικράτη». Είναι διαφορετικά τα πράγματα από ότι πριν. Αρκετοί θα είναι όσοι θα μπερδευτούν με τα νέα μέτρα και τους νέους τρόπους στην ψηφοφορία. Όμως όλοι πρέπει να διαλέξουν κάποιον από τους εκατοντάδες υποψηφίους.<br />Και εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Οι πιέσεις που δέχεται ο ψηφοφόρος δεν έχουν προηγούμενο. Όλοι έχουν να του προτείνουν κάποιο γνωστό ή συγγενή. Όμως δεν πρέπει να πέσει στο λάκκο. Αν θέλουμε να αλλάξουνε τα πράγματα πρέπει να παραμερίσουμε τους παραδοσιακούς τρόπους ψήφου όπου επικρατούσε το ρουσφέτι, το συγγενολόι, ο κομματισμός, η συναλλαγή. Είναι ώρα να επικρατήσει επί τέλους η αξιοκρατία. Είναι προϋπόθεση αν θέλουμε να επιβιώσουμε σαν κοινωνία. Πρέπει η αξιοκρατία να καταστεί κύριο χαρακτηριστικό του δημόσιου βίου. Γιατί μόνο με την αξιοκρατία γίνεται καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού. Με την αναξιοκρατία αναδεικνύεται η μετριότητα με σοβαρές συνέπειες και σοβαρό οικονομικό , κοινωνικό και πολιτικό κόστος. Με την αναξιοκρατία ενθαρρύνεται η φαυλότητα. Ενώ η αξιοκρατία επιβάλλεται και για σκοπούς κοινωνικής συνοχής αλλά και σκοπούς κοινωνικής δικαιοσύνης χωρίς την οποία άλλες αξίες καταρρέουν. Μόνο αν η κοινωνία επιλέγει τους άριστους και τους εντιμότερους σε όλους τους τομείς με τις αποφάσεις τους μπορούμε να οδηγηθούμε σε καλύτερα αποτελέσματα και να αποφύγουμε το μαρασμό και τη συντριβή.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6586006966635222704?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-51391423999655328252010-07-01T12:47:00.002+03:002010-07-01T12:54:05.598+03:00Ο Γιάνναρος απέθανε<br />κι άφησε διαθήκη<br />να μην τον θάψουν σ΄ εκκλησιά<br />μήτε σε μοναστήρι<br />παρα να τονε θάψουνε<br />μέσα σε σταυροδρόμι<br />και να ΄ βγει η ψωλάρα του<br />τρεις πιθαμες απάνω.<br />Για να περνά ο βασιλιάς<br />να δένει τ΄άλογο του.<br /><br /><span style="font-style:italic;">(Δημοτικό Αρκαδίας)<span style="font-style:italic;"><span style="font-weight:bold;"></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-5139142399965532825?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-43285094288384773762010-06-22T12:46:00.001+03:002010-06-22T12:48:36.580+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TCCG2KeelvI/AAAAAAAAAZo/c5fVEMjDe7k/s1600/%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%A4%CE%97%CE%A1%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 216px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/TCCG2KeelvI/AAAAAAAAAZo/c5fVEMjDe7k/s320/%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%A4%CE%97%CE%A1%CE%97%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5485532611220510450" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4328509428838477376?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-65995453895344789532010-05-14T21:27:00.004+03:002010-05-14T21:34:18.460+03:00(Στίχοι για τραγούδι)<br /><br />Η ΠΕΤΡΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΓΕΡΟΥ<br /><br />Η πέτρα του καλόγερου<br />διάδοχο δεν έχει<br />μένει γυμνή και άσκεπη<br />φυσάει είτε βρέχει.<br /><br />Ο γέρος ο καλόγερος<br />δεν γύρισε εφέτος<br />μες στο φαράγγι βρέθηκε <br />με το σκοινί του σκέτος.<br /><br />Τον κάλεσαν οι άγγελοι<br />να πάει στα ουράνια<br />και άφησε την πέτρα του.<br />τιμή και περηφάνια.<br /><br />Στην πέτρα του καλόγερου<br />δάκρυ μαργαριτάρι<br />και μες την ψύχα της καρδιάς<br />ολόξερο χορτάρι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6599545389534478953?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-4273733833840314932010-05-14T21:25:00.001+03:002010-05-14T21:35:27.088+03:00(Στίχοι για τραγούδι)<br /><br /><br />ΦΥΓΑΣ<br /><br />Δέκα μέρες σκληρή βροχή<br />τον τόπο έχει σαπίσει<br />κι ο νιούτσικος και ο άγουρος<br />που θάβρει για να χτίσει.<br /><br />Παίρνει τα όρη πούξερε<br />και ψάχνει νάβρει κόχη<br />να μην τον βρίσκει ο άνεμος<br />του φόνου η απόχη.<br /><br />Μια πέρδικα συνάντησε<br />απάνω στα λιθάρια<br />τον ήλιο να τσιμπολογά<br />να περπατεί ανάρια.<br /><br />Την πέρδικα αγάπησε<br />και τη φωλιά του φτιάχνει<br />στο μνήμα του καλόγερου<br />που ο νους τους δεν το βάνει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-427373383384031493?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-429151910483932982010-05-06T23:32:00.001+03:002010-05-06T23:43:14.638+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/S-MoU8ye3bI/AAAAAAAAAZg/ZNEPQYJ6ltM/s1600/IMG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 238px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/S-MoU8ye3bI/AAAAAAAAAZg/ZNEPQYJ6ltM/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5468258712938274226" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-42915191048393298?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-34382096680701440462010-05-05T13:12:00.001+03:002010-05-05T13:17:50.547+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/S-FE7xiT2iI/AAAAAAAAAZY/HBRDntBTQsU/s1600/IMG_0001.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 236px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/S-FE7xiT2iI/AAAAAAAAAZY/HBRDntBTQsU/s320/IMG_0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467727216304708130" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3438209668070144046?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-17401235830009523122010-05-05T13:00:00.001+03:002010-05-05T13:11:37.621+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/S-FCXw0SM3I/AAAAAAAAAZQ/7T6ZC3vgco8/s1600/IMG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/S-FCXw0SM3I/AAAAAAAAAZQ/7T6ZC3vgco8/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5467724398613115762" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1740123583000952312?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-8209935816647135592010-05-03T21:15:00.001+03:002010-05-03T21:16:38.822+03:00Με το μεταπολιτευτικό μοντέλο παραγωγής και συσσώρευσης και την παρασιτική ανάπτυξη φτάσαμε την πατρίδα μας στο χείλος της κατάρρευσης.<br />«Με τη μορφή της «ανάπτυξης» που ακολουθήθηκε, υπονομεύτηκαν τα κοινωνικά υποκείμενα και το συλλογικό ήθος που θα μπορούσαν να αντιταχθούν σε αυτή τη νέα πολιτική. Η εργατική τάξη πολυδιασπάστηκε και έπαψε να υπάρχει ως ουσιαστικό πολιτικό υποκείμενο – χαρακτηριστική είναι η εικόνα του κόμματος που ισχυρίζεται ότι την εκπροσωπεί. Οι αγρότες φθάρηκαν ανάμεσα σε επιδοτήσεις, σκυλάδικα και αριθμητική συρρίκνωση. Οι διανοούμενοι, το πιο εκμαυλισμένο και παγκοσμιοποιημένο στρώμα της ελληνικής κοινωνίας, ταξιδεύει ανάμεσα στη μεταμοντέρνα «τέχνη» των πτωμάτων και τον Μαζάουερ. <br />Και είναι πολλοί, παρά πολλοί εκείνοι οι συμπολίτες μας που έχουν φθαρεί τόσο πολύ οι ίδιοι, από τη μικροκλοπή, τη μικροδιαφθορά, τη λούφα, την ιδιώτευση, ώστε δίνουν carte blanche σε μια ανίκανη κυβέρνηση, δεδομένου ότι δεν έχουν άλλη επιλογή. Δεδομένου ότι το πολιτικό σύστημα και το σύστημα των ελίτ δεν παράγει καμία δυνατότητα διεξόδου. Και έτσι ξεχνούν πως όσο και αν είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι, που αφέθηκαν, δεν παύει το ψάρι να βρωμάει από το κεφάλι. Και από εκεί θα έπρεπε να ζητήσουν λογαριασμό. Όμως, η κοινωνικοποίηση της διαφθοράς δημιούργησε μια περίεργη κοινωνική συνενοχή, «φταίμε όλοι», και λαός και Κολωνάκι, γι’ αυτό, ας πληρώσουμε όλοι! Δηλαδή, ας πληρώσουν πρώτα απ’ όλους οι λιγότερο υπεύθυνοι! <br />Έτσι ολοκληρώθηκε το «ρηθέν», δηλαδή πως οι «μικρομεσαίοι» δια του κόμματός τους ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τον αυτοχειριασμό τους. Όλοι ζήσαμε την αδυναμία της Νέας Δημοκρατίας να προχωρήσει ακόμα και σε μέτρα πολύ ηπιότερα από τα σημερινά. Και αν αποτολμούσε να τα πάρει, θα σηκώνονταν και οι πέτρες. Διότι, όπως τόσες φορές έχουμε εξηγήσει, το κοινωνιολογικό βάρος των μικρομεσαίων στρωμάτων παραμένει εξαιρετικά ισχυρό στην Ελλάδα και τη συρρίκνωσή τους μπορεί να την επιτύχει μόνο ένα δικό τους κόμμα!» (ΑΡΔΗΝ, Γιώργος Καραμπελιάς).<br />Μπορούμε όμως να σώσουμε την Ελλάδα. Κάνοντας πίσω. Επιστρέφοντας στις αξίες και τις αρχές μας τις παμπάλαιες. Στην αλληλεγγύη, στους συνεταιρισμούς, στη συλλογικότητα. Μη περιμένοντας από τη Μέρκελ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Αυτοί επιδιώκουν να βγάλουν κέρδος ακόμα και από τους πεθαμένους. Δεν θα κοιτάξουν τον πόνο τον δικό μας.<br />Αλλά και όσοι κοιτάζουν μόνο την πάρτη τους, δεν κάνουν για τον αγώνα της σωτηρίας της πατρίδος. Αυτοί είναι εφιάλτες. Δεν έχουν συνείδηση του γενικού καλού , του γενικού συμφέροντος. Μόνο με τα δικά μας νύχια θα ξυστούμε. Και ας ματώσουμε. Η γή είναι δική μας και μπορεί να μας δώσει τους καρπούς την αν την προστατέψουμε και την ποτίσουμε. Δεν θα την διαπραγματευτούμε με κανέναν άνθρωπο- απατεώνα. Είμαστε ακόμα ζωντανοί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-820993581664713559?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-57112661912109496032010-04-01T20:03:00.000+03:002010-04-01T20:04:25.234+03:00Τα δέντρα διψάνε για νερό<br />Κι η γη διψάει για αίμα.<br />Και μένα η δόλια μου καρδιά<br />Προσεύχεται τη νύχτα:<br />Νερό να στάξει ο ουρανός<br />Το αίμα οι αρχοντάδες<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-5711266191210949603?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-95077238117535842010-03-08T21:37:00.001+02:002010-03-08T21:40:55.658+02:00Στόχος πρώτος: Να βρούμε τον αδύναμο κρίκο. Και ύστερα βασικός κανόνας: Να εξαπλώσουμε τον φόβο της πλήρους κατάρρευσης σε όλους που συνιστούν αυτόν τον κρίκο. <br />Αυτό συμβαίνει σήμερα με την Ελλάδα. Οι κερδοσκόποι, οι ευρωκράτες, οι Μιντιοκράτες βρήκαν την πατρίδα μας σε μια δύσκολοι στιγμή και όλοι αποφάσισαν να τη ξεζουμίσουν, εμφανιζόμενοι μάλιστα σαν σωτήρες.<br />Ποιοι; Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση για να ψαρέψουν θύματα. Οι τράπεζες που πήραν τάχα για να σωθούν τα χρήματα από το κράτος, δηλαδή τα χρήματα από τους φορολογούμενους πολίτες.<br />Τώρα θέλουν να επιβάλουν την πολιτική τους στην Ελλάδα, για να τη σώσουν. Μα η πολιτική των κερδοσκόπων δεν είναι άλλη από αυτή που τους γεμίζει τα αμπάρια. Οι προτάσεις τους ποιες είναι; Φόροι και άλλοι φόροι, μείωση μισθών και συντάξεων , συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους. Να ξεζουμιστεί ο απλός λαός και να εξασφαλιστούν τα δικά τους κέρδη . Δεν τους ενδιαφέρει ο άνθρωπος. Δεν παίρνουν χαμπάρι από την ιστορία. Αξία για αυτούς έχει μόνο το κέρδος. Δεν ξέρουν την λέξη αλληλεγγύη.<br /><br />«Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι πως την κρίση αυτή που χτυπά την χώρα μας την δημιούργησε, τεχνηέντως, η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή και ας δούμε με καθαρή σκέψη και κριτικό πνεύμα αυτή την υπόθεση, που έχει φέρει την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού. Όχι πως οι κυβερνήσεις μας είναι άμοιρες ευθυνών, αλλά η μεθόδευση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί ως «φόνος εκ προμελέτης με ενδεχόμενο δόλο» και κάποιοι Ευρωπαίοι μεγαλοτραπεζίτες, όπως ο κος Προβόπουλος με 4-5 εκατομμύρια ευρώ ετήσιο μισθό, απλά σωπαίνουν και βλέπουν την Ελλάδα και 11 εκατομμύρια Έλληνες να υποφέρουν. Μήπως, κάποιος από εμάς άκουσε ποτέ τον «Έλληνα» αντιπρόεδρο της ΕΚΤ να διαμαρτύρεται για την αδικία;<br /><br />Τι έκανε, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που ιδρύθηκε από τα 16 κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα; Απευθύνεται σε τρίτους, σε ιδιωτικούς οίκους αξιολόγησης που έχουν τον ρόλο των παγκόσμιων ορκωτών εκτιμητών, για να της πουν αν και κατά πόσον μπορεί να δανείσει ευρωπαϊκό χρήμα σε έναν από τους ιδρυτές της. Αυτό ήταν και είναι ανεπίτρεπτο, διότι η ίδια η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δημιούργησε την υποδομή για να βγουν τα παλληκάρια αυτά των οίκων αξιολόγησης και να υποβαθμίζουν πολλαπλά και κατ' εξακολούθηση την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας…………<br />Ας το δούμε με ένα απλό παράδειγμα. Όταν οι τράπεζες αυτές δανείζουν στην χώρα μας 1000 ευρώ, ασφαλίζουν τον κίνδυνο να χάσουν τα 1000 ευρώ, αν η Ελλάδα δεν μπορέσει να πληρώσει τα δανεικά για 1 ευρώ. Βγαίνουν, λοιπόν στην αγορά και λένε. "Ελάτε και τζογάρετε σε εμάς. Αν η Ελλάδα φαλιρίσει και δεν μπορεί να πληρώσει το χρέος της, εσείς που τζογάρατε και αγοράσατε την ασφάλεια κερδίζετε!" Εσείς τι λέτε; Όταν κάποια τράπεζα επένδυσε χρήματα σε αυτήν την ασφάλεια-τζόγο, λέτε να θέλει να τα καταφέρει η Ελλάδα και εκείνη να χάσει τα χρήματά της; Μάλλον όχι.” Γράφει ο Θοδωρής Γιάνναρός στην ηλεκτρονική εφημερίδα Zougla.<br />Τα ΜΜΕ μας βομβαρδίζουν ότι πρέπει όλοι να πληρώσουμε για να αποφύγουμε τα χειρότερα.<br />Όμως υπάρχει μια άλλη απάντηση: Η μαζική πάλη του λαού για να μη περάσουν τα μέτρα που πλήττουν τις λαϊκές κατακτήσεις χρόνων . Οι ευρωκράτες, οι κλεπτοκράτες, οι μιντιοκράτες να χάσουν σε αυτόν τον αγώνα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-9507723811753584?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-40503430508895632362010-01-01T23:38:00.002+02:002010-01-01T23:45:44.620+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Sz5sAimN5RI/AAAAAAAAAZA/T3J3cONQiNg/s1600-h/%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%B7.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 89px; height: 124px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Sz5sAimN5RI/AAAAAAAAAZA/T3J3cONQiNg/s320/%CE%BA%CE%BF%CF%81%CE%B7.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421889757943555346" /></a><br /><br /><br />(Στίχοι για τραγούδι)<br /><br /><br />Στο φράχτη κρέμονται κορμιά<br />των αδικοσκοτωμένων<br />μαζί με τα πουκάμισα<br />των μαυροφορεμένων.<br /><br />Μες στην αυλή νεκρό σκυλί<br />στο αίμα βουτηγμένο<br />στα μαύρα τα κιτάπια τους<br />το είχανε γραμμένο.<br /><br />Κι η κόρη πούναι μοναχή<br />στο τζάκι καψαλίζει<br />πικρό ψωμί και άζυμο<br />την τύχη της ορίζει:<br /><br />Θα πάρω αδέρφια τα βουνά<br />το αίμα να μαζέψω<br />δεν θα ΄πομείνω μοναχή<br />δεν θα καλογερέψω.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4050343050889563236?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-41620955995713444572009-12-02T13:26:00.002+02:002009-12-02T13:30:02.451+02:00Σκοτεινιά. Άγρια βροχή.<br />Δύο άντρες με αβέβαια βήματα<br />Έρχονται στο λασπωμένο δρόμο.<br />Με πλησιάζουν.<br />Ρίχνω το πανωφόρι μου <br />Στην πλάτη του μικρότερου.<br />Ο άλλος κρατούσε ομπρέλα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4162095599571344457?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-20153420902246089952009-11-17T13:45:00.001+02:002009-11-17T13:47:09.472+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SwKNLf-iabI/AAAAAAAAAYw/rjZRYdDB1O8/s1600/getImage.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 225px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SwKNLf-iabI/AAAAAAAAAYw/rjZRYdDB1O8/s320/getImage.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405037731499895218" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2015342090224608995?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-32138541240906400232009-11-04T13:52:00.001+02:002009-11-04T13:54:37.380+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SvFrcqVFMAI/AAAAAAAAAYo/qP_DStDvizI/s1600-h/IMG_0003.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 215px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SvFrcqVFMAI/AAAAAAAAAYo/qP_DStDvizI/s320/IMG_0003.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5400215568337154050" /></a><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nrb86zO-Mh8&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/nrb86zO-Mh8&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3213854124090640023?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-76079668329341048192009-10-20T14:26:00.000+03:002009-10-20T14:28:38.864+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/St2ev-YxFRI/AAAAAAAAAYY/dU5mwB4GOsI/s1600-h/IMG_0001.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 170px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/St2ev-YxFRI/AAAAAAAAAYY/dU5mwB4GOsI/s320/IMG_0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394642475697640722" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7607966832934104819?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-66170175119870605602009-10-17T14:44:00.000+03:002009-10-17T14:48:23.690+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Stmu2itgDrI/AAAAAAAAAYQ/ubVR2zy6ED8/s1600-h/IMG.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 237px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Stmu2itgDrI/AAAAAAAAAYQ/ubVR2zy6ED8/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393534280806698674" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6617017511987060560?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-57654188953287332692009-09-30T13:38:00.002+03:002009-09-30T13:48:37.096+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SsM3O4lxnwI/AAAAAAAAAYI/E1sB0aKvZgM/s1600-h/IMG.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 237px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SsM3O4lxnwI/AAAAAAAAAYI/E1sB0aKvZgM/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387210308113768194" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-5765418895328733269?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-39745895856284251762009-09-26T12:25:00.001+03:002009-09-26T12:27:24.119+03:00Ο Γιάννης Μανιάτης είναι ο μόνος σίγουρος για την εκλογή του στις 4 Οκτωβρίου. Ο Βουλευτής του ΠΑΣΟΚ με τις 12.932 ψήφους των περασμένων εκλογών και με τη συνεχή παρουσία του στα προβλήματα του νομού δεν φαίνεται να απειλείται από τους συναδέλφους του. Εξ άλλου στο ΠΑΣΟΚ τα πράγματα είναι ήρεμα. Με αέρα νίκης και ψηφοδέλτιο άνετα κατέθεσε και οι γκρίνιες έχουν αποφευχθεί. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν καλά όλοι τρέχουν κοντά σου.<br />Κάτι που δεν συμβαίνει στο χώρο της Νέας Δημοκρατίας. Εδώ δυσκολεύτηκαν να συμπληρώσουν ψηφοδέλτιο γιατί κανένας δεν ήθελε να είναι με τους χαμένους. Μεταξύ των υποψηφίων του φαίνεται θα γίνει μάχη για το ποιος θα καρπωθεί την προίκα του παραιτηθέντος Γιάννη Μανώλη. Ο Γιάννης Μανώλης είχε πάρει 10.993 ψήφους. Που εξασφαλίζουν την βουλευτική έδρα στον τυχερό που θα τους κληρονομήσει. Αν και τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Η Έλσα κρατάει τη δύναμη της; Ο νέος κ. Ανδριανός πως θα εισχωρήσει στο εκλογικό σώμα; Φαίνεται πιο τυχερός ο κ. Κρανιάς. Δεν απείχε πολύ από την Έλσα στις περασμένες εκλογές. <br />Το Κ.Κ.Ε ψάχνει πάντα να διατηρήσει τις ψήφους του παρελθόντος αφού με αυτές ικανοποιείται να πορεύεται.<br />Το ΛΑ.Ο.Σ. προσπαθεί να ξεκολλήσει ότι μπορεί από τη Ν.Δ. Θα αντέξει όμως στην επίθεση που θα του γίνει από το κόμμα του Καραμανλή, ή θα έχουμε του φαινόμενο του ΔΙΚΗ;<br />Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας χώρος για κείνους που σκέφτονται και ονειρεύονται. Πόσοι τέτοιοι έχουν απομείνει; Ας ελπίσουμε αρκετοί.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3974589585628425176?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-76088150512509076702009-08-25T14:42:00.000+03:002009-08-25T14:43:32.132+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BhM4WLd0jsw&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/BhM4WLd0jsw&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7608815051250907670?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-64142415685596961752009-08-15T23:29:00.001+03:002009-08-15T23:36:22.384+03:00<span style="font-style:italic;">«Συνελήφθησαν ένας Έλληνας και τρεις αλλοδαποί, γιατί την περασμένη Τρίτη επισκέφτηκαν τους οίκους ανοχής και αφήρεσαν 100.000 και 50.000 δρχ. αντιστοίχως από τας ιεροδούλους Σεμίραμις Κ. και Βασιλική Μ.»<br /></span><br />Αν,-λέω αν-, ήμουν δικαστής, την εν λόγω αληταρία θα την έστελνα ισόβια να σπάζει πέτρες. Γιατί ποια άλλη κλοπή είναι πιο φοβερή απ΄ αυτή που γίνεται σε βάρος εκείνων που βγάζουν το ψωμί τους, ή, αν θέλεις, μαζεύουν φέτα-φέτα την ελπίδα κάποτε να ξεφύγουν από ένα τρόπο ζωής, με το μεγαλύτερο πόνο;<br />Συναισθηματισμοί, μου λες, βροχερού απογεύματος.<br />Συναισθηματισμοί! Και λοιπόν; Η Σεμίραμις, η Βασιλική κι άλλο ένα καράβι κάθε που βρέχει θα σφυρίζουν λυπημένα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6414241568559696175?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-417017892988455172009-08-06T20:37:00.000+03:002009-08-06T20:38:39.537+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-CENLzaCu78&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/-CENLzaCu78&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-41701789298845517?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-48381283365367537082009-08-03T13:04:00.001+03:002009-08-03T13:09:09.991+03:00Τελικά, με απόλυτη μυστικότητα, το τρένο ήρθε. Με καθυστέρηση δυο μηνών. Ποιός το ξέρει; Η γραμμή θέλουν να απαξιωθεί. <br />Έτσι κι αλιώς όνειρα πια δεν κάνουμε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4838128336536753708?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-80904661413605937362009-07-27T20:45:00.000+03:002009-07-27T20:49:00.881+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Sm3oWR-AwnI/AAAAAAAAAXY/n23tO6Z1CSk/s1600-h/IMG.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 231px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Sm3oWR-AwnI/AAAAAAAAAXY/n23tO6Z1CSk/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363198200746394226" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8090466141360593736?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-41825926904189824532009-07-26T20:24:00.001+03:002009-07-26T20:37:08.969+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SmyTHhyAhLI/AAAAAAAAAXQ/3neB436cdTw/s1600-h/IMG.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SmyTHhyAhLI/AAAAAAAAAXQ/3neB436cdTw/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362823013827904690" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4182592690418982453?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-77864833981329828292009-06-29T15:00:00.002+03:002009-06-29T15:08:25.250+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Skiur8WuJHI/AAAAAAAAAXA/c42Jpz-WrJ8/s1600-h/%CE%9C%CE%9F%CE%9D%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%91+3.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 137px; height: 94px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/Skiur8WuJHI/AAAAAAAAAXA/c42Jpz-WrJ8/s320/%CE%9C%CE%9F%CE%9D%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%91+3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352720227088868466" /></a><br /> <br /><br /><br />Τρένο πια δεν έρχεται.<br />Ο σταθμάρχης μετετέθη<br />σε άγνωστο κόμβο.<br />Κόψαν τα δέντρα στο σταθμό.<br />Το καφενείο ερημώνει.<br />Οι μετανάστες που θα ξενυχτίσουν;<br />Που θα σε περιμένω<br />κάθε Κυριακή πρωί<br />με ήλιο ή με βροχή;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7786483398132982829?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-41455721485814569292009-06-26T20:23:00.001+03:002009-06-26T20:24:30.791+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Qu-blnOTJ18&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Qu-blnOTJ18&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4145572148581456929?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-65866970417684629152009-06-16T19:39:00.000+03:002009-06-16T19:52:08.092+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SjfNh-pyphI/AAAAAAAAAWw/yaa3mB0nT0I/s1600-h/ergastiri.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 229px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SjfNh-pyphI/AAAAAAAAAWw/yaa3mB0nT0I/s320/ergastiri.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347969066163414546" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6586697041768462915?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-49724406929359871722009-06-03T13:57:00.007+03:002009-06-03T14:05:38.542+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiZX0drcFNI/AAAAAAAAAV4/BBEmBbX6vu4/s1600-h/%CE%91%CE%A8%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%99.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 116px; height: 76px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiZX0drcFNI/AAAAAAAAAV4/BBEmBbX6vu4/s320/%CE%91%CE%A8%CE%95%CE%9D%CE%A4%CE%99.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343054566753309906" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" Ο Δυόσμοςhref="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiZXnR8pczI/AAAAAAAAAVw/YMAVexsGhlI/s1600-h/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 93px; height: 118px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiZXnR8pczI/AAAAAAAAAVw/YMAVexsGhlI/s320/%CE%92%CE%B1%CF%83%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343054340265964338" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiZXYxgpLKI/AAAAAAAAAVo/kNjUzMhDJ0s/s1600-h/i%CE%94%CE%A5%CE%9F%CE%A3%CE%9C%CE%9F%CE%A3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 124px; height: 93px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiZXYxgpLKI/AAAAAAAAAVo/kNjUzMhDJ0s/s320/i%CE%94%CE%A5%CE%9F%CE%A3%CE%9C%CE%9F%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343054091040402594" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4972440692935987172?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-76650159004500280452009-06-02T20:57:00.002+03:002009-06-02T20:59:34.085+03:00 <br />Ένας φασισμός πλανιέται πάνω από τους λαούς όλου του κόσμου. Είναι η επιβολή της «Πολιτικής Ορθότητας». Όχι. Δεν έχεις πια δικαίωμα να υποστηρίζεις οποιαδήποτε άποψη. Όσο λανθασμένη κι αν είναι αυτή, όσο μίζερη ή περιθωριακή. Η άποψη που επιτρέπεται να εκφέρεις πρέπει να είναι πολιτικά ορθή. Που σημαίνει πρέπει να είναι σύμφωνη με εκείνη της κυρίαρχης τάξης. Με εκείνη την άποψη που έχουν οι βολεμένοι, οι σπιτούχοι, οι καπιταλιστές ή οι γραφειοκράτες. <br />Αυτοί θέλουν τα πράγματα να παραμένουν ως έχουν. Δεν αντιμετωπίζουν με διάλογο ή επιχειρήματα την άλλη άποψη όσο απαράδεχτη και αν είναι. Προσπαθούν με την κρατική επιβολή να την ποινικοποιήσουν. Οι περιθωριακές απόψεις κυρίως ποινικοποιούνται . Και γι΄ αυτό οι κοινωνίες δεν αντιδρούν. Παραχωρείται στο κράτος το δικαίωμα να αποφασίζει τι είναι το ορθό και τι όχι. Τι πρέπει να πιστεύουμε και τι όχι. Καταργούν με νόμους το δικαίωμα της ελευθερίας της άποψης, του διαλόγου και της συμμετοχής σε κοινωνικές ομάδες. <br />Το συγκλονιστικό είναι ότι δεν ποινικοποιούνται οι παράνομες πράξεις αλλά οι «μη ορθές απόψεις». Πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές. Δεν διώκεται ο κλέφτης για την κλοπή, αλλά εκείνος που υποστηρίζει ότι η κλοπή είναι μέσα στα ενδεχόμενα μιας απελευθερωτικής λογικής. Δεν διώκεται εκείνος που χρησιμοποιεί τη βία σαν επιβολή απέναντι στον άλλο αλλά εκείνος που υποστηρίζει ότι «η βία είναι μαμή της ιστορίας. <br />Όσο απαράδεκτη και αν είναι μια άποψη, η δημοκρατική κοινωνία πρέπει να την αντιμετωπίσει με το διάλογο, το επιχείρημα τη λογική. Εκείνοι που αποφεύγουν να χρησιμοποιήσουν αυτά τα όπλα είναι οπαδοί του ολοκληρωτισμού. Κα αυτό τον ολοκληρωτισμό εισάγουν από την Κερκόπορτα που τους ανοίγει το <κράτος (η δικαιοσύνη, η αστυνομία) με την άκριτη υιοθέτηση του πολιτικά ορθού. <br />Ένας που υποστηρίζει μιαν αστεία άποψη προκαλεί το γέλιο. Ένας που απαγορεύει να ακουστεί μια άποψη επιβάλει ένα φασισμό. Στη πράξη. Και όχι στη θεωρία. Το να είναι κανένας γελοίος ή φασίστας είναι μια προσωπική επιλογή. Το να σου απαγορεύεται το να είσαι γελοίος ή ό,τι άλλο θέλεις είναι βάρβαρος εγκλεισμός. <br />Το «πολιτικά ορθό» είναι η νέα φασιστική ιδεολογία που επιβάλουν διάφορα σκοτεινά κέντρα σε όλο τον πλανήτη για να καθυποτάξουν την ελεύθερη φωνή των Λαών και των πολιτών κάθε χώρας. Όποιος διαφωνεί με τις κατεστημένες αξίες και αντιτίθεται στην πολτοποίηση πολιτισμικών, θρησκευτικών και εθνικών χαρακτηριστικών είναι υπό παρακολούθηση του Μεγάλου Αδελφού της Νέας Παγκόσμιας Τάξης πραγμάτων . Είναι από χέρι ένοχος και καταδικαστέος. <br />Ας αντισταθούμε όπως μπορούμε στον Μεσαίωνα. Η ανοχή μας στη διαφορετική άποψη όσο απαράδεκτη, μη ανεκτική και αν είναι , είναι το μέτρο της πραγματικής έκτασης των ελευθεριών μας. <br />Ο κίνδυνος σήμερα προέρχεται από τους υπερασπιστές της «πολιτικής ορθότητας». <br />Ρίχτε μια ματιά γύρω μας. Πόσοι μας είπαν ότι δεν είμαστε «πολιτικά ορθοί» όταν ζητούσαμε να δικαστούν όσοι βάζουν χέρι στα χρήματα του Δημοσίου, όσοι εμπορεύονται την θρησκεία, όσοι εκμεταλλεύονται την ανημπόρια και την ανέχεια των συνανθρώπων μας για να τους αφήσουν χωρίς σπίτι. <br />Και ποιοι ήταν αυτοί που επέβαλαν την ορθότητα; Οι βουτηγμένοι μέχρι το λαιμό στην παρανομία, οι νταβατζήδες, οι τοκογλύφοι, οι πωλούντες τοις μετρητοίς. <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7665015900450028045?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-12420720218066878792009-05-29T22:36:00.002+03:002009-05-29T22:50:49.722+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiA8IpE0a8I/AAAAAAAAAVg/xf2qKosTKac/s1600-h/IMG.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 234px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SiA8IpE0a8I/AAAAAAAAAVg/xf2qKosTKac/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341335277224094658" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1242072021806687879?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-74985638888351091562009-05-15T12:17:00.001+03:002009-05-15T12:17:54.315+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3hvzIm4ljj8&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/3hvzIm4ljj8&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7498563888835109156?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-69008373477411093502009-05-01T12:33:00.001+03:002009-05-01T12:33:59.381+03:00Ήθελε μόνο τις δικές του ημερομηνίες<br />να γιορτάζει<br />που ήταν γεμάτες απουσίες<br />και χωρισμούς.<br />Γι΄ αυτό τον είπαν παράξενο<br />και ακοινώνητο.<br />Ούτε την Πασχαλιά <br />του έδιναν φιλί της αγάπης<br />ούτε την Πρωτομαγιά<br />του έφερναν λουλούδια.<br />Αυτός μάζευε λιθάρια<br />και χάραζε πάνω τους ονόματα.<br />Μην ξεχαστούν <br />από τη σύναξη <br />οι πεθαμένοι.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6900837347741109350?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-7492071390440032442009-04-30T20:05:00.001+03:002009-04-30T20:17:54.630+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SfnceSXqvOI/AAAAAAAAAVY/V5_9KBwCr8Q/s1600-h/lewnidas-xrhstakhs-thumb-small.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 280px; height: 311px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SfnceSXqvOI/AAAAAAAAAVY/V5_9KBwCr8Q/s320/lewnidas-xrhstakhs-thumb-small.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330534046854986978" /></a><br />Πέθανε την Τετάρτη το πρωί στα 81 του και κηδεύτηκε την Πέμπτη στις 11.00 στο νεκροταφείο Ζωγράφου ο Λεωνίδας Χρηστάκης, η ιδιόρρυθμη και δυναμική αυτή προσωπικότητα που από την δεκαετία του '60 και επί σαράντα σχεδόν χρόνια επηρέασε με την παρουσία του και το έργο του τα πολιτιστικά πράγματα αυτού του τόπου. <br />Ξεκίνησε σαν κλασικός βιολιστής για να γίνει στην συνέχεια χαρισματικός πορτραιτίστας, γκαλερίστας, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης περιδικών και συγγραφέας με περισσότερα από σαράντα βιβλια στο ενεργητικό του.<br /><br />Βασικός θεμελιωτής του ελληνικού εναλλακτικού τύπου, συνεβαλλε όσο κανείς άλλος με τα περιοδικά του ΚΟΥΡΟΣ, ΠΑΝΔΕΡΜΑ & ΙΔΕΟΔΡΟΜΙΟ στην παρουσίαση των νεων διεθνών ρευμάτων και ιδεών στην Ελλάδα, προσφέροντας πάντοτε βήμα σε νέους καλλιτέχνες, συγγραφείς και δημοσιογράφους και υποστηρίζοντας ανεπιφύλακτα κάθε πρωτοποριακή εκδοτική<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-749207139044003244?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-77026674496628463242009-04-27T13:17:00.000+03:002009-04-27T13:18:35.892+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SfWGWkbJfSI/AAAAAAAAAVQ/jAHCsy2yphk/s1600-h/43_high.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 122px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SfWGWkbJfSI/AAAAAAAAAVQ/jAHCsy2yphk/s320/43_high.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329313456355638562" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7702667449662846324?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-88871293065259908432009-04-24T14:03:00.000+03:002009-04-24T14:07:25.698+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SfGdTVc8oPI/AAAAAAAAAVI/0H8HxQe6kgE/s1600-h/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 206px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SfGdTVc8oPI/AAAAAAAAAVI/0H8HxQe6kgE/s320/%CF%87%CF%89%CF%81%CE%AF%CF%82+%CF%84%CE%AF%CF%84%CE%BB%CE%BF.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328212789657641202" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8887129306525990843?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-88002306092898333032009-04-16T14:39:00.002+03:002009-04-16T14:40:47.796+03:00Στην αυλή του σπιτιού σου<br />ευσεβέστατε άρχοντα, <br />μαζεύτηκαν εφτά σκυλιά.<br />Τους πέταξες με περιφρόνηση<br />τα κόκκαλα, κι΄ ύστερα,<br />ξεπλένοντας τα χέρια σου <br />σε αρωματισμένο νερό,<br />τράβηξες για τα περιβόλια του Κυρίου.<br />Λαμπρός ο φωτισμός και η στάση σου,<br /> συγκινητικά υπέροχη!<br />Λίγο πιο πίσω<br />-στ΄ αριστερά-<br />εφτά άνθρωποι<br />που σου χρωστάνε ποσά ντροπής<br />προσπαθούν να σβήσουν<br />τους πράσινους κύκλους από τα μάτια τους<br />κοιτάζοντας ψηλά<br />τον Μεγάλο Πολυέλαιο.<br /><br />Πότε, λοιπόν, θα τους σταυρώσετε;<br />Δέκα ευχές είπαν οι παπάδες<br />κι ακόμα…<br /><br /> (1984)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8800230609289833303?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-72035980210478989772009-04-15T12:57:00.001+03:002009-04-15T12:59:34.750+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SeWv2lBQuvI/AAAAAAAAAVA/GzWKuok0C6I/s1600-h/%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 124px; height: 124px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SeWv2lBQuvI/AAAAAAAAAVA/GzWKuok0C6I/s320/%CE%BC%CE%B1%CF%87%CE%B1%CE%B9%CF%81%CF%89%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324855486620678898" /></a><br /><br /><br />Πως νάρθω;<br />Φαρμακωμένα τα σκυλιά στην αυλή.<br />Στους φράχτες <br />κρέμονται οι πεθαμένοι.<br />Κλειστοί οι δρόμοι<br />από αρματωμένους με μαύρες φορεσιές.<br />Το αίμα φτάνει στο στόμα<br />Και η μαχαιριά βαθειά στα πλευρά<br />ψάχνει να βρει το λόγο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7203598021047898977?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-57865162872144516542009-04-14T21:09:00.004+03:002009-04-14T21:29:16.141+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SeTTSmO9scI/AAAAAAAAAU4/0EdsiXGhFDY/s1600-h/spring.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 221px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SeTTSmO9scI/AAAAAAAAAU4/0EdsiXGhFDY/s320/spring.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324612975913185730" /></a><br />Σήμερα βγήκα να χαρώ<br />ποιόν έδειρα, ποινε βαρώ<br />Τίνος εκακομίλησα<br />ποιανού κορίτσι εφίλησα<br /><br /><br /><span style="font-style:italic;">(Δημοτικό)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-5786516287214451654?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-38647426582109653522009-04-07T20:44:00.001+03:002009-04-07T20:46:25.262+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/mMOaS2pZFv0&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/mMOaS2pZFv0&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3864742658210965352?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-90819498132279422492009-04-07T20:40:00.002+03:002009-04-07T20:41:35.203+03:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/BlABjksQg28&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/BlABjksQg28&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-9081949813227942249?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-14890564936950275152009-04-03T15:42:00.003+03:002009-04-03T15:54:15.578+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SdYGgOhpFyI/AAAAAAAAAUw/S2jTiNI5o6A/s1600-h/ANAGG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 237px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SdYGgOhpFyI/AAAAAAAAAUw/S2jTiNI5o6A/s320/ANAGG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320447160509601570" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1489056493695027515?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-24007559083906399912009-04-02T13:31:00.001+03:002009-04-02T13:36:30.399+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SdSU4UmhkOI/AAAAAAAAAUo/qVMT0yxZ_Gs/s1600-h/RIGO.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 122px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SdSU4UmhkOI/AAAAAAAAAUo/qVMT0yxZ_Gs/s320/RIGO.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5320040755155276002" /></a><br /><br />"ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ"<br />31 Μαρτίου 2009<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2400755908390639991?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-35323738645002808902009-04-01T19:25:00.000+03:002009-04-01T19:26:50.340+03:00Ημερομηνία: Δευτέρα, 30 Μάρτιος 2009, 10:03<br /><br /><br />Subject: Υπογράψτε για την Κωνσταντίνα!<br /><br />Αγαπητοί φίλοι,<br />Πάνε ήδη τρεις μήνες από τότε που η συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα<br />δέχτηκε αποτρόπαια δολοφονική επίθεση με βιτριόλι. Η Κωνσταντίνα νοσηλεύεται<br />ακόμα και η υγεία της αποκαθίσταται με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς, κυρίως<br />χάρη στο τεράστιο ψυχικό της σθένος. Στις 25 Μαρτίου μάλιστα, υποβλήθηκε σε<br />τριπλή εγχείρηση γιά την αποκατάσταση του οισοφάγου ο οποίος είχε<br />καταστραφεί από το βιτριόλι, ώστε να μπορεί πλέον να σιτίζεται φυσιολογικά.<br />Ωστόσο, η υπόθεση δεν έχει ακόμα διελευκανθεί, οι αρχές δεν παρουσιάζουν<br />τίποτα καινούργιο και γενικά δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια θετική εξέλιξη<br />σχετικά με τον εντοπισμό των ηθικών και φυσικών αυτουργών. Το ελληνικό τμήμα<br />της Διεθνους Αμνηστίας του οποίου είμαι μέλος κατάφερε να περάσει την<br />υπόθεση της Κωνσταντίνας ως international petition (τόσο φριχτή ήταν...).<br />Αυτό σημαίνει ότι θα γίνει συλλογή υπογραφών σε παγκόσμιο επίπεδο<br />προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις στις ελληνικές αρχές για απόδοση<br />δικαιοσύνης. Γι' αυτό σας παρακαλώ, δώστε ένα λεπτό από το χρόνο σας και<br />επισκεφτείτε το site μας, στο σύνδεσμο<br />http://www.amnesty.org.gr/kouneva.htm για να υπογράψετε. Προτρέψτε και τους<br />φίλους σας να το κάνουν, διαδώστε το, αναρτήστε το στο blog ή το site σας.<br />Είναι πολύ σημαντικό να μαζέψουμε τουλάχιστον 10.000 υπογραφές μέχρι την<br />εργατική Πρωτομαγιά, ημερομηνία που θα παραδοθούν στον Υπουργό Εσωτερικών<br />της Ελλάδας.<br />Πολλά ευχαριστώ,<br />Αλίκη Βασώνη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3532373864500280890?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-87214839576997543072009-03-18T12:10:00.002+02:002009-03-18T12:12:52.890+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/U-I_ZHPzoPk&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/U-I_ZHPzoPk&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8721483957699754307?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-26745956246031133482009-03-18T12:06:00.001+02:002009-03-18T12:08:50.501+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/uEk9OpOYp3A&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/uEk9OpOYp3A&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2674595624603113348?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-4391686513782480872009-03-08T13:46:00.000+02:002009-03-08T13:51:35.691+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/m3gMgK7h-BA&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/m3gMgK7h-BA&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-439168651378248087?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-73690257656819912142009-03-05T14:07:00.001+02:002009-03-05T14:08:47.741+02:00Μην ψάχνεις τις λέξεις μου<br />Παππούς μου δεν ήταν ο Όμηρος.<br />Παππούς μου ήταν ο Κέλελας<br />Με τον πανάρχαιο γκρα στην πλάτη<br />Και ο άλλος που σε μια νύχτα<br />Έχασε όλο το έχι του <br />Στα χαρτιά.<br />Μούδιναν τ΄ απογεύματα καραμέλες<br />Τυλιγμένες σε χρυσόχαρτα<br />Και μου μιλούσαν για την παλικαριά<br />Και το ρίσκο να τα παίζεις όλα σε μια ζαριά.<br />Και στις γυναίκες να ζητώ χρώματα και αρώματα.<br />Τα πουλιά του δάσους μούμαθαν τους ήχους<br />Και τα νερά των ποταμών.<br />Οι μαυροντυμένες γριές τα μοιρολόγια<br />και την απαντοχή. <br />Οι φυλλάδες με τους κλέφτες και τους καπεταναίους<br />Τα γράμματα και τη γραφή. <br /><br />Τώρα μην ψάχνεις<br /><span style="font-style:italic;">«γραμματικό βαρέσανε<br />σε μαυρομάτας πόρτα»<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7369025765681991214?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-16290463463824477702009-02-19T22:18:00.003+02:002009-02-19T22:26:13.260+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SZ2_U-uROYI/AAAAAAAAAUI/IfvXHNjkXuI/s1600-h/IMG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 236px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SZ2_U-uROYI/AAAAAAAAAUI/IfvXHNjkXuI/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5304606303267666306" /></a><br /><br />Ενθετο<br /><span style="font-weight:bold;">Με όπλο τους στίχους</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1629046346382447770?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-44718266474750896392009-02-16T21:47:00.001+02:002009-02-16T21:49:46.287+02:00ΕΓΚΩΜΙΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗ<br /><br />Προχωρούμε όχι πια μέσα στη μουσική<br /><br />αλλά μέσα στο θάνατο<br /><br />κι ο δρόμος δεν έχει τέλος<br /><br />Γ. ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ<br /><br />Ι.<br /><br />Εδώ ήταν εν’ ανθισμένο ρήμα<br /><br />μια δροσερή λέξη πού ‘ στάζε μέλλον<br /><br />ένας ξανθός χυμός φρούτων στο ποτήρι<br /><br />απ’ το περιβολάκι του ήλιου<br /><br />Ποιος έβαλε την κουκουβάγια στο κλουβί;<br /><br />ποιος έφυγε και νύχτωσε;<br /><br />IX.<br /><br />Ιδού τον<br /><br />ως μίσχος βλαστάνει<br /><br />επί των τοιχωμάτων της σαρκός μου<br /><br />Σας δείχνω τ’ αληθινό<br /><br />σκήνωμα του ήλιου<br /><br />καθώς πίνει νερό<br /><br />απόναν κρατήρα θρυμματισμένο<br /><br />π’ άφησε πίσω του ο σεισμός<br /><br />Προχωρείτε<br /><br />είναι μαζί μας·<br /><br />σκιρτώ τη φωνή του -<br /><br />μια μαχαιριά στην καρδιά του χάους<br /><br />που ‘ φέρε η Κατοχή<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Ζώης Μάναρης</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4471826647475089639?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-44877005267039984552009-02-16T13:36:00.000+02:002009-02-16T13:38:22.932+02:00<span style="font-weight:bold;"> ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ<br /></span><br /> <br /><br />Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης<br /><br />με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.<br /><br />Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.<br /><br />Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας<br /><br />κι ολούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.<br /><br />Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.<br /><br />Εμείς ερωτευθήκαμε την ουσία του είναι μας<br /><br />και σ’ όλους μας τους έρωτες αυτήν αγαπούμε.<br /><br />Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.<br /><br />Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο και δεν είμαστε τίποτα απ’<br /><br />αυτόν τον κόσμο<br /><br />Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο<br /><br />Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.<br /><br /> <br /><br />Είμαστε οι προάγγελοι του χάους. <br /><br /><span style="font-weight:bold;">Γιωργος Μ</span>ακρης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4487700526703998455?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-10765299039232691362009-02-03T13:43:00.002+02:002009-02-03T13:49:10.503+02:00O Μουράτ με κοιτάζει. Μπορεί μέσα του να με στέλνει στο διάολο αλλά δεν το δείχνει. «Μίλησα με τον γιατρό» μου λέει ήρεμα. « Η εκτίμηση του είναι ότι ο καρκίνος απλώθηκε παντού. Γι΄ αυτό και δεν επέμενε να της κάνουν τις εξετάσεις και την αξονική. Θεώρησε ότι θα την ταλαιπωρούσαν άδικα. Άσε που δεν μπορούσαν να κάνουν τις εξετάσεις εδώ και θα έπρεπε να τη μεταφέρουν στο νοσοκομείο του Τράμπζον». Κάνει μια παύση και μετά προσθέτει αποφασιστικά. «Πάμε να φύγουμε. Μερικά πράγματα είναι καλύτερα να μην τα βλέπει κανείς. Σε μερικές ώρες, το πολύ σε μερικές μέρες, θα τη συλλάβει ο Θεός. Ας την ανακρίνει αυτός».<br />«Με συγχωρείς, δεν το είπα για να σε θίξω « του λέω. «Απλώς δεν ήθελα να έχεις φασαρίες εξ αιτίας μου. Τι θα πεις αύριο στο αφεντικό σου;»<br />«Ό,τι θα πεις και συ στο δικό σου. Ότι φτάσαμε αργά και τη βρήκαμε νεκρή. Κανόνισα με το γιατρό να βγάλει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου με σημερινή ημερομηνία. Γιατί νομίζεις ότι δεν άφησα τον οδηγό του περιπολικού να έρθει μαζί μας;»<br /><span style="font-weight:bold;">Πέτρος Μάρκαρης: «Παλιά, πολύ παλιά»<br /></span><br /><br />Σκέψου όμως που κατάντησα εγώ ώστε να προτιμώ να καταφεύγω ακόμη και στο πλέον ζοφερό παρελθόν προκειμένου να μην αντιμετωπίσω η κακομοίρα το παρόν και πολύ περισσότερο το αβέβαιον μέλλον. Διότι, ας μην κρυβόμεθα, αυτό που κυρίως με απασχολεί ετούτο τον καιρό είναι το πρόβλημα του Αντώνη.Την επομένη εβδομάδα αυτός κατεβαίνει στας Αθήνας και εγώ η κακομοίρα τα έχω χαμένα. Εκεί, λέει, στα Ιωάννινα οι μεγάλοι στρατιωτικοί, επειδή δεν ήσαν πλέον εις θέσιν να συνεννοηθούν μαζί του- ο Αντώνης δεν ήκουε κανέναν και εσυνέχιζε να αθωώνει τις κουμουνιστές- ηναγκάσθησαν να καλέσουν και ψυχίατρο, ο οποίος εγνωμάτευσε κάποια ελαφρά ψυχική διαταραχή. Μου λένε όμως και όλη την αλήθεια; Ποιος το ξεύρει. Ας εύρω λοιπόν επιτέλους και εγώ το κουράγιο και ας πιάσω να ξετυλίγω το κουβάρι, ας γυρίσω προς τα πίσω μήπως και κατορθώσω και καταλάβω πότες και γιατί ήρχισε το κακό. Λες εκεί στα βουνά της Αλβανίας, όπως ήδη το υποψιάζομαι, να του ήλθε του Αντώνη αυτός ο εκνευρισμός; Λες εκεί στο Μέτωπο να απόγινε το παιδί μου;<br /><span style="font-weight:bold;">Μαρίνα Καραγάτση: «Το ευχαριστημένο. ‘Η οι δικοί μου άνθρωποι» <br /></span><br />Κι έγινε αφορμή να θυμηθεί η γυναίκα τη μεγάλη πυρκαγιά της Ικαρίας, τότε που το νησί καιγόταν για μέρες. Και οι κάτοικοι έτρεχαν με κλαριά στα χέρια και πάλευαν με τις φλόγες. Είχαν καεί άνθρωποι τότε. Και ο αγωνιστής του Πολυτεχνείου ανάμεσα τους. Εκείνος που τον είχαν ψάξει με τόση επιμονή παλιότερα, εκείνος που γλύτωσε από τα βασανιστήρια της χούντας, πήγε στην Αμερική και ξαναγύρισε στον τόπο του, για να χαθεί από το ίδιο πάθος και την ίδια αυταπάρνηση. Τόσα χρόνια αργότερα.<br /><span style="font-weight:bold;">Ευγενία Φακίνου: «Για να δει τη θάλασσα» <br /></span><br />Να χρησιμοποιείς στον τίτλο σου πάντα τη λέξη «Αφρική» ή «Σκοτεινός» ή «Σαφάρι». Σαν υπότιτλο μπορείς να βάζεις λέξεις όπως «Ζανζιμπαρ», «Κονγκο», «Νείλος», «Μεγάλο», «Ουρανός», «Σκιά», «Τύμπανο», «Ήλιος» ,ή «Περασμένες». Επίσης είναι χρήσιμες οι λέξεις όπως «Γορίλες», «Διαχρονικός», «Προγονικός», «Φυλή». Σημείωσε ότι «άνθρωποι» σημαίνει Αφρικανοί που δεν είναι μαύροι, ενώ «οι άνθρωποι» σημαίνει μαύροι Αφρικανοί.<br />Δεν πρέπει ποτέ στο εξώφυλλο ή μέσα στο βιβλίο να έχεις τη φωτογραφία ενός καλοσχηματισμένου Αφρικανού, εκτός αν ο Αφρικανός αυτός έχει κερδίσει το βραβείο Νόμπελ. Ένα πολυβόλο ΑΚ-47, πλευρά που εξέχουν, γυμνά στήθη : χρησιμοποίησε τα. Αν πρέπει να χρησιμοποιήσεις κάποιον Αφρικανό, τότε φρόντισε να είναι Μασάι ή Ζουλού ή ντυμένος Ντόγκο.<br />Στο κείμενο σου να αντιμετωπίζεις την Αφρική σαν να είναι μια χώρα.<br /><span style="font-weight:bold;">Μπινγιαβάνγκα Γουαινάινα: «Πώς να γράψεις για την Αφρική», Από το τεύχος 2 της ελληνικής έκδοσης του Granta «Η θέα από την Αφρική».<br /></span><br />Πήραν να εκθειάζουν τις αρετές και τα χαρίσματα του, να θυμούνται περιστατικά που τα επιβεβαίωναν, μετά από λίγο να μιλούν δίχως θλίψη ή λόγια παρηγορητικά, σαν να μην είχε φύγει.<br />Αμίλητος ο Ισμαήλ τους παρακολουθούσε από μια άκρη σκεφτικός. Κάποια στιγμή μονάχα ψιθύρισε, σαν να απηύθυνε ένα παράπονο στον Μεχμέτ, που όπως καθόταν σε απόσταση δεν θα μπορούσε να τον ακούσει:<br />«Τόσο καλός άνθρωπος…και όμως… κατά βάθος δεν μας αγαπούσε!»<br /><span style="font-weight:bold;">Νίκος Θέμελης: «Οι αλήθειες των άλλων»<br /></span><br /><br /> Και τα κοράκια, που δεν τα βλέπε ποτέ η Σμύρνη, είχανε περιζώσει τώρα όλη την πόλη και πετούσαν χαμηλά χαμηλά, κρώζοντας με λαιμαργία. Τόσα χρόνια μέσα στην Ασία, δεν χόρτασαν σάρκες και η μυρωδιά των ψοφιμιών και των σκοτωμένων, τα τράβηξε κατά δώθε. Σα σύννεφο τριγύριζαν και ξαφνικά, αφού ζύγιαζαν από ψηλά, έπεφταν στα πτώματα και τα σούβλιζαν με τις μύτες. Και πάλι, σαν καπνός ανέβαιναν, φωνάζοντας τρομακτικά, όταν κανένας τσέτης πήγαινε προς το πτώμα , να πάρει κι αυτός το μερτικό του: ρούχα, παπούτσια, ό,τι είχαν αφήσει άπαρτο εκείνοι που σκότωσαν. Σιγά-σιγά νύχτωνε. <br /><span style="font-weight:bold;">Άγγελος Δρόσος: «Ανάμεσα στους πεθαμένους»<br /></span><br />Λοιπόν, κύριε Αγησίλαε μου, μπορείς να περιμένεις, μονολόγησα σαν σε προσευχή από μέσα μου. Θα έρθω μόλις αδειάσω. Δεν μπορώ να αρνηθώ μια τέτοια προσφορά. Τι είμαι στο κάτω κάτω; Ένας αδύναμος άνθρωπος είμαι, μια απειροελάχιστη κουκκίδα μέσα στο σύμπαν. Τι ανάγκη έχει εμένα τον αμαρτωλό η αγιοσύνη; Άλλωστε, αν δεν αμαρτήσω περισσότερο, πως θα συγχωρεθώ πληρέστερα όταν αργότερα εξομολογηθώ;<br />Δεν πειράζει. Οι Άγιοι Τόποι μπορούσαν να με περιμένουν λίγο ακόμα. Δε θα έφευγαν από τη θέση τους. Τόσους αιώνες στην Παλαιστίνη βρίσκονται. Και στο μέλλον εκεί θα τους βρω.<br /><span style="font-weight:bold;">Γιώργος Λεονάρδος: «Μαρία η Μαγδαληνή»<br /></span><br /><br />Ένιωσα να είμαι μόνος στο θάλαμο, οι άλλοι είχανε χαθεί μέσα στους ύπνους τους. Τυλιγμένος με μια κουβέρτα, αφού οι ομίχλες και οι παγωνιές του πέτρινου ορεινού χωριού με περόνιαζαν, έκανα σκέψεις για το μέλλον των αφηγήσεών μου. Μήπως έχασα την ικανότητα μου να εξιστορώ; Ακόμη και πριν από λίγο καιρό έβλεπα στα μάτια και στ΄ ανοιχτά τους στόματα την έκπληξη και την αγωνία από αυτά που έλεγα, κρέμονταν από τα χείλη μου, έλα, πες μας, πές μας κι άλλα. Τι συνέβαινε τούτες τις τελευταίες μέρες, εγώ να μιλάω, να διαλέγω τις ωραιότερες λέξεις, τις καλύτερες παρομοιώσεις, να βρίσκω πρωτότυπες εικόνες και σπάνια δημιουργήματα του μυαλού, κι αυτοί, αντί να εκπλήσσονται και να χειροκροτούν, το έριχναν στον ύπνο… Τι γίνεται; Λέω ιστορίες για να τους κρατάω ξύπνιους ή για να τους κοιμίζω; Μήπως αφηγούμαι σε μένα; <br /><span style="font-weight:bold;">Μιχάλης Φακίνος: «Το τελευταίο μυθιστόρημα του 20ου αιώνα»<br /></span><br /><br /><br />Ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, όταν τέλειωσε το πάρτι, κουρασμένος αλλά πολύ αναστατωμένος για να κοιμηθεί, και με τη Νίκι να ροχαλίζει δίπλα του απαλά, ο Τζος συλλογιζόταν πόσο παράξενα πράγματα είναι οι άνθρωποι. Πόσο διαφορετικοί μπορεί να γίνουν από τη μια στιγμή στην άλλη, πόσο αντιφατικά συναισθήματα μπορούν να νιώσουν, Αγάπη και μίσος, χαρά και απελπισία, θάρρος και φόβο. Σαν ένας πελώριος δίσκος που στριφογυρίζει, φυλακίζει το φως και το διαθλά σε όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Ο Τζος αναλογίστηκε πάλι όλα εκείνα τα πρόσωπα, νεαρά και γερασμένα, γελαστά και κλαμένα, όσο έβγαζε το λόγο του. Δεν έχει σημασία πόσων χρονών είσαι, δεκαεπτά ή εβδομήντα, ο δίσκος είναι πάντα εκεί, και στριφογυρίζει. Τελικά, ίσως με τον καιρό, μπορείς να διακρίνεις πιο εύκολα τα χρώματα και να βεβαιωθείς ποιο βλέπεις και τι μπορεί να σημαίνει <br /><span style="font-weight:bold;">Νίκολας Έβανς: «Που κρυβόταν η αλήθεια»</span><br /><br /><br />-Πιστεύεις ότι αυτός σκότωσε την αδερφή του και τον φίλο της;<br />- Μπορεί. Ίσως φοβόταν ότι ο Σουκρούν θα ανακάλυπτε την αλήθεια και πως οι φίλοι του θα τον τιμωρούσαν που εμφάνισε ένα ξεκαθάρισμα οικογενειακών διαφορών ως εκτέλεση της ΟΑS. Θυμάσαι ότι ο Μουλούντ είχε τα αρχικά ΟΑS χαραγμένα στην πλάτη του;<br />- Ναι. Ολοφυρμός για μια Απόρρητη Συνουσία… από τρελό, μυστικό έρωτα για την αδερφή του. Έτσι εξηγείται και η σαδιστική βία προς την αγαπημένη πουτάνα του πατέρα του στο μπορντέλο. Βγαίνει νόημα. Αγαπούσε την αδερφή του, και ο πατέρας του του τού την έκλεψε. Δεν τολμούσε να τα βάλει μαζί του, αλλά δεν άντεχε και να τη χάσει δεύτερη φορά από έναν ξένο, κι επιπλέον Άραβα, που για έναν υποστηρικτή της OAS είναι η ντροπή και το σκάνδαλο προσωποποιημένα. Είναι λοιπόν ένοχος για όλα;<br />- Για τους φόνους της αδερφής του, του Μουλούντ και του Σουκρούν, ίσως για τη σφαίρα που βρήκε στην πλάτη τον πατέρα του, όχι όμως και για την επίθεση στο Καζίνο.<br />-Τι; Γιατί το ανέφερες αυτό; Τι σχέση έχει;<br /><span style="font-weight:bold;">Maurice Attia: « Το μαύρο Αλγέρι»<br /></span><br />Αυτό το νέο σύστημα ενδείξεων- το οποίο ελπίζω μια μέρα θα υιοθετηθεί ευρέως!- αποσκοπεί στο να υπενθυμίζει συνεχώς ότι η σχέση μας με τα βιβλία δεν είναι μια διαδικασία ομοιογενής και αδιάλειπτη, όπως δίνεται η εντύπωση από ορισμένους κριτικούς, ούτε είναι ένας τόπος διαυγούς αυτογνωσίας, αλλά ένα μέρος σκοτεινό, στοιχειωμένο από θραύσματα της μνήμης που η αξία του, ακόμη και η δημιουργική του αξία, πηγάζει από τα ακαθόριστα φαντάσματα που τριγυρίζουν εκεί,<br /><span style="font-weight:bold;">Pierre Bayard: «Πώς να μιλάμε για βιβλία που δεν έχουμε διαβάσει» <br /></span><br />Κάθε βράδυ τα ματωμένα χείλια τους αναζητούσαν τη δροσιά των πηγαδιών, την υφάλμυρη λάσπη των ποταμιών με το αλκαλικό νερό. Έπειτα έπεφτε η νύχτα και τους πλάκωνε με το κρύο της, τους έκοβε την ανάσα, τους κομμάτιαζε πόδια και χέρια και άφηνε το βαρύ φορτίο της πάνω στις πλάτες τους. Η ελευθερία δεν γνωρίζει όρια, είναι απέραντη σαν την επιφάνεια της γης, όμορφη και απάνθρωπη σαν το φως, γλυκιά σαν τα μάτια του νερού καταμεσής στην έρημο. Κάθε μέρα, με το που χάραζε οι ελεύθεροι άνδρες συνέχιζαν την πορεία τους για το σπίτι τους, για το Νότο, εκεί που κανένας άλλος δεν μπορεί να ζήσει. Κάθε μέρα, κάνοντας τις ίδιες κινήσεις, έσβηναν τα ίχνη από τις φωτιές που είχαν ανάψει κι έθαβαν στο χώμα τα περιττώματα τους. Στρέφονταν προς την πλευρά της ερήμου κι έκαναν την προσευχή τους αμίλητοι. Έφευγαν σαν να ζούσαν σε όνειρο, εξαφανίζονταν.<br /><span style="font-weight:bold;">Ζαν-Μαρί Γκυστάβ Λε Κλεζιό: «Έρημος» <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1076529903923269136?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-79434818273427869692009-01-28T20:40:00.001+02:002009-01-28T20:43:52.444+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SYCm1gAGgdI/AAAAAAAAATc/K8jwihTmwPI/s1600-h/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A3+%CE%A4%CE%96%CE%91%CE%92%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A3.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 185px; height: 239px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SYCm1gAGgdI/AAAAAAAAATc/K8jwihTmwPI/s320/%CE%A0%CE%91%CE%9D%CE%9F%CE%A3+%CE%A4%CE%96%CE%91%CE%92%CE%95%CE%9B%CE%91%CE%A3.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296416599841341906" /></a><br /><br /><br /><br />O Πάνος Τζαβέλλας, ο τραγουδιστής των αντάρτικων, πέθανε χθες σε ηλικία 84 ετών. Ο Τζαβέλλας αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και το τελευταίο δεκαήμερο νοσηλευόταν σε νοσοκομείο. Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν εκείνος που έκανε ιδιαιτέρως γνωστά στο ευρύ κοινό τα αντάρτικα, καθώς χιλιάδες νέοι κατέκλυζαν το κέντρο της οδού Κυδαθηναίων όπου εμφανιζόταν για να ακούσουν τα τραγούδια της Εθνικής Αντίστασης. Γέννημα θρέμμα της Αντίστασης, μαθητής γυμνασίου ακόμη, ο Τζαβέλλας εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια βγήκε στο βουνό, τόσο με τον ΕΛΑΣ όσο και με τον Δημοκρατικό Στρατό. Τραυματίστηκε, συνελήφθη και έχασε το δεξί του πόδι. Καταδικασμένος τρεις φορές σε θάνατο, το 1959 αρρώστησε βαριά και μετέβη για θεραπεία στην (τότε) Σοβιετική Ενωση. Εμεινε εκεί ως το 1965. Τρία χρόνια μετά την επιστροφή στην Ελλάδα φυλακίστηκε για παράνομη δράση ενάντια στη χούντα. Αποφυλακίστηκε το 1971. Η κηδεία του θα γίνει την προσεχή Παρασκευή στις 14.00 στο νεκροταφείο Σχιστού.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7943481827342786969?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-20340192712608264552009-01-28T12:33:00.000+02:002009-01-28T12:34:48.914+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/B1yHAohGPqg&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/B1yHAohGPqg&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2034019271260826455?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-18450229168600461662009-01-14T11:17:00.001+02:002009-01-14T11:17:51.453+02:00H ΑΠΑΝΤΗΣΗ<br />Με ποια φωνή να μιλήσει; Με τι χέρι να δείξει; Τους ένοχους και τους υπεύθυνους. Όλα αυτά τα χρόνια τον κρατούσαν φυλακισμένο σε ένα βαθύ μπουντρούμι. Τον έβαζαν να κάνει τις πιο σκληρές και τις πιο βρόμικες δουλειές. Για ένα κομμάτι ψωμί και ένα κύπελλο νερό που μύριζε πετρέλαιο.<br />Τον κρατούσαν γιατί έβγαινε στους δρόμους και φώναζε για λευτεριά και δικαιοσύνη. Και ήρθαν όλοι ψευδομάρτυρες να τον δικάσουν. Και είπαν αυτοί ότι ψέματα κατηγορούσε τον αφέντη ότι έκλεβε τον λαό και δεν άφηνε κανένα να κάνει προκοπή. Και πως μόνο για τον εαυτό του και τους κουμπάρους του ενδιαφερόταν ο αφέντης.<br />Τώρα όμως τα παιδιά βγήκαν στους δρόμους. Και οι δεσμοφύλακες του τρόμαξαν και αποφάσισαν να τον λευτερώσουν από το μπουντρούμι. Να μην υπάρχει στοιχείο για την ενοχή τους όταν η δικαιοσύνη θάρθει με κλειστά μάτια να πει τον λόγο της αδέκαστα. <br />Όμως έπρεπε και αυτός να μην έχει δυνατότητα να καταγγείλει. Να μην μπορεί να πει ούτε να δείξει ποιοι είναι οι ένοχοι. Γι’ αυτό πριν τον ελευθερώσουν του έλειωσαν τη γλώσσα, του τσάκισαν τις παλάμες και του έβγαλαν τους αγκώνες. Έτσι, ένα πραγματικό κουρέλι, τον άφησαν ένα πρωί να φύγει .<br />Δεν πήγε πολύ μακριά. Τον είδαν τα παιδιά και τον γνώρισαν, τον αγκάλιασαν και τον πήραν μαζί τους. Ήταν ο παππούς όλων τους. Τον ρώτησαν ποιοι των κρατούσαν τόσα χρόνια μακριά τους, να τους δείξει τον ένοχο. Κοιτούσε με ανήμπορο παράπονο. Μέχρι που έφτασαν μπροστά στο παλάτι του αφέντη. Το φρουρούσαν εκατοντάδες χωροφύλακες. Μην μπούνε οι νέοι, που τους έλεγαν αλήτες. Μην μπούνε και του πούνε τις αλήθειες που έβγαιναν από τόσα στόματα. Σ΄ ένα παράθυρο του παλατιού φάνηκε η σκιά του αφέντη.<br />Τα παιδιά τραγουδούσαν και προχωρούσαν. Κόκκινες σημαίες ανέμιζαν. Βγήκε μπροστά τους και στύλωσε το κορμί του. Όλοι τον παρατηρούσαν. Βουή ακούστηκε. «Δείξε μας τον ένοχο». Πήρε βαθιές αναπνοές. Μάζεψε όσο σάλιο μπορούσε στο στόμα του. Και «φτου» το εκσφενδόνισε στο παράθυρο που υπήρχε η σκιά του αφέντη<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1845022916860046166?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-28065565113320766882009-01-10T23:59:00.001+02:002009-01-11T00:06:21.047+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SWkbV1mnD6I/AAAAAAAAASc/dcr3t2MV4Ss/s1600-h/IMG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 236px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SWkbV1mnD6I/AAAAAAAAASc/dcr3t2MV4Ss/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5289789299303583650" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2806556511332076688?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-36048813452574386272009-01-06T15:23:00.001+02:002009-01-06T15:28:06.213+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SWNbmmB1A1I/AAAAAAAAASU/PnELytPhAIE/s1600-h/%CE%BF%CE%B9+%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 120px; height: 140px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SWNbmmB1A1I/AAAAAAAAASU/PnELytPhAIE/s320/%CE%BF%CE%B9+%CE%B5%CE%BA%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CE%B9.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5288171106064466770" /></a><br /><br />"Κάθεσαι στην καρέκλα του",<br />μου είπαν.<br /><br /><span style="font-weight:bold;">Χρήστος Μπράβος<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3604881345257438627?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-31035713515127627722009-01-04T14:07:00.000+02:002009-01-04T14:08:33.835+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/POMNasRP04w&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/POMNasRP04w&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3103571351512762772?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-39421897797641299462008-12-23T23:45:00.002+02:002008-12-23T23:58:07.534+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SVFe4lc6lzI/AAAAAAAAASM/M8B8-Jr1jqs/s1600-h/images.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 82px; height: 67px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SVFe4lc6lzI/AAAAAAAAASM/M8B8-Jr1jqs/s320/images.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5283108164101379890" /></a><br /><br />Γιατί το μυαλό<br />έγινε μια νύχτα πηχτή<br />σαν θάλασσα του Αργολικού.<br />Ήρθαν οι φυγάδες να κρυφτούν<br />και ψάρεψαν αρχαία κονσερβοκούτια.<br />Για ποια τραγούδια μου μιλάς <br />όταν ο Καζαντζίδης <br />ούτε σαν καρτ-ποστάλ δεν πουλάει <br />κι ο Μπαρμπαλέξανδρος την μποτίλια <br />ν' αδειάσει δεν μπορεί;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3942189779764129946?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-10887257923825480682008-12-12T15:02:00.003+02:002008-12-12T15:20:28.009+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SUJisJuowGI/AAAAAAAAAN0/oRfk8fDVYMo/s1600-h/IMG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 233px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SUJisJuowGI/AAAAAAAAAN0/oRfk8fDVYMo/s320/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278890223896936546" /></a><br /><span style="font-weight:bold;">Αφιέρωμα:<br />Αντιλαλούν οι φυλακές<br /></span><br />Τα χρυσά καθίκια<br />Ερωτήματα για την Κορακιά<br />Ο θάνατος της ψυχής<br />Γράφουν:<br />Γιάννης Ρηγόπουλος<br />Λεφτέρης Μπαρδάκος<br />Νανή Πολίτη<br />Έλενα Σκαρπίδου<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-1088725792382548068?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-69276435051738441992008-12-09T12:43:00.000+02:002008-12-09T12:45:52.244+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/ST5L61A4uhI/AAAAAAAAANs/nQ5a8XA87B8/s1600-h/%CE%9B%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 83px; height: 118px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/ST5L61A4uhI/AAAAAAAAANs/nQ5a8XA87B8/s320/%CE%9B%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B1.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277739287360092690" /></a><br /><br /><span style="font-weight:bold;">Είναι οι γυιοί<br />και τα εγγόνια μας<br />που θα μας λευτερώσουν<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6927643505173844199?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-28513611475695511652008-11-27T14:32:00.000+02:002008-11-27T14:33:09.556+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/j-5deenL8UY&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/j-5deenL8UY&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2851361147569551165?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-35999902399605537272008-11-27T14:24:00.001+02:002008-11-27T14:28:01.317+02:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Cq9KIvaC3C8&hl=en&fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/Cq9KIvaC3C8&hl=en&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3599990239960553727?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-38050223893208354862008-11-25T19:21:00.004+02:002008-11-25T19:29:16.163+02:00<span style="font-weight:bold;"><span style="font-style:italic;">«Ανακάλυψα σφάλμα στο μοντέλο το οποίο θεωρούσα ότι καθόριζε πως λειτουργεί ο κόσμος»<br /></span>(Άλαν Γκρίσπαν, 23 Οκτώβρη 2008)</span><br /><br />Τα χρυσά παιδιά, τα golden boys (*) τα έκαναν θάλασσα. Φαίνεται πως ο κύκλος των managers έκλεισε. Ο προσανατολισμός των πάντων προς την επιχειρηματικότητα δεν είχε σκοπούς παρά μόνο τη διατήρηση του συστήματος της ελεύθερης αγορά και τη συγκέντρωση του κεφαλαίου σε ολιγοπώλια και μονοπώλια. <br />Η τάση της καπιταλιστικής αγοράς δεν ευνοεί τον ελεύθερο ανταγωνισμό αλλά αυτή τη συγκέντρωση του κεφαλαίου. Δεν εξυπηρετεί τη διατήρηση και υλική ευημερία των ανθρώπων αλλά την παραγωγή και διατήρηση του ιδίου του συστήματος.<br />Όμως αυτό το σύστημα κατέρρευσε και τα χρυσά παιδιά έμειναν με ανοιχτό το στόμα, χωρίς λύσεις και με προσφυγή στον μηχανισμό που τους υπηρετεί όλα τα χρόνια. Στη βοήθεια του Κράτους. Που δεν στηρίζεται σε καμιά ηθική ιδέα αλλά στη αρχή της εξυπηρέτησης της κυρίαρχης τάξης που εκμεταλλεύεται την κοινωνία.<br />Η αγωνία των χρηματιστών για τις φούσκες που έσκασαν, οι κρατικοποιήσεις, ο κλονισμός του συστήματος αντανακλάται από την προσφυγή στην κρατική βοήθεια. Που από τις οικονομίες των φτωχών νοικοκυριών θα συγκεντρώσει τα δις και θα χρηματοδοτήσει τις τράπεζες που βουλιάζουν. Νυν υπέρ πάντων η διατήρηση του συστήματος. Η διατήρηση των αριθμών και των μαθηματικοποιημένων σχέσεων. Όμως οι σχέσεις δεν είναι μόνο αριθμοί και εμπόρια, είναι κοινωνικά δεδομένα, δεν προκύπτουν από βιολογικές, αλλά κοινωνικές πραγματικότητες. Η οικονομία δεν είναι μόνο μια μαθηματική καμπύλη. Όσοι ό λα αυτά τα χρόνια προσπάθησαν να επιβάλουν ένα μοντέλο ανάπτυξης μακριά από την πραγματική ζωή διαπιστώνουν τώρα ότι έκαναν λάθος. <br />Η μεταμφίεση της κοινωνικής πραγματικότητας σε αριθμούς και στατιστικές, σε μια απάνθρωπη ανθρωπολογία που θεωρεί τον άνθρωπο ως νούμερο και την κοινωνία ως συνισταμένη μέσων όρων βόλευε μόνο τα golden boys και τους managers που μετρούσαν την ευημερία μόνο με τους ανοδικούς δείκτες του χρηματιστηρίου και μόνο το μετρήσιμο ως πραγματικό.<br />Όμως η κοινωνία είναι οι άνθρωποι. Και εκεί την πάτησαν οι ασήμαντοι που έπαιρναν τις αποφάσεις και κατέκλυζαν με τις φωτογραφίες τους τα έντυπα ως σημαντικοί παράγοντες.<br />======================================================================================<br /> ( * )<span style="font-weight:bold;">Τώρα το πόσο boys είναι, αυτό είναι ένα ζήτημα.. Χρυσά καθίκια όμως σίγουρα είναι. Αδίστακτοι και άπληστοι αλήτες της αγοράς που έστησαν το μεγάλο κόλπο. Βούλιαξαν τις τράπεζες όπως οι εφοπλιστές βουλιάζουν τα καράβια που έχουν φάει τα ψωμιά τους (κάτι ξέρουμε και εμείς στην Ελλάδα από αυτά) και μάλιστα εισέπραξαν και αποζημιώσεις από τα θύματα τους και τους φορολογούμενους πολίτες! Τώρα φυσικά πάνε για άλλα, καινούργια καράβια.. Με την κρατική ευλογία πάντα και φυσικά το νόμο στο τσεπάκι τους θα βρουν να μας πουλήσουν κι άλλα «προϊόντα» πιο σύγχρονα και «υγιή» έως να αποδειχτούν και αυτά «τοξικά»..</span><br /><span style="font-style:italic;">Σοφιστής</span><br />======================================================================================<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3805022389320835486?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-9691243216837166692008-11-08T20:09:00.002+02:002008-11-08T20:14:17.869+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.flatrock.org.nz/topics/odds_and_oddities/assets/wanting_a_meal.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 753px; height: 578px;" src="http://www.flatrock.org.nz/topics/odds_and_oddities/assets/wanting_a_meal.jpg" alt="" border="0" /></a><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 12"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 12"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Crigo%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><link rel="themeData" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Crigo%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx"><link rel="colorSchemeMapping" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Crigo%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:trackmoves/> <w:trackformatting/> <w:punctuationkerning/> <w:validateagainstschemas/> <w:saveifxmlinvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:ignoremixedcontent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:alwaysshowplaceholdertext>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:donotpromoteqf/> <w:lidthemeother>EL</w:LidThemeOther> <w:lidthemeasian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:lidthemecomplexscript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> <w:dontgrowautofit/> <w:splitpgbreakandparamark/> <w:dontvertaligncellwithsp/> <w:dontbreakconstrainedforcedtables/> <w:dontvertalignintxbx/> <w:word11kerningpairs/> <w:cachedcolbalance/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> <m:mathpr> <m:mathfont val="Cambria Math"> <m:brkbin val="before"> <m:brkbinsub val="&#45;-"> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef/> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:mathPr></w:WordDocument> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defunhidewhenused="true" defsemihidden="true" defqformat="false" defpriority="99" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Normal"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="heading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="9" qformat="true" name="heading 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 7"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 8"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" name="toc 9"> <w:lsdexception locked="false" priority="35" qformat="true" name="caption"> <w:lsdexception locked="false" priority="10" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" name="Default Paragraph Font"> <w:lsdexception locked="false" priority="11" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtitle"> <w:lsdexception locked="false" priority="0" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Strong"> <w:lsdexception locked="false" priority="20" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Table Grid"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Placeholder Text"> <w:lsdexception locked="false" priority="1" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="No Spacing"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" unhidewhenused="false" name="Revision"> <w:lsdexception locked="false" priority="34" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="List Paragraph"> <w:lsdexception locked="false" priority="29" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="30" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Quote"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 1"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 2"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 3"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 4"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 5"> <w:lsdexception locked="false" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Light Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Shading 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium List 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 1 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 2 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Medium Grid 3 Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Dark List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Shading Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful List Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false" name="Colorful Grid Accent 6"> <w:lsdexception locked="false" priority="19" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="21" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Emphasis"> <w:lsdexception locked="false" priority="31" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Subtle Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="32" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Intense Reference"> <w:lsdexception locked="false" priority="33" semihidden="false" unhidewhenused="false" qformat="true" name="Book Title"> <w:lsdexception locked="false" priority="37" name="Bibliography"> <w:lsdexception locked="false" priority="39" qformat="true" name="TOC Heading"> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Georgia; panose-1:2 4 5 2 5 4 5 2 3 3; mso-font-charset:161; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt;} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><strong><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;;">Το 1994,</span></strong><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;;"> ο λαμπρός φωτογράφος ο σουδανέζος <strong><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;;">Kevin Carter</span></strong> κέρδισε το βραβείο <span style="color: red;">Pulitzer </span>με μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στην περιοχή Ayod (ένα μικρό χωριό του Σουδάν), η οποία κυκλοφόρησε σε όλο τον κόσμο.</span> <strong><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;;">Στην εικόνα η σκελετωμένη μορφή ενός μικρού παιδιού</span></strong><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;;">, σκυμμένου στη γη, εξαντλημένου από την πείνα, και στα πρόθυρα του θανάτου, ενώ στο βάθος, αναμένει ένας μαύρος γύπας προσεκτικά και περιμένει την ακριβή στιγμή του θανάτου του παιδιού.</span></p><p class="MsoNormal"><span style="font-family: &quot;Georgia&quot;,&quot;serif&quot;;">Τρεις μήνες αργότερα ο φωτογράφος αυτοκτόνισε από κατάθλιψη <br /></span> </p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-969124321683716669?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-29596798834663212912008-10-27T14:02:00.001+02:002008-10-27T14:14:06.867+02:00Μοναξιά επίσης σημαίνει ότι δεν υπάρχει ούτε ένα πρόσωπο με το οποίο να μπορεί κάποιος να μιλήσει ή να το ακούσει, ή να το προσέξει, που να ανταποκρίνεται και να αντιδρά, και στο οποίο αυτός να αντιδρά και να ανταποκρίνεται. Το πρόσωπο που μας αφήνει είναι πολύ συχνά το πρόσωπο εκείνο που, στα δικά μας μάτια, μας έδινε την έσχατη αξία: το πρόσωπο εκείνο για το οποίο αξίζαμε, το πρόσωπο εκείνο που διεκδικούσε την ύπαρξη και τη σημασία μας.<br /><span style="font-weight:bold;">Άντώνιος του Σουροζ</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2959679883466321291?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-78178372110340242462008-10-25T21:01:00.002+03:002008-10-25T21:09:19.751+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SQNgW8LdNaI/AAAAAAAAANc/Cr1DYGe7u4o/s1600-h/IMG_0001x.png"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 164px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SQNgW8LdNaI/AAAAAAAAANc/Cr1DYGe7u4o/s200/IMG_0001x.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261154736926438818" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SQNfykWGU-I/AAAAAAAAANU/kUGByqXDUhI/s1600-h/IMG_0002x.png"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 148px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SQNfykWGU-I/AAAAAAAAANU/kUGByqXDUhI/s200/IMG_0002x.png" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5261154112053335010" /></a><br />Ενθετο <br />στη ΜΑΝΑ που μίσεψε<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-7817837211034024246?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-41067811625919161462008-10-20T13:44:00.001+03:002008-10-20T13:47:52.448+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SPxhy56g_nI/AAAAAAAAANM/QZBIKu9XNTo/s1600-h/%CE%9C%CE%9F%CE%9D%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%91.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SPxhy56g_nI/AAAAAAAAANM/QZBIKu9XNTo/s200/%CE%9C%CE%9F%CE%9D%CE%91%CE%9E%CE%99%CE%91.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5259185992029503090" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4106781162591916146?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-43277029068754287382008-10-17T12:17:00.000+03:002008-10-17T12:20:46.396+03:00Έκαναν πατινάζ μαζί. Δυο αδερφές, με τα χέρια ενωμένα και τον παγωμένο αέρα να καίει τα μάγουλά τους. Γλιστρούσαν στον πάγο. Ήταν σαν να είχαν φτερά στα πόδια τους. Ο ήλιος είχε βασιλέψει, αλλά στην ανατολή, σαν χλομή βλεφαρίδα, κρεμόταν το καινούργιο φεγγάρι. <br />« Το δώρο που μου έκανες ήταν το καλύτερο μου», της είπε η Νατάσα. «Εσένα ποιο ήταν το καλύτερο σου;» <br />Αλλά η Τζένη δεν μπορούσε να της πει. Εν μέρει γιατί δεν μπορούσε να μιλήσει και ε μέρει επειδή δεν είχε προλάβει να αποφασίσει. Ήξερε μόνο ότι το δικό της δώρο δεν είχε έρθει σ΄ ένα πακέτο τυλιγμένο με πολύχρωμο χαρτί και ότι ήταν κάτι που θα μπορούσε να κρατήσει για όλη την υπόλοιπη ζωή της. <br />Ροζαμουντ Πίλτσερ: «Λουλούδια στη βροχή» (από το διήγημα :Τα πατίνια) <br /> <br /> <br />Την άλλη μέρα έμπαινε ο Απρίλης και ήταν άνοιξη. Έτσι απλά, η άνοιξη είχε φτάσει. Ο αέρας έπεσε, ο ήλιος έλαμπε στον πεντακάθαρο ουρανό, το βαρόμετρο έφτασε στα ύψη και το θερμόμετρο το ίδιο. Η ατμόσφαιρα ήταν γλυκιά και ήπια, μοσχοβολούσε φρέσκο χώμα. Το χιόνι έλιωσε τελείως, αποκαλύπτοντας μπουμπούκια από γάλανθους, και κάτω από τις οξιές απλώνονταν χαλιά από λαμπερές κίτρινες ζαφορές. Τα πουλιά κελαηδούσαν, οι πόρτες ήταν ανοιχτές για να καλωσορίσουν τη ζέστη, οι απλώστρες γεμάτες κουρτίνες, κουβέρτες κι άλλες ενδείξεις της ανοιξιάτικής καθαριότητας. <br />Ροζαμούντ Πίλτσερ: « Χιόνι τον Απρίλη» <br /> <br />Από ψηλά μόνο ένας πολιτικός μηχανικός, με το σκυρόδεμα σαν φωτοστέφανο στο στρογγυλό κεφάλι του, είναι σε θέση να ισχυριστεί ότι τα άλυτα ελύθηκαν, εφόσον και τα προκατασκευασμένα έχουν αντικαταστήσει τα επονομαζόμενα σκυλομάγαζα, εφόσον και το ούζο έχει αντικατασταθεί από το ουίσκι. Μακέτα. Ακόμη και οι λαϊκές φωνές που ανοίγονται στον κάμπο. Ακόμη και η μαντζουράνα στο κονσερβοκούτι. <br />Μάρω Δούκα: « Οι λεύκες ασάλευτες» <br /> <br /> <br />Ο Αρσέν σώπασε. Αναθυμήθηκε τον Μπεγιά που πορεύτηκε τόσο επιπόλαια προς το θάνατο, δίχως να είναι ικανός να τον αντιμετωπίσει. Γύρισε προς τη Βουίβρα, την είδε σκεπτική, ταραγμένη, και τη ζήλεψε. Σκεφτόταν τον έντονο πόνο που θα ξανάνιωθε σαν θα βρισκόταν και πάλι μόνος του, και πως ο πόνος ατός θα ‘ ταν ένα τίποτα αν είχε και αυτός μπροστά του ολόκληρη την αιωνιότητα. Η Βουίβρα πάλι, σκεφτόταν το άμορφο, επίπεδο πεπρωμένο της που δεν θα το καθόριζε ποτέ. Για εκείνη ήταν φως φανάρι πως ο Αρσέν ήταν κύριος του πεπρωμένου του, έτσι όπως ήταν η μητέρα του πλέκοντας την κάλτσα της. Δεν υπήρχε τίποτα πιο επιθυμητό, τίποτα πιο ζωογόνο από το να φέρεις εντός σου το τέλος σου και να το πλέκεις πόντο με πόντο. Ξάπλωσε , αναστενάζοντας, κι άπλωσε το χέρι της να κόψει ένα κόκκινο μανιτάρι ανάμεσα στις φτέρες. Καθώς το έφερε στο στόμα της κι άρχισε να τα ψιλοδαγκώνει, ο Αρσεν τη σταμάτησε. <br />- Ω Θεέ μου, μην το τρως, είναι φαρμακερό… <br />- Α, έμενα δεν με φαρμακώνει τίποτα, είπε η Βουίβρα, αφήνοντας το μανιτάρι να κατρακυλήσει πάνω στο φουστάνι της, Ο Θάνατος δεν με καρτερεί πουθενά εμένα. <br />Μαρσέλ Αιμέ: «Τα χρόνια του έρωτα και των φιδιών» <br /> <br /> <br /> <br />Δεν περνούσε σχεδόν μέρα, στην Αθήνα, που να μην πεθαίνουν άνθρωποι από την ασιτία. <br />Στην αρχή οι πιο γέροι, οι αρρωστιάρηδες. Σπάνια έβγαινε ο Δίων από το σπίτι του νωρίς το πρωί δίχως ν΄ απαντήσει τα ειδικά συνεργεία με τα κάρα τους που μετέφεραν την καινούργια συγκομιδή πτωμάτων για μια βιαστική, ομαδική ταφή στον Κεραμεικό. <br />Στην πείνα είχε προστεθεί τσουχτερό κρύο. Ξύλα δεν βρίσκονταν πια, μήτε κάρβουνα για τα μαγκάλια. <br />Ρόδης Ρούφος: «Οι Γραικύλοι» <br /> <br /> <br />Εκείνη τη στιγμή έξω στην αυλή ακούστηκε να κελαηδάει ένα αηδόνι. Έβαλε τα γέλια μες το σκοτάδι. «Τι έπαθες ;» τη ρώτησε ο Ελισσαίος ξαφνιασμένος. «<πιάστε μου αυτό το αηδόνι», είπε, «και αύριο θα σας ψήσω αηδονόπιτα». Σου έχω πει, Ελίζαμπεθ, πως τα ελληνικά μου σκοντάφτουν ακόμα μερικές φορές. «Θα κάνεις τι;» ρώτησα ξαφνιασμένος, Ήταν η σειρά του Ελισσαίου να βάλει τα γέλια. «Εύγε σου, κυρά!» είπε. «Μ΄ αρέσει να σε βλέπω έτσι εύθυμη, είσαι τόσο νέα!» <br />Όταν λένε εδώ αυτή τη λέξη εννοούν σαν κάτι με όνειρα, πίτα γεμάτη από το άπιαστο, το χιμαιρικό, πες το όπως θέλεις. «Είσαι έτοιμη για τέτοιο όνειρο;» τη ρώτησα μέσα στο σκοτάδι. «Πιάστε μου ένα αηδόνι και τότε θα δείτε…» απάντησε γελώντας. <br />Ισίδωρος Ζουργός: « Η αηδονόπιτα» <br /> <br /> <br />Το ξεκαθάρισμα είναι μαχαίρωμα, τον προγκάει, και ο Χάρης να δείχνει ότι συμφωνεί. Θα πάω στην Κέρκυρα, της λέει, φεύγω στο τέλος της εβδομάδας, μόλις κλείσει το φροντιστήριο. Έβγαλες εισιτήριο, ρωτά σαστισμένη. Για πού; Απορεί αυτός. Είναι η σειρά της να απορήσει και τον κοιτά κάπως περίεργα. Α! Για Κέρκυρα εννοείς, πιάνει το νόημα, για Κέρκυρα βρίσκεις πάντα, όλα τα δρομολόγια για εκεί. Τελευταία δεν του φέρνει αντιρρήσεις, η κατάσταση του της φαίνεται ότι χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, τα λόγια του σκηνοθέτη στο κεφάλι της, σταμάτησε τα χάπια, της είχε εκμυστηρευτεί και δεν του είχε δώσει σημασία, τώρα δεν έχει ποιο να ρωτήσει και τι να κάνει. <br />Λιλύ Εξαρχοπούλου: «Μια αγάπη σαν Κέρκυρα» <br /> <br />Ωστόσο το μεθύσι τους γινόταν κι επικίνδυνο-πιο πολύ για τους ίδιους. Τότε τους έρχονταν οι πιο τρελές ιδέες. Έτσι και κάποια Κυριακή γινόταν, όπως έμαθα, γάμος και όλο το χωριό ήταν μαζεμένο μπροστά στην εκκλησία και γλεντούσε. Ο Γιάσος κι ο Γιωργής μέθυσαν και αφού έκαναν κάμποσα από τα δικά τους. Έβγαλαν τους σουγιάδες. Ο κόσμος τρόμαξε, όμως αυτοί οι δυο είχαν μόνο σκεφτεί να σμίξουν τα αίματά τους. Μετά, μαζεύοντας στη χούφτα τους το αίμα που κυλούσε αχνιστό από τα χαραγμένα μπράτσα τους έγραψαν με το δάχτυλο στη βάση του καμπαναριού <br />Ο ΓΙΑΣΟΣ ΚΙ Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΤΟΝ ΧΑΡΟ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ <br />Κι άρχισαν να χορεύουν έναν άγριο πυρρίχιο με βλέμμα αλλοπαρμένο, αναμαλλιάρηδες, μουσκίδι στον ιδρώτα, τρομάζοντας με το βραχνό τους γέλιο μανάδες και παιδιά ώσπου, μετά από ώρα, κατάφεραν εντέλει οι δυο αδερφές να τους μερώσουν με φωνές, κλάματα και φοβέρες. <br />Νίκος Α. Καββαδίας: «Το στοιχειό στο φύτεμα» <br /> <br />Σιγά μην μας πείσετε, συνταγματάρχες, μπορεί να πιάσατε στον ύπνο τους πολιτικούς, αλλά εμείς με τις μουσικές μας, τα μακριά μας τα μαλλιά και τους αχαλίνωτους έρωτες μας σας γράφουμε στα παλιά μας τα παπούτσια. Είσαστε αστοιχείωτοι, άξεστοι, απληροφόρητοι…Να πεις ότι είστε η αριστοκρατία του στρατεύματος, που συνεπαρμένοι από κάποιο υψηλό όραμα αρχαιοελληνικής παράκρουσης επιχειρείτε μια αναβάθμιση υψηλού επιπέδου της κοινωνίας, της λιμνάζουσας ζωής μας, πάει στο διάολο…αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με ψυχασθενείς τσαμπουκάδες, κτηνώδεις τραμπούκους που λυσσομανάνε να μας συνετίσουνε με αγριοφωνάρες και παραληρήματα. Έπος παραλογισμού. Τ’ άφηνα πίσω μου όλα αυτά, <br />Κωνσταντίνος Τζούμας: «Ως εκ θαύματος» <br /> <br />Ποιες υπόγειες εντάσεις τροφοδοτούσε, τι συναισθηματικές φορτίσεις αποδέσμευε το πάντρεμα της μουσικής με τον ποιητικό λόγο. Πόσες φορές σέρναμε και σπρώχναμε έτσι τις πληγωμένες ευαισθησίες μας στο ξέφωτο της λύτρωσης, στο απάγκιο της μαγείας. Πως αντέχαμε με τη μουσική να διατρέξουμε την απόσταση από τη συντριβή στην ανάταση και στην ελπίδα, από τη μοναξιά της εσωστρέφειας στη συντροφικότητα που μετάγγιζε το σφίξιμο της ζεστής παλάμης, ή ένα βλέμμα όλο τρυφερότητα. Πόσους κόμπους στο λαιμό καταφέρναμε να γυρίσουμε πίσω και πόσοι ξέφευγαν και γλιστρούσαν στάλα στάλα στα νεανικά πρόσωπά μας. Με λίγες νότες, με ένα στίχο. Πόσους δρόμους κάναμε ξυπόλητοι, γυμνοί από τα χαράματα μεχρι να φέξει μετά από μια επώδυνη αγρύπνια. Δίπλα στα διαβάσματα, στα βιώματα, στις συζητήσεις. Κάπως έτσι πρέπει να ωριμάσαμε στα φοιτητικά μας χρόνια με κάθε λογής αισθαντικότητες, σαν να ΄μασταν οι απαγορευμένοι καρποί της εποχής μας. <br />Νίκος Θέμελης: «Μια ζωή, δυό ζωές» <br /> <br />Η Πάουλα ανέβηκε στο δωμάτιο της και σε δυο λεπτά κατέβηκε και βγήκε από την πίσω πόρτα. Η Ντόρις Κέιν άκουσε το μοτέρ του στέισον βάγκον που έφευγε. Τώρα ήταν μόνη της στο σπίτι με συντροφιά το θόρυβο του αέρα στα δέντρα. Η Ντόρις Κέιν έπλυνε και σκούπισε τα πιάτα . Η Πάουλα δεν είχε γυρίσει ούτε τηλεφώνησε. Καθώς η κυρία Κέιν περίμενε, ο αέρας γινόταν όλο και πιο δυνατός και της φαινόταν απαίσιος <br />Erle Stanley Gardner: «Ο Νταγκ Σέλμι αναλαμβάνει την υπόθεση» <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-4327702906875428738?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-80197077582093385192008-10-02T15:32:00.000+03:002008-10-02T15:35:43.219+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SOS_5FyVq_I/AAAAAAAAANE/-KkTYe_hHGw/s1600-h/%CE%92%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SOS_5FyVq_I/AAAAAAAAANE/-KkTYe_hHGw/s200/%CE%92%CF%81%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252534052947602418" /></a><br /><br /><br />Τα μάτια σου ικετεύουν το αόρατο <br />που νιώθεις μες στο στήθος σου φωλιασμένο.<br />Τα χέρια σου διάφανα <br />από τις τρύπες της βελόνας<br />στα νοσοκομεία και τους γιατρούς<br />που δεν λένε την αλήθεια<br />γιατί δεν την ξέρουν.<br />Όμως εγώ<br />Το μήνυμά σου περιμένω<br />ότι θάρθεις<br />την αγάπη να πάρεις<br />-απόλυτο γιατρικό-<br />που είναι στην καρδιά μου<br />από το καλοκαίρι που χαμογελούσες.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-8019707758209338519?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-33700977337172774862008-10-01T14:23:00.003+03:002008-10-01T14:33:22.599+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SONf3qndaPI/AAAAAAAAAM8/zDRlAiXm4fc/s1600-h/images+10.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SONf3qndaPI/AAAAAAAAAM8/zDRlAiXm4fc/s200/images+10.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5252147000381368562" /></a> <br /><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Crigo%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><b style=""><span style="font-size:10;"> <br /><o:p></o:p></span></b></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">Περιμένω τη βροχή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">να καθαρίσει τα όνειρά μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">που το σκοτάδι της μοναξιάς<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">έχει μπερδέψει.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">Έρχονται οι φίλοι<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">Μα ποιος είναι αυτός που τραγουδά<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">«κιτρολεμονιά και μαντζουράνα μου»;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">Οι αγάπες<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">μα τίνος τα χείλη είναι υγρά;<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">Μόνο το αίμα ξεχωρίζει:<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">είναι το δικό μου<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">και ζητάει ανάπαυση.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">Ας έρθει η βροχή<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">να το πλύνει<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">από το κοιμητήρι της μάνας<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;">και τα μάτια μου.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:10;"><o:p> </o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-3370097733717277486?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-60743211751606224012008-09-26T16:10:00.002+03:002008-09-26T20:01:02.650+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SN0UBSY7DHI/AAAAAAAAAMs/vz60GfXicO8/s1600-h/anagen433_434.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SN0UBSY7DHI/AAAAAAAAAMs/vz60GfXicO8/s200/anagen433_434.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5250374752932662386" border="0" /></a><meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Crigo%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal"> <br /></p><p class="MsoNormal">Αφιέρωμα στον Ανάβαλλο με απόψεις: Έλσας Παπαδημητρίου, βουλευτή Ν.Δ. <br />Γιάννη Μανώλη, βουλευτή Ν.Δ.,Γιάννη Μανιάτη, βουλευτή ΠΑΣΟΚ, Παν. Αναγνωσταρά, Δήμαρχο Ναυπλίου, Βασίλη Σωτηρόπουλο, Νομάρχη Αργολίδας,Γραμμστείσ ΣΥΡΙΖΑ Αργολίδας, Νομαρχιακή Κίνηση "Αργολίδα, Κινωνία των Πολιτών. <br />Στο τεύχος γράφουν επίσης: Γιάννης Ρηγόπουλος, Κώστας Πολίτης,Δημήτρης Κοδέλας,, Έλενα Σκαρπίδου, Παρασκευή Σκούρτη, Γιάννης Κωνσταντέλλος</p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6074321175160622401?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-27754747713139396182008-09-12T20:01:00.002+03:002008-09-12T20:04:53.969+03:00Όλα τα χρονιά με παρακολουθούσες που ματωνώμουν με τις λέξεις. Και μούδινες κουράγιο. Τώρα που έφυγες, δεν βρίσκω μιά λέξη να σου πω ΜΑΝΑ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2775474771313939618?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-68502574675071988882008-09-11T18:19:00.000+03:002008-09-11T18:21:23.591+03:00<meta equiv="Content-Type" content="text/html; charset=utf-8"><meta name="ProgId" content="Word.Document"><meta name="Generator" content="Microsoft Word 10"><meta name="Originator" content="Microsoft Word 10"><link rel="File-List" href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Crigo%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:worddocument> <w:view>Normal</w:View> <w:zoom>0</w:Zoom> <w:compatibility> <w:breakwrappedtables/> <w:snaptogridincell/> <w:wraptextwithpunct/> <w:useasianbreakrules/> </w:Compatibility> <w:browserlevel>MicrosoftInternetExplorer4</w:BrowserLevel> </w:WordDocument> </xml><![endif]--><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Κανονικός πίνακας"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";} </style> <![endif]--> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p> <p class="MsoNormal"> <br /><span style="" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="" lang="EN-US"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;">Κάθε μέρα και οι κοινωνικές αντιστάσεις μειώνονται. Το κοινωνικό κράτος, το κράτος αλληλεγγύης καταρρέει. Οι μόνοι που χαίρονται και κερδίζουν είναι οι λωποδύτες και οι μαφιόζοι. Αυτοί καμαρώνουν. Και κάποιοι τους θαυμάζουν. Όμως στην ουσία τι είναι οι μαφιόζοι; Λέει ο Ουμπέρτο Εκο: «Ο μαφιόζος χρησιμοποιεί το πιστόλι γιατί δεν του σηκώνεται πια. Ο μαφιόζος είναι δειλός. Ο μαφιόζος χτυπάει πισώπλατα γιατί δεν είναι άντρας. Ο μαφιόζος έχει σκληρό πιστόλι αλλά μαλακό καυλί. Ο μαφιόζος παίρνει λίγες δεκάρες και τις ξοδεύει τη νύχτα με βρομογυναίκες, ενώ η ωραία ζωή είναι αλλού. Ο μαφιόζος είναι καραγκιόζης του Νότου. Τον μαφιόζο κανένας δεν τον καρφώνει, όλοι όμως τον αποφεύγουν γιατί βρωμάει. Στη μαφία πάνε όσοι δεν γαμάνε. Όποιος έχει σκεμπέ, δεν έχει μυαλό ούτε τσουτσού. Αν είσαι μαφιόζος είναι σα να έχεις </span><span style="font-size: 10pt;" lang="EN-US">Aids</span><span style="font-size: 10pt;">. Είσαι κουράδας , βλάκας, κερατάς; Δεν σου μένει παρά να γίνεις μαφιόζος. Στις γυναίκες ο μαφιόζος δεν αρέσει.»<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;">Αυτούς να τους θαυμάζουμε!<o:p></o:p></span></p> <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-6850257467507198888?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-25520416951747537162008-08-27T20:20:00.004+03:002008-08-28T00:00:31.673+03:00<strong>ΝΥΧΤΕΡΙΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ</strong><br /><br /><span style="font-size:78%;">Ποιήματα<br />Εκδόσεις «Ερωδιός»<br /><br /></span>Η νύχτα είναι γεμάτη μυστικά, γεμάτη φαντάσματα, φόβους, έρωτες και αρνήσεις. Είναι μάγισσα. Με τις πολλές υποσχέσεις της σε φυλακίζει. Φυλακίζει τη σκέψη σου και τα όνειρα σου.<br />Στην ποιητική συλλογή «Νυχτερινές Επιπλοκές» ο Θοδωρής Βοριάς αποτύπωσε τα σημάδια της νύχτας. Περπατώντας τους δρόμους της Θεσσαλονίκης, τα πάρκα της έκανε τη συγκομιδή των στίχων «κρύβοντας ένα κομμάτι νύχτας μες την τσέπη του», γιατί τη νύχτα τη νιώθει στο κορμί του.<br />Τους έρωτες της νύχτας μέσα στην ποίηση τους βαφτίζει, να τους πιουν οι διψασμένοι μη και ξεδιψάσουν.<br />«Οι διψασμένοι για έρωτα<br />δεν κατεβαίνουν στο Βαρδάρι.<br /><br />Πρώτα είχαν ξεκόψει απ΄ την πλατεία<br />οι εξοδούχοι φαντάροι<br />ύστερα έκλεισαν οι κινηματογράφοι<br />κι έσβησαν τα κόκκινα φανάρια.<br /><br />Όσα χρωστούσαν τα σκοτάδια<br />στους νυχτόβιους της πιάτσας<br />πάνε χαμένα.<br /><br />Οι διψασμένοι απόμειναν στα ποιήματα<br />εκεί που είναι γραμμένα<br />και τα χρέη κάθε νύχτας.»<br /><strong>«Οι διψασμένοι»</strong><br /><br />Αλλά κι όταν πολεμάει τη μοναξιά στην ποίηση καταφεύγει<br />«Νιώθεις τους τοίχους στο δωμάτιο<br />να σε κοιτάζουν με τα μάτια μου.<br /><br />Ακούς τις γάτες απέξω<br />να κλαίνε τους έρημους δρόμους<br />τα δέντρα να βγάζουν βλαστάρια.<br /><br />Πολεμάς τη μοναξιά με το μολύβι<br />η ανάσα μου γιατρεύει τις πληγές σου.<br /><br />Αν λιποθυμήσεις<br />θα σε πάρω στα χέρια<br />να σ΄ απλώσω σ΄ άλλο ποίημα.»<br /><strong>«Νιώθεις τους τοίχους»</strong><br />Μέσα στη νύχτα ο έρωτας και η υποταγή- αδιέξοδο.<br />«Ανάμεσα στα λιγοστά σου όνειρα<br />΄έβρισκες και κανένα πάρκο,<br />η νύχτα αγαπάει τέτοια μέρη.<br /><br />Έσταζε από τη υγρασία<br />το δερμάτινο μπουφάν σου,<br />έτρεμαν τα χέρια του άλλου<br />την ώρα της συναλλαγής<br />-έρωτας και λεφτά<br />υποταγή και θράσος.<br /><br />Τα αρρωστιάρικα φώτα<br />Στο πάρκο της ΧΑΝΘ<br />δεν εμπόδιζαν την πράξη,<br />ίσα ίσα έσβηναν μονάχα τους<br />σαν τα έπιανε ντροπή.»<br /><strong>«Συναλλαγή»</strong><br /><br />Τα ποιήματα έχουν προσωπικό ύφος, είναι λιτά και καίρια σε λέξεις και συναισθήματα. Είναι πολλές φορές γεμάτα αίμα, από όνειρα και αποχωρισμούς.<br />«Αλλιώς η νύχτα δεν περνά<br />πες τους για το υπόγειο του σπιτιού,<br />για τη στοίβα τα σβησμένα αστέρια,<br />για τις ιδέες που βρήκες τυλιγμένες<br />σε μια σημαία μισοκαμένη,<br />για τις παλιές αρβύλες<br />που οι ξεραμένες λάσπες τους<br />τραγουδάνε τις νύχτες εμβατήρια.<br /><br />Πιστέψουν δεν πιστέψουν<br />κατέβα στο υπόγειο<br />και διάλεξε τους τα πιο λαμπρά ιδανικά,<br />κι αστέρια να τους φέρεις.<br /><br />Να τα προσφέρεις,<br />«για να θυμάστε τον παππού…»<br />να πεις.<br /><br />Ύστερα βάλε τις παλιές αρβύλες<br />δίπλα στο κρεβάτι,<br />σαν θα σηκώσουν το νεκρό<br />μη τις ξεχάσουν.»<br /><strong>«Αναθήματα»</strong><br /><br />Και όταν ανακαλύπτεις την αλυσίδα που έβλεπες στα όνειρα σου «Γύρω μυρίζει πεθαμένη θάλασσα/ σαν παλιά φωτογραφία»<br />Τώρα που έμαθε να κρύβει λόγια, ας μη φοβάται. Δεν ξεμαθαίνεις.<br />«Τώρα που έμαθα να κρύβω λόγια<br />κάτω από σορούς ξαραμένων φύλλων<br />συνήθισα το σκοτάδι.<br /><br />Τώρα που έμαθα ,<br />αγγίζω τη νύχτα κι αυτή πονάει,<br />αναπνέω μα δε ζω με τ΄ όξυγόνο<br />των γκρίζων δρόμων,<br />μήτε του σπσσμένου λιθαριού<br />που ήταν κάποτε καρδιά.<br /><br />Τώρα που έμαθα,<br />μπορώ ν΄ ανοίγω την καρδιά μου,<br />τη θάλασσα που τη φοβόμουν,<br />να μαζεύω σκουριασμένες άγκυρες<br />τυλιγμένες γύρω από ευσυνείδητους καπετάνιους.<br /><br />Τώρα που έμαθα<br />το μυστικό των λευκών χαρτιών<br />-που δεν ειν΄ άλλο<br />από τη μαύρη μολυβιά που ταξιδεύει-<br />τρέμω τους άσπρους τοίχους<br />που δεν έχουν πάνω τους σημάδια<br />κι όλο νομίζω βλέποντάς τους<br /><span style="font-size:85%;">πως ξεμαθαίνω πια να γράφω».<br /></span><strong>«Τώρα που έμαθα»</strong><br /><br />Η νύχτα μας προστατεύει με τα μικρά και τα μεγάλα μυστικά. Με τα ψέματα και τις ονειροπολήσεις. Με τις κραυγές και τις σιωπές της. Με τη σημαία της, μαύρη, σαν την επανάσταση και κόκκινη, σαν το αίμα.<br />«Τις νύχτες ξαπλώνει κι ονειρεύεται<br />ανθρώπους που παραμένουν άνθρωποι,<br />κι ύστερα<br />-τόσα χρόνια το ίδιο όνειρο-<br />μαζεύει σκόρπια κουρέλια αξιοπρέπειας<br />να ράψει μια σημαία για το τέλος<br />για να σκεπάσει την καρδιά του<br />στην εξόδιο ακολουθία».<br /><strong>«Στρατευμένος»</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2552041695174753716?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-27738540161100398282008-08-26T11:59:00.001+03:002008-08-26T12:04:22.858+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SLPGiWIhAmI/AAAAAAAAALs/ON2TgInJWN0/s1600-h/IMG.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SLPGiWIhAmI/AAAAAAAAALs/ON2TgInJWN0/s200/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238749084921168482" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2773854016110039828?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-90397134921823827952008-08-25T15:27:00.001+03:002008-08-25T15:29:50.111+03:00Εχω καποια προβλήματα με το Internet. Θα προσπαθήσω να τα ξεπεράσω<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-9039713492182382795?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-21719797402598078142008-07-31T12:18:00.004+03:002008-07-31T12:30:54.026+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SJGFXd5zP9I/AAAAAAAAAKo/VbP4YCcRbYU/s1600-h/IMG.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SJGFXd5zP9I/AAAAAAAAAKo/VbP4YCcRbYU/s200/IMG.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229107280564404178" /></a><br /> <strong>ΕΝΘΕΤΟ</strong><strong><br /> 39</strong><strong><br /> ΠΟΙΗΜΑΤΑ</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2171979740259807814?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-26928943860684739822008-07-17T13:51:00.001+03:002008-07-17T13:53:38.142+03:00Η στενοχώρια μου είναι μεγάλη. Οι εξελίξεις τείνουν να με βυθίσουν σε μια επικίνδυνη άρνηση και ιδιώτευση. Οι αλλαγές που ονομάζονται «εκσυγχρονισμός» ή «μεταρρυθμίσεις» οδηγούν στην αποδόμιση των ανθρώπινων αξιών και στην επικράτηση του νόμου της ανταγωνιστικότητας και της εξαφάνισης με κάθε τρόπο του «άλλου». <br />Οι ιδιωτικοποιήσεις, τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, η παραγωγικότητα και η αποδόμηση του κοινωνικού κράτους είναι στόχοι αυτών που διαχειρίζονται τις τύχες της ανθρωπότητας υπακούοντας σε εντολές σκοτεινών κύκλων, σπεκουλαδόρων και μαφιόζων.<br />Η αλληλεγγύη δεν υπάρχει πια. Η φιλία, η αγάπη αναζητούνται. Η ομορφιά αργοσβήνει. Επικρατεί μόνο το ατομικό. Καθένας για τον εαυτό του. Να ξεχωρίσει με τις κλεψιές, τους φόνους, τα λαδώματα, τις αρπαχτές.<br />Η σεμνότητα και ταπεινότητα πόσα σκάνδαλα δεν σκεπάζουν! Πόσους αδύναμους ή αυτούς που επιμένουν να είναι αξιοπρεπείς, δεν εκμεταλλεύονται! Πόσο ψέμα, πόση απάτη!<br />Θέλεις να αντιδράσεις και βρίσκεσαι μπροστά σε αδιέξοδο. Ίσως και κατηγορούμενος γιατί εμποδίζεις την πρόοδο. Ποιών;<br />Η στενοχώρια μου είναι φωτιά. Και για να μην καώ γυρίζω στην ποίηση. Καταφύγιο παντοτινό. <br /><br />Η ποίηση δεν είναι ο τρόπος να μιλήσουμε αλλά ο καλύτερος τοίχος να κρύψουμε το πρόσωπό μας. <br />Αναγνωστάκης <br /><br />Η ομορφιά καραδοκεί. Αν είμαστε ευαίσθητοι, θα την αισθανθούμε μέσα στην ποίηση όλων των γλωσσών. <br />Μπόρχες <br /><br />Η ποίηση αρχίζει με την επίγνωση εκ μέρους μας όχι της Πτώσης, αλλά του ότι πέφτουμε. <br />Μπλουμ <br /><br />Ο άνεμος φυσάει <br />έτσι όπως τον άκουσε ο Όμηρος <br />ακόμα κι αν δεν υπήρξε ποτέ <br /> <br />Πεσόα<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2692894386068473982?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-1304326613093377532008-07-09T12:55:00.003+03:002008-07-09T13:04:08.421+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SHSL-VhcijI/AAAAAAAAAKQ/wpeIrLz0VKU/s1600-h/1abc5b.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SHSL-VhcijI/AAAAAAAAAKQ/wpeIrLz0VKU/s200/1abc5b.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5220951771074824754" /></a><br /><br /><br /><br />Τώρα το κορμί μου μαραγκιάζει<br />Με τις ειπωμένες λέξεις<br />Συνάντηση με το Νικηφόρο Φωκά<br />Στην κεντρική πλατεία Άργους<br />Μάχαιραν έδωσες<br />Μάχαιραν θα λάβεις μου λέγει<br />Επελαύνων επί μοτοποδηλάτου<br />Κατά του δημοτικού περιπτέρου<br />Γυάλα, ρούμπα<br /><br />Αργότερα στο κρατητήριο<br />Ο Κρητικός Αστυνόμος βου<br />Εμμανουήλ Καραμπετάκης<br />Κερνάει τσιγάρο<br />Και μου διαβάζει το τελευταίο του πόνημα<br /> <br /> <br /> <em> Η κοινωνία είν΄ άδικη<br /> Γι΄ αυτό με βασανίζει<br /> Άλλο εγώ εψήφισα <br /> Άλλο αυτή ψηφίζει</em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-130432661309337753?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-22671497.post-26886929006729749722008-06-28T11:04:00.006+03:002008-06-28T11:25:27.934+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SGXy92D_26I/AAAAAAAAAKI/4zRsZSirm2c/s1600-h/IMG_0001.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SGXy92D_26I/AAAAAAAAAKI/4zRsZSirm2c/s200/IMG_0001.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216842887676812194" /></a><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SGXxgK95OoI/AAAAAAAAAKA/Xv_nWzmw6RY/s1600-h/IMG_0002.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_walMYCzTE1k/SGXxgK95OoI/AAAAAAAAAKA/Xv_nWzmw6RY/s200/IMG_0002.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5216841278380653186" /></a><br /><br />Σε αυτό το τεύχος γράφουν:<br />Γιάννης Ρηγόπουλος<br />Ανταίος Χρυσοστομίδης<br />Γιάννης Μανιάτης<br />Γιώργος Αντωνόπουλος<br />Μπάμπης Αντωνιάδης<br />Έλενα Σκαρπίδου<br />ΕΝΘΕΤΟ:<br />Θεόδωρος Ζέρβας <strong>"Η Ελληνική ταυτότητα χωρίς όρους"</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/22671497-2688692900672974972?l=giannisrigopoulos.blogspot.com' alt='' /></div>giannisrigopouloshttp://www.blogger.com/profile/10983151950895916729noreply@blogger.com0